Lichaam, sekse en de sociale en culturele aspecten ervan

Lichaam, sekse en de sociale en culturele aspecten ervan

Inleiding op deze afdeling

Weerstand tegen de wijding van vrouwen berust op diepe sociale en psychologische gronden. Zij vormen een ingewikkeld web dat het beeld van God, de houding ten opzichte van het lichaam en de seksualiteit, de rol die wordt toebedeeld aan de man en aan de vrouw, contraceptie in het huwelijk, verplicht celibaat en andere aspecten van het traditionele Katholieke geloof en de geloofspraktijk met elkaar verweeft.

‘Vrouwelijke’ en ‘mannelijke’ Godsbeelden
In de religie bestaan twee benaderingen van God die elkaar aanvullen:
1. De mystieke benadering, die gemeenschap zoekt en deelname. Zij is gebaseerd op onze ervaring van eenheid met de natuur en eenheid met onze moeder.
2. Onderwerping en overgave aan God als de Totaal Andere. Zij komt van onze ervaring van onze eigen persoonlijkheid die we kennen door onze vader.
Een volwassen relatie met God vereist beide. In het christendom heeft de tweede benadering vaak overheerst.
Lees een korte samenvatting in:
Twee manieren van omgang met God’ door John Wijngaards.
Lees eveneens: Wat is er geworden van God de Moeder? Tegenstrijdige beelden van God in het eerste christendom, door Elaine Pagels.
Een geschiedenis van de religie toont dat vanaf de oudste tijdende mensen hun besef van eenheid met het Goddelijke vierden door middel van de cultus van de Grote Moeder.
Rond 2000 v. Chr. nam het vereren van de Mannelijke Godheid het Midden Oosten met een enorme snelheid over en bracht nieuwe beschavingen mee, maar ook veroveringen en geweld alsmede overheersing van de cultuur door de man.
De christelijke Godsbeleving werd hevig beïnvloed door deze door mannen beheerste omgeving.
De gevolgen van deze verandering worden heel beeldend beschreven in:
‘Het losraken van de Natuur en het teloorgaan van het vrouwelijk aspect van de Geest.’, door Anne Baring.
De scheppingsmythe in Genesis en de zondeval
De oorsprong van de mensenfamilieDe oorsprong van de mensenfamilie Lees de tekst ‘De mythe van de schepping en de zondeval’.
Het woord mythe wordt hier gebruikt in technische zin, niet als ‘een verhaal dat ontbloot is van waarheid’.
Voor een kritische analyse van de tekst, zie: De vrouw in de verhalen van het Oude Testament door John Wijngaards.
De mythe van de zondeval beschrijft de ervaring van ons losgeraakt zijn van de matrix van de natuur en het ontstaan van zelfbesef. Niets aan de hand.
Jammer genoeg echter, werd deze mythe ook zó verstaan dat zij psychologisch schadelijke leerstellingen aan het licht bracht:
~ alle lijden, dood en kwaad zijn straf voor een oerzonde;
~de vrouw is onderdanig aan de man;
~ de mens is gebroken en besmet door zonde;
~ er is een splitsing ontstaan tussen geest en natuur, lichaam en geest, denken en voelen;
~ het vrouwelijk principe is gedevalueerd: ziel, aard, vrouw, instinct, gevoel en lichaam.
Lees de volgende uitstekende psychologische en culturele analyses:
* De mythe van de zondeval en de leer van de erfzonde door Anne Baring;
* Eva: de moeder van alle levenden door Anne Baring en Jules Cashford.
Het negatieve beeld van Eva (=de vrouw) in de christelijke traditie
De negatieve invulling van Eva, die begonnen is in Joodse religieuze kringen, werd nog versterkt door Hellenistische en Romeins vooroordeel. Zij heeft wortel geschoten onder de Kerkvaders.
Al spoedig kreeg zij invloed op de christelijke praktijk en spiritualiteit, en werd verankerd in de theologie en de kerkelijke wetten.
Lees de volgende studies:
* ‘Eva in de christelijke cultuur’ door Anne Baring en Jules Cashford;
* ‘Over godvruchtige mannen en de medische wetenschap: de oude biologie en de Kerkvaders over de aard van de vrouw’ door Kim Power;
* De vrouw werd beschouwd als verkerend in een toestand van straf voor de zonde door John Wijngaards.
Lange shaduwen uit het verleden - SEXUALITEIT!
Het christelijke genieten van sex Vaak gestelde vragen
Fantasieën Naaktheid Voorbehoeds
middelen
Schuldgevoel Homosexualiteit Zelfbevrediging
Veel van de zaken in de Kerk die om hervorming vragen stammen uit dit verleden. We zullen hier enkele voorbeelden opsommen.  
Het verband leggen tussen lichaam en zonde heeft een onnatuurlijke angst voor naaktheid teweeg gebracht. Naaktheid werd symbool voor zondigheid * Read the discussion on Nakedness in Christian theology and culture.
De taboe op de menstruatie heeft een zware handicap gelegd op vrouwen in de Kerk, vanaf minstens de 4de tot de 19de eeuw. * Vrouwen werden geacht onrein te zijn door John Wijngaards;
* ‘Het bloed van de vrouw: het aloude taboe en de gevolgen ervan voor het christendom’, , uit Eunuchs voor de hemel door door Uta Ranke-Heinemann.
De negatieve seksuele moraal van de Kerklaat diepe lidtekens achter in het leven van gehuwde paren
“De traditionele leer over seks, is alles behalve onfeilbaar, maar het is er droevig mee gesteld, ze is ziek en verdacht, een aanfluiting van de waarheid, en heeft het welzijn van gehuwden alle eeuwen door geschaad. De seksuele gemeenschap werd, in plaats van als een intrinsiek en heilig onderdeel van de huwelijksband, gezien als de corrupte drager van de erfzonde, die slechts mocht worden gebruikt voor het voortbrengen van kinderen.” (Elizabeth Price)
Over de oorsprong van het verbod op contraceptiva en de gevolgen daarvan voor de huwelijksliefde, lees: Zonde zien waar geen zonde is door Elizabeth Price, and
In zonde ontvangen, door A. Koraszewski.
Het onderscheid tussen mannelijk en vrouwelijk dat Rome hanteert heeft geen zin, noch biologisch gezien, noch theologisch.
1. Er bestaat geen volmaakte mannelijk/vrouwelijk dichotomie, zoals verondersteld door Rome.
2. De symboliek van een priesterschap ‘alleen voor mannen’ ontkent christelijke beginselen.
~ Volgens Rome is de tegenstelling tussen de seksen gelegen in het feit dat de man het menselijk lichaam is dat is gemaakt naar Gods beeld, en de vrouw is het menselijk lichaam in zijn natuurlijke dierlijke staat.
~ In de bruidssymboliek van de mannelijke bruidegom en de vrouwelijke bruid die gehanteerd wordt om de mannelijkheid van het priesterschap te verdedigen kent dit laatste een expliciete seksuele functie, wat betekent dat de symboliek van de Mis van een viering van dood en wedergeboorte is verworden tot een viering van seksuele gemeenschap, primair gericht op de mannelijke seksualiteit. Dit maakt de katholieke theologie uitdrukkelijk phallocentrisch, aangezien de fallus het definiërend symbool is geworden van de werkelijkheid dat Christus zichzelf geeft in de Mis.
~ De patriarchale structuren van Rome zijn dus verhard rond een phallocentrische theologie, die het voor een vrouw bijna onmogelijk maakt zichzelf als een symbolische tegenwoordigheid te beschouwen in het kerkelijk leven. Meer dan ooit is zij: afwezigheid, ontkenning en niet-bestaan, een lichaam overgeleverd aan dierlijkheid zonder toegang tot de symbolen van persoonlijkheid in de theologie.
* Voor een biologische toetsing zie Biologie voor theologen. Een wetenschappelijke blik op het alleen wijden van mannen door Roberta Meehan;
* Een diepzinnige analyse van de theologische symboliek is te vinden in ‘Thet lichaam van de vrouw en het sacramentele priesterschap in de neo-orthodoxe katholike theologie. door Tina Beattie.

De psychologische onevenwichtigheid in de seksuele moraal beïnvloedt ook het oordeel van de kerkelijke autoriteiten en anderen wat betreft de wijding van vrouwen. * ‘De psychologische wortels van de mannelijke weerstand tegen vrouwelijke priesters’, Christelijke Studentenvereniging, Bristol 1980.
* ‘ Het misverstaan van de seksualiteit en de weerstand tegen vrouwelijke priesters’, Sidney Callahan
* ‘Mannelijk clericalisme en de angst voor de vrouw ’, Rosemary Radford Ruether
* ‘Anatomie en ambt: Worden vrouwen ooit priester?’ , Emily C. Hewitt
Geweld tegen vrouwen wordt in de praktijk nog steeds gerechtvaardigd. “De legitimatie van vrouwenmisbruik in het christendom” door Mary Ann Rossi.

Lees ook: * ‘De psychologische wortels van de mannelijke weerstand tegen vrouwelijke priesters’.
* Je moet blijven vechten en geloven, hoe eenzaam de strijd ook lijkt, door Stephanie Jansen
De officiële kerk blijft vrouwen haar fundamentele rechten onthouden, rechten ie zij behoren te hebben als volledig lid die gelijkelijk delen in Christus’ priesterschap, zijn koningschap en zijn profetische status. * ‘Kerkelijk recht en ‘Vrouwelijke priesters’ door John Wijngaards;
* ‘De status van vrouwen in de code van het kerkelijk recht en die in de Verenigde Naties’, door Marie-Thérèse Van Lunen Chenu en Louise Wentholt;
* “Mensenrechten in de Kerk: een niet-recht voor de vrouw in de Kerk?”, door Marie-Thérèse Van Lunen Chenu.
* Een Katholiek perspectief op de mensenrechten,Crown Court Judge, de vrouw van de Britse Premier, Tony Blair.
Seksistische taal beheerst nog steeds de liturgische en pastorale praktijk van de Kerk. * ‘Mannelijk spreken over God in de liturgie, en het effect daarvan op de vrouw’, Ida Raming;
* ‘Marie-Thérèse is beslist geen ‘zoon’ van de Kerk!’, Marie-Thérèse van Lunen Chénu.
* ‘Fundamentele linguistische keuzen: God, vrouwen, gelijkwaardigheid’, Elizabeth A. Johnson.
Er komt nog veel meer!

Join us  .  .  .  !

Sluit u aan bij ‘CIRCLES’!

Women’s Ongoing Internet Consultation

Join us  .  .  .  !


This website is maintained by the Wijngaards Institute for Catholic Research.

John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research