Een nieuw begin

Hoofdstuk Vier

Van: Een albasten kruik. Over de rol en betekenis van Maria van Magdala door Theresia Saers eerst gepubliceerd door Syntax Publishers in 1998. Hier met verlof van de schrijfster en uitgever gepubliceerd in een bewerkte versie (2001)

Wanneer zijn tijd daar is, benadert ook Jezus de Profeet Johannes en vraagt om gedoopt te worden, temidden van al deze zondige mannen en vrouwen. In een flits van inspiratie beseft Johannes dat dit de Man is wiens komst hij heeft moeten aankondigen. Zijn eigen neef, Jezus, over wie bij zijn geboorte een profetie had geklonken. Aanvankelijk weigert Johannes op het verzoek van Jezus in te gaan. Hij oppert bezwaren, dit is toch de omgekeerde wereld? De meester die komt om zich te laten dopen door zijn nederige dienaar? Maar Jezus houdt aan. Ook hij ontvangt de doop maar zodra hij uit het water komt, laat hij de menigte achter zich. Johannes is nog vol van de innerlijke bevestiging dat deze Jezus inderdaad de komende Redder is. Hij maakt de menigte er deelgenoot van. Er is echter een probleem. De man die ze daar weg hebben zien gaan is een Galileeër – zij kleding en zijn accent hebben hem verraden – en de mensen zien een Redder uit Galilea niet zo zitten. Galilea wordt vanouds gezien als niet erg orthodox, veel minder heilig dan Judea. Het is ‘het Galilea der heidenen’. Hoe kunnen ze nu een Messias accepteren die uit Galilea komt? Uiteindelijk staan twee mensen op en volgen de verdwijnende figuur. Voor de ene is dat niets bijzonders, aangezien hij, Andreas, zelf uit Galilea komt. De naam van de andere persoon wordt op dat punt in het evangelie niet genoemd, hoewel de evangelist deze twee eigenlijk eerlijk beschrijft als de eerste leerlingen. Misschien is de tweede inderdaad Maria van Bethanië wel. Het zou een beetje moeilijk zijn te noteren dat een vrouw zo vrijmoedig was geweest, zo vrij en zo moedig. Maar kon Maria anders, nadat Johannes de Galileeër met zoveel klem had aangewezen als de Komende? Dit gebeuren zou inderdaad een verklaring zijn voor het bezoek van Jezus aan haar woning, zoals hij later Andreas en zijn broer ging opzoeken bij het meer van Galilea. Broer Simon was zelf zeker die tweede niet . Hoe dan ook, de twee zijn even verlangend op de boodschap van Johannes in te gaan en willen zelf gaan zien wie die Jezus is. Andreas en zijn gezel benaderen Jezus voorzichtig. ‘Leraar, waar woont U?’ ‘Kom maar zien’, is het antwoord van de Heer. De evangelist Johannes vertelt dat ze de rest van de dag bij Jezus bleven.

Maria, die heel haar leven op zoek is geweest naar die parel van onschatbare waarde zal haar nu ontdekken. Zij is bereid alles te verkopen wat ze heeft, die parel te kopen en de Redder uit Galilea te aanvaarden. De evangelieën vertellen verder niest over de gebeurtenissen van die dag, maar wanneer ze beiden terugkomen, gaat Andreas zijn broer opzoeken en maakt hem ook tot leerling. Maria zal naar haar eigen broer en haar zus gegaan zijn en naar haar vrienden. Enige tijd later staat Jezus aan haar deur en klopt om te worden binnengelaten. Had zij hem zelf in Bethanië genodigd? Het zou een wonderschone echo zijn geweest op het verhaal van de geliefden in het Hooglied:

Ik greep hem vast, ik liet hem niet meer gaan
tot ik hem gebracht had
in het huis van mijn moeder,
in de kamer van haar die mij had ontvangen.

In dit boek gaat Hans Wijngaards in op belangrijke historische bronnen, vanaf het begin van het christendom tot het jaar 900. Hij bewijst op overtuigende wijze dat vrouwen de rol van diaken op zich namen en hiertoe ook gewijd werden. Met zijn historische studie levert Wijngaards een belangrijke bijdrage aan het actuele debat over de wijding van vrouwen tot diaken. Klik hier!