Omkering van waarden

Hoofdstuk Tien

Van: Een albasten kruik. Over de rol en betekenis van Maria van Magdala door Theresia Saers eerst gepubliceerd door Syntax Publishers in 1998. Hier met verlof van de schrijfster en uitgever gepubliceerd in een bewerkte versie (2001)

‘Het zit goed met jullie, arme mensen van Galilea, want het koninkrijk van de hemel komt jullie toe.’

Met deze beginwoorden van een lange toespraak introduceert Mattheus de term ‘hemel’, een word dat moeilijk te vatten is. Toch, Jezus belooft werkelijk een betere toekomst voor de arme en onwetende volking van Galilea met hun zware bestaan. Hij laat er geen twijfel over bestaan dat dit een realiteit is. Hij geeft geen bijzonderheden maar beweert met kracht: ‘Als het niet zo was, zou ik het jullie gezegd hebben’. Hij vertelt parabels, geen sprookjes.

Het is goed mogelijk dat de lezers, wanneer Mattheus het woord ‘hemel’ neerschrijft al gehoord heeft van de verbazingwekkende visioenen van Paulus. Deze spreekt over ‘dingen die geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord, dingen die nooit in een mensenhoofd zijn opgekomen, al wat God bereid heeft voor hen die hem liefhebben’.

Hoe groot ook de kwellingen van het leven, aldus Paulus, ze staan in geen verhouding tot de vreugde die ons wacht. Dat inzicht verschaft de apostel zelf een krachtig motief om moedig en het heeft hem in staat gesteld met buitengewoon grote moed, ja zelfs met vreugde, een leven van onbeschrijflijk veel lijden en vervolgingen te doorstaan.

‘En jullie, die zoveel verdriet hebt, je zult worden getroost.’ Dagelijks ziet Maria mensen, zulke mensen om Jezus heen; ze hebben alle mogelijke redenen om te treuren. Zij heeft zelf ervaren hoe Hij degenen troosten kan die in goede gesteltenis tot hem komen, want het moet gezegd dat er een relatie is tussen geloof en helen. De vrouwen rond Jezus begrijpen die relatie goed.

‘Zalig jullie die zo zachtmoedig zijn, want jullie zullen zeker in dat goede rijk komen.’ Maria weet ze ook te zitten onder de toehoorders, mensen zoals je ze steeds weer tegenkomt, met het eindeloos incasseringsvermogen van de armen, beseffend dat het nu eenmaal niet anders is, dat de wereld lijkt toe te behoren aan de rijken en de machtigen. Geduldige mensen, mensen die niet op andermans ondergang uit zijn.

‘Zalig jullie die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want mijn Vader zal jullie overvloedig recht verschaffen.’ Wat zijn ze verontwaardigd geweest, Maria en de leerlingen, toen ze vernamen van de moord op Johannes de Doper. En wanneer de éen of andere weduwe weer eens was uitgebuit door de hebzucht van een farizeeër. Er zal uiteindelijk recht verschaft worden! Wat zullen zijn troostwoorden welkom zijn geweest als zij probeerden anders te handelen. ‘Het gaat goed met jullie, als je barmhartigheid betoont Je zult barmhartigheid ervaren.’

‘Het gaat goed met jullie als je zuiver van hart bent, je zult God zien. De zuiveren van hart die zoals Maria geen bijbedoelingen hebben, maar onvoorwaardelijk liefde betonen. Zij heeft God herkend in haar Rabbi. Tegen haar hoeft hij niet keer op keer te herhalen :’Als jullie mij zien, zien jullie ook de Vader’.

‘Het gaat goed met jullie als je vrede sticht, want je zult Gods kinderen genoemd worden.’

‘Het gaat goed met de mensen die vervolgd worden vanwege de gerechtigheid Zij zullen deelgenoot worden van het koninkrijk van God.

We vragen ons af wat voor verschrikkelijke visioenen door zijn geest gespeeld hebben, toen Jezus deze woorden over vervolgingen uitsprak. Hijzelf, de meeste apostelen en miljoenen latere volgelingen zouden de marteldood sterven omwille van datgene wat hij aan die arme landslieden verkondigde. Maria zelf maakte al iets mee van dezelfde verachting en pesterijen van de kant van de Joodse autoriteiten als Johannes en Jezus zelf al een tijd ondergingen. Een paragnost en heler als hij moet het ervaren hebben als een afschuwelijk vooruitzicht; het moet hem hebben doen uitzien naar een eindafrekening. Hij zegt dan ook met klem: ‘Gelukkig zullen jullie zijn als de mensen jullie minachten en vervolgen en kwaad van jullie spreken omwille van mij. Jullie mogen je verheugen, want jullie loon in de hemel zal groot zijn.Zo heeft men de profeten vóór jullie ook behandeld.’

In dit boek gaat Hans Wijngaards in op belangrijke historische bronnen, vanaf het begin van het christendom tot het jaar 900. Hij bewijst op overtuigende wijze dat vrouwen de rol van diaken op zich namen en hiertoe ook gewijd werden. Met zijn historische studie levert Wijngaards een belangrijke bijdrage aan het actuele debat over de wijding van vrouwen tot diaken. Klik hier!