Het Laatste Avondmaal

Hoofdstuk Twintig

Van: Een albasten kruik. Over de rol en betekenis van Maria van Magdala door Theresia Saers eerst gepubliceerd door Syntax Publishers in 1998. Hier met verlof van de schrijfster en uitgever gepubliceerd in een bewerkte versie (2001)

Aan de vooravond van Pasen gebruikt Jezus met zijn leerlingen het Laatste Avondmaal en bij die gelegenheid geeft hij hun zijn allerbelangrijkste les. Wanneer allen gezeten zijn staat hij van tafel op, legt zijn bovenkleed af, neemt een linnen doek, omgordt zich daarmee en begint de voeten van zijn leerlingen te wassen en ze af te drogen met die doek. ‘Zo moet het gaan in het Koninkrijk’, zegt Jezus later, ´de hoogste in rang onder jullie mot de dienaar van allen zijn.’ De leerlingen weten niet wat ze horen. Zo denken ze helemaal niet. In de evangeliën lezen wij op zijn minst vijfmaal dat ze precies het tegenovergestelde deden, dat ze in tegendeel ruzieden over de beste plaatsen in het komende rijk.

Johannes is degene die melding maakt van de voetwassing. Hij noteert het als een sacrament. ´Jullie moeten evenzo handelen. ´ Misschien herinnert hij zich de woorden van Johannes de Doper, die zichzelf onwaardig achtte de riemen los te maken van de sandalen van de Komende. Of misschien is hij getroffen door het feit dat Maria in Bethanië op een vergelijkbare manier het gebrek aan hoffelijkheid van de Farizeeër goed maakte. Dat zij de voeten van de Meester gewassen had met olie en tranen en gedroogd met haar eigen haar. We weten niet of de vrouwen erbij aanwezig waren –maar waarom zouden ze juist bij dit afscheidsmaal zijn uitgesloten, terwijl zij toch voedsel en onderdak verzorgden? Maar zelfs als Maria pas later over de voetwassing heeft gehoord, moet dit gebaar van haar Rabbi, die echo van haar eigen handelen, haar diep ontroerd hebben.

Het Vierde Evangelie zet veel van de intieme woorden bij elkaar die Jezus gesproken heeft op die laatste avond dat ze samen waren. Sommige uitspraken zijn heel opvallend. Ze hebben ook betrekking op Maria en de vrouwen die haar vanaf het begin volgden in het dienen van de Heer: ‘ Ook jullie zullen getuigen zijn, omdat jullie vanaf het begin bij me geweest bent.’ Jullie zullen ook getuigen zijn, jullie zullen apostelen zijn. En is het niet Maria die dit woord het allereerst waarmaakt na de verrijzenis? Hand 1,8.

Als het gastmaal is afgelopen, gaat Judas stilletjes naar de opperpriester. Misschien is de vermaning van Jezus hem in het verkeerde keelgat geschoten, misschien heeft hij al eerder besloten er tussen uit te gaan, nadat Jezus gewaarschuwd heeft wat er zal gaan gebeuren. Misschien voelt hij zich al lang niet meer thuis in het gezelschap van de discipelen. Mogelijk is hij teleurgesteld omdat Jezus geen aards koningschap heeft gebracht. Hoe het ook zij, hij belooft de Rabbi uit te leveren aan het Joodse gezag.

In dit boek gaat Hans Wijngaards in op belangrijke historische bronnen, vanaf het begin van het christendom tot het jaar 900. Hij bewijst op overtuigende wijze dat vrouwen de rol van diaken op zich namen en hiertoe ook gewijd werden. Met zijn historische studie levert Wijngaards een belangrijke bijdrage aan het actuele debat over de wijding van vrouwen tot diaken. Klik hier!