OOK VROUWEN PRIESTER? JAZEKER!header

Responsive image

BEGIN

REDEN GENOEG

TEGEN DE PAUS?

DEBAT

MENU

Nederlands/Vlaams Deutsch Francais English language Spanish language Portuguese language Catalan Chinese Czech Malayalam Finnish Igbo
Japanese Korean Romanian Malay language Norwegian Swedish Polish Swahili Chichewa Tagalog Urdu
------------------------------------------------------------------------------------
Gedichten over Maria Magdalena

Gedichten over Maria Magdalena



Bericht

Toen ik mijn aards omhulsel achterliet,
een hoopje kleding,
een uitgewoond huis,
vloeide onmiddellijk hij over in mij,
gemeenschap, de enig ware.

Er waren geen woorden meer,
-'Maria' zijn groet,
'Rabboni', mijn wederwoord-.
Woorden zijn overbodig,
zijn voor jullie sferen.

Het absolute kent zich.
Ik verwarde hem niet
met een tuinman van de Oude Stad.
Toch is hij de tuinman,
zoon van de wijngaardenier.

Hij is mij zeer nabij,
wij wonen in elkaar.
Dat kan bij jullie nog niemand verstaan,
je kunt het alleen maar beleven.
Blijf in hem, hij zal in jou blijven,
Je zult in hem overgaan.

Theresia Saers

Ek moes deur baie pyn

ek moes deur baie pyn
om mens te word,
om in myself die wyer Self te herken;
my dure nardussalf was uitgestort
eer ek die ryker erfenis kon wen

waarna my eenling-siel wanhopig stry
of wat hy trots versmaai:eers toe my gees
net daar wasom my liggaamspyn te ly
het ek geleer om mens, om vrou te wees,


een uit die effe menigte. Blydskap,
so sterk en rustig soos 'n groot,
stil man, het oor die drumpel van my hart gestap


en daar geen hoën waan of bitter wens gevind.
Ek het my opeens ontdek:
voortaan nie meer, goddank!
half-god, half-gek, maar mens!

Elisabeth Eybers

Vertaling: Ik moest door veel pijn heen om mens te worden, om in mijzelf het wijdere Zelf te herkennen; mijn dure narduszalf was uitgestort vooraleer ik de rijkere erfenis kon winnen waarnaar mijn eenlingziel wanhopig streefde of wat hij trots versmaadde: eerst toen mijn geest bereid was om mijn lichaamspijn te lijden heb ik geleerd om mens, om vrouw te zijn, een uit die effen menigte. Blijdschap, zo sterk en rustig alsof 'n grote, stille man, over de drempel van mijn hart was gestapt en daar geen hoogmoed of bittere wens heeft gevonden. Ik heb opeens ontdekt: voortaan niet meer, goddank halfgod, halfgek, maar mens te zijn!

Maria Magdalena

Ik hield van Hem. Ik kon Hem niet vergeten.
Zijn stem, zijn blik, zijn houding en gebaar
Bleven mij bij na dat bewogen jaar
Toen wij, bedeesd, Hem welkom mochten heten.

Wanneer ik aan zijn voeten was gezeten,
Raakten zijn handen, zegenend, mijn haar.
Nooit voelde ik ons nader tot elkaar,
Nooit heb ik mij gelukkiger geweten.

Ik had Hem lief, maar ‘k wist dat onze wegen
Niet in dezelfde richting konden gaan.
Hij was Gods zoon, verheerlijkt en veracht.

Met bloedend hart heb ik op Golgotha gestaan,
De dag verworden tot één grauwe nacht…
De jaren gingen. Nog voel ik zijn zegen.

Johan van Delden, 2000

Voetwassing

(Haar vele zonden zijn haar vergeven, want zij heeft veel liefde betoond, Lc. 7,47)

Toen je voor mij knielde
tijdens het avondmaal,
en mij de voeten waste,
op de dag van het verraad,
toen wist niemand van ons nog
hoe jijzelf dit teken had geleerd
van een vrouw die wenend
jou de voeten waste,
bij een avondmaal.
Toen liet zij je voelen
hoe niet mijn falen mij oordeelt,
maar wel mijn liefde
die ik heb betoond.

Toen werd jij gezalfd
met de kracht
die het verraad,
dat van heel de wereld is,
achter zich laat.

Toen maakte je me vrij
voor jouw verrijzenis.

Jos van Pelt

Lees ook Sacrament door Theresia Saers
Een liedje voor Maria Magdalena door Theresia Saers

Inleiding Beeld Meditaties Bibliografie Evangelie-teksten ‘Een Albasten Kruik’ Terug naar ‘home’ pagina

This website is maintained by the Wijngaards Institute for Catholic Research.

John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research