 |
 |
 |
|
|---|
|
 |
|---|
Het leergezag behoedt de gelovige gemeenschap voor dwalingen. Daarom verdient het ons respekt. Maar de geschiedenis toont aan dat het leergezag vaak verkeerde oordelen geveld heeft.
Deze fouten zijn vaak voorgekomen in de samenhang van cultuurverandering. Dikwijls hebben gezagdragers zich vastgeklampt aan verouderde opvattingen en praktijken die zij ten onrechte beoordeelden als wezenlijk voor het christelijk geloof.
Toen het bankwezen ontstond in Europa, begon de zakenwereld rente te vragen voor geldleningen - nzoals wij vandaag op de dag nog gewend zijn. De kerk verbad het, zich baserend op oudtestamentische wetten.Het tweede Lateraanse Concilie (1139 A. D.) schreef voor dat degenen die rente aannemen “geweerd moesten worden van de sacramenten”. En: “voor het geval zij zich niet afwenden van hun dwaling, mogen zij geen kerkelijke begrafenis ontvangen.”Het leergezag heeft het renteverbod pas in 1830 opgeheven. In de loop van de voorafgaande zes eeuwen leefden en stierven veel zakenmensen en hun gezinnen buiten de kerk. |
 |
Tot aan 1888 hebben pausen en kun vaticaanse congregaties de wettigheid van de slavernij verdedigd!Kerkvaders, kerksynoden, pausen en theologen beweerden dat het geoorloofd was slaven te kopen, te bezitten en te verkopen.Op 20 June 1866 verklaarde de Congregatie voor de Geloofsleer in Rome nog : “Slavernij als zodanig, beschouwd in zijn eigen wezen, gaat in geen enkel opzicht in tegen de natuurwet of de geopenbaarde wet . Er bestaan verscheidene rechtvaardige titels waaronder ,men slaven kan bezitten . . .Het druist niet tegen de natuurwet of de goddelijke wet in om een slaaf te kopen, verkopen, te ruilen of weg te geven”. |
 Katholieke bisschoppen, theologen en lekenleiders die zich inzetten voor de afschaffing van de slavernij werden bestempeld als ‘opstandig’ of ‘ketters’. |
 |
Tot tenminste 1854, was het de officiële leer van de kerk dat er geen redding bestond buiten de kerk.Niet alleen werd dit door pausen en theologen als officiële leer verkondigd. Men had ook de indruk dat het door algemene Concilies tot dogma verheven was!Het Concilie van Florence verklaarde in 1442, onder Paus Eugenius IV: “De heilige Romeinse Kerk ... gelooft, belijdt en predikt uitdrukkelijk dat niemand, niet alleen heidenen, maar ook Joden, schismatieken en ketters, die buiten de Katholieke Kerk blijft deel zullen hebben aan het eeuwig leven; nee, zij zijn bestemd voor het ‘eeuwig vuur bereid voor de Duivel en zijn engelen’ (Mat. 25:41), tenzij zij voor het einde van hun leven ontvangen zijn in de kerk. Want gemmenschap met het lichaam van de kerk zijn zo belangrijk dat de sacramenten van de kerk alleen voor diegenen van nut zijn die in haar boezem blijven; en vasten, het geven van aalmoezen, andere liefdewerken en praktijken van een actief Christelijk leven werpen alleen voor hen eeuwige vruchten af. En niemand kan gered worden, ook al zou hij zijn bloed vergieten voor Christus’ naam, tenzij hij staat in het midden en de eenheid van de Katholieke Kerk”.Deze zogenaamde ‘leer’, nu herroepen dooVaticanum II, ontstond doordat men totaal blind was voor de veelvuldigheid van godsdiensten en gewetensvrijheid. Het veronachtzaamde de ervaring van God’s genade buiten de kerk. |
 |
Om eerlijk te wezen heeft het leergezag meestal de tijden nagelopen: in de kwestie van kapitaals- en rente-vorming; wat betreft het cirkelen van de aarde om de zon; inzake evolutie; over het auteurschap van de heilige schrift; over democratie, vakbonden, gewetensvrijheid en ecumenisme; in 64 aangelegenheden. Wat voor nieuwe vraag ook voorkwam, Rome had het in het begin altijd bij het verkeerde eind. Is dat niet wat nu ook gebeurt ten aanzien van geboortebeperking, vrijwillig celibaat en de wijding van vrouwen?
“Kunnen we het leergezag ooit nog vertrouwen?!”
 |
In dit boek gaat Hans Wijngaards in op belangrijke historische bronnen, vanaf het begin van het christendom tot het jaar 900. Hij bewijst op overtuigende wijze dat vrouwen de rol van diaken op zich namen en hiertoe ook gewijd werden. Met zijn historische studie levert Wijngaards een belangrijke bijdrage aan het actuele debat over de wijding van vrouwen tot diaken. Klik hier! |
|
