 |
 |
 |
|
|---|
|
 |
|---|
Degenen die in gezag gesteld zijn hebben de neiging te denken dat ze niet hoeven te luisteren naar de raad van andere mensen. Dit is in het verleden vaak de oorzaak geweest van ernstige dwalingen.
De Kerk heeft duidelijk gemaakt dat alle gelovigen, en in het bijzonder theologen, de plicht hebben hun bezwaren te uiten in zaken waarin zij beschikken over kennis en ervaring.
 |
“Laat men erkennen dat alle gelovigen, hetzij priester of leek, geoorloofde vrijheid van onderzoek hebben, vrijheid van denken, en vrijheid om bescheiden en krachtig hun ideeën te uiten in die zaken waarin zij competentie genieten.”Tweede Concilie, |
“Al naargelang hun kennis,
hun competentie en hun uitnemendheid hebben de Christengelovigen het recht en
soms zelfs de plicht om aan de gewijde herders hun mening kenbaar te maken in
zaken die te maken hebben met het heil van de Kerk.
Kerkelijk Recht,
|
 
“Vrijheid van spreken is een normale factor in de groei van
de publieke opinie, die de ideeën en reacties uitdrukt van de meer
invloedrijke kringen in een maatschappij.” (§ 25). |
“Het leergezag heeft groot voordeel van kritische en vlijtige
theologische studie en van de hartelijke medewerking van de theologen…
zonder de hulp van de theologie zou het leergezag ongetwijfeld het geloof
kunnen bewaren en leren, maar het zou moeite hebben om de verheven volheid van
kennis te verkrijgen die nodig is om zijn werk te doen, aangezien het zich
ervan bewust is dat het niet is begiftigd met openbaringen of met het charisma
van de inspiratie maar slechts met de bijstand van de Heilige
Geest.” |
“Degenen die zich bezighouden met de heilige disciplines van onderzoek genieten een geoorloofde vrijheid van onderzoek en van het prudent uitspreken van hun mening in zaken waarin zij beschikken over expertise, waarbij zij behoorlijk respect in acht dienen te nemen voor het Leergezag van de Kerk.”Katholiek Kerkelijk Recht,
|
“Hoe zit het dan met de blinde gehoorzaamheid?!”
 |
In dit boek gaat Hans Wijngaards in op belangrijke historische bronnen, vanaf het begin van het christendom tot het jaar 900. Hij bewijst op overtuigende wijze dat vrouwen de rol van diaken op zich namen en hiertoe ook gewijd werden. Met zijn historische studie levert Wijngaards een belangrijke bijdrage aan het actuele debat over de wijding van vrouwen tot diaken. Klik hier! |
|
