 |
 |
 |
|
|---|
|
 |
|---|
“Zoals jij praat, raak ik mijn geloof
nog kwijt!
Als het leergezag in het verleden het zo vaak mis heeft
gehad, hoe kunnen we het dan ooit nog vertrouwen!?”
“Je hebt gelijk!
Het leergezag heeft een belangrijke
functie in de Kerk. Het lijkt op commissie die toezicht houdt op voedsel en
gezondheid, en die tot taak heeft te waken over de openbare veiligheid.
Het doet de Kerk geen goed dat het leergezag zoveel aan
geloofwaardigheid heeft ingeboet en dat dit nog steeds voortgaat.
De Kerk mag de
waarschuwing van Christus niet vergeten over zout dat zijn kracht
verliest.
“Zout dat zijn kracht
verliest?
Wat bedoel je?”
“Om zijn geloofwaardigheid terug te krijgen moet de Kerk
onmiddellijk ophouden met nutteloze praktijken zoals deze:
- Het frustreren van het vrije en constructieve overleg van de
Synode van Bisschoppen.
De Synode van Bisschoppen is door het Tweede
Vaticaanse Concilie opgezet als tegenwicht tegen de invloed van de Curie.
- Het belemmeren van de gewettigde uitoefening van gezag door
de bisschoppenconferenties.
De bisschoppen zijn geen plaatsvervangers
van de Paus, maar rechtstreekse plaatsvervangers van Christus, die hun diocees
besturen in hun eigen recht.
- Het alleen maar benoemen van gelijkgezinde kandidaten voor
bisschopszetels, centrale diensten, de internationale theologische commissie
enz.
Dit levert een b-categorie van onderdanige ja-zeggers in de
leiding van de Kerk.
- Het censureren van theologen die in durven gaan tegen
officiële standpunten.
Dit kan alleen maar eerlijk en creatief
denken in de Kerk verschralen.”
In dit boek gaat Hans Wijngaards in
op belangrijke historische bronnen, vanaf het begin van het christendom tot het
jaar 900. Hij bewijst op overtuigende wijze dat vrouwen de rol van diaken op
zich namen en hiertoe ook gewijd werden. Met zijn historische studie levert
Wijngaards een belangrijke bijdrage aan het actuele debat over de wijding van
vrouwen tot diaken.
Klik hier!
