 |
 |
 |
|
|---|
|
 |
|---|
“U ondermijnt met al uw kritiek het
gezag van de leiding van de Kerk!
Uw geschrijf zal vele eenvoudige
lieden misleiden!
Heeft Jezus niet gezegd dat degenen die ergernis
geven aan de kleinen met een molensteen om de nek in de oceaan geworpen dienen
te worden?!”
“Leuk, hoor.’
Loyale critici zijn zo vaak
vermoord om hun moed, het is in de Kerk niet anders.
Uiteindelijk is
het de Kerk die het gelag betaalt.”
“Critici moet je opruimen!
Blijf die molenstenen maar gebruiken!
Vanwege het algemeen
welzijn in de Kerk, geen barmhartigheid voor het individu!”
“Het algemeen welzijn, he?
Mag ik je eens een
verhaal vertellen?
Op 22 oktober 1707 keerde Admiraal Sir Cloudesley
Shovell met vijf oorlogsbodems naar Engeland terug van een zeeslag in de
Middellandse Zee.
Navigatie was toen nog erg moeilijk. Vanwege zware mist
kon men niet gemakkelijk vaststellen waar de vloot zich nu precies bevond. Maar
nadat hij de kapiteins van de vijf schepen had geraadpleegd, zette hij koers,
pal naar het Oosten.
Eén zeeman met veel ervaring kwam tot een andere
berekening van de positie. De koers die men volgde was riskant. Hij zei het
tegen de admiraal.
Tegenspraak werd bij de Engelse vloot beschouwd als
muiterij en hij werd dan ook opgehangen.
Enkele uren later liep het
schip op de rotsen van de Scilly Isles, even ten westen van Engeland. Drie
schepen vergingen met man en muis. Meer dan 2.000 zeelieden en soldaten vonden
de dood, inclusief Admiraal Clowdesley zelf.
Vindt u niet dat ze de
verkeerde hebben opgehangen?
In dit boek gaat Hans Wijngaards in
op belangrijke historische bronnen, vanaf het begin van het christendom tot het
jaar 900. Hij bewijst op overtuigende wijze dat vrouwen de rol van diaken op
zich namen en hiertoe ook gewijd werden. Met zijn historische studie levert
Wijngaards een belangrijke bijdrage aan het actuele debat over de wijding van
vrouwen tot diaken.
Klik hier!
