De wijding van vrouwen behoort tot het type ‘leer’ dat gemakkelijk kan worden misvormd door culturele opvattingen.

Het niet-wijden van vrouwen behoort tot het type ‘leer’
dat gemakkelijk kon worden vervormd door culturele misvattingen in het verleden

Door de eeuwen heen is de formulering van de christelijke leer beïnvloed door de heersende cultuur van de tijd. De veranderende cultuur heeft zelfs invloed gehad op de meest wezenlijke leer, zoals die betreffende de Drieëenheid, de Menswording enz. Maar de heersende cultuur is vaak helemaal op de loop gegaan met de ‘marginale leerstellingen’.

  • de maatschappelijke orde - democratie was verboden, men meende dat koningen heersten ‘bij goddelijke recht’, de Kerk steunde het klassensysteem, het kolonialisme werd gesteund door de pausen.
  • de geschapen wereld - Galileo is als ketter (!) veroordeeld omdat hij geloofde dat de aarde zich om de zon heen beweegt, de astrologie werd in ere gehouden, de leer van de schepping in zes dagen tijd werd onderwezen als onfeilbare leer.
  • de liturgie - De daagse kleding van de Romeinen werden ‘gewijde kleding’ voor de priester, bisschoppen werden behandeld als waren ze feodale vorsten, het Latijn werd beschouwd als Gods eigen taal.
  • De seksualiteit - angst voor de gnostiek leidde tot een negatieve benadering, de Romeinse & Germaanse burgerlijke wetten bepaalden de regels voor het kerkelijk huwelijk.

Vrouwen werden op culturele gronden uitgesloten van het uitoefenen van priesterfuncties.

Vrouwen werden beschouwd als ‘prachtige wezens’, maar wel totaal minderwaardig ten opzichte van mannen.

  • minder intelligent
  • emotioneel instabiel
  • onbetrouwbaar
  • niet in staat enig echt leiderschap uit te oefenen.

Deze minderwaardigheid zag men bevestigd in de opvatting dat vrouwen incomplete menselijke wezens waren.

Aangezien men de functie van de vrouwelijke eicel niet kende, werd de voortplanting uitsluitend toegeschreven aan het mannelijke sperma, dat, zo meende men, alleen het nieuwe leven bevatte.

Dit was de reden waarom theologen als Thomas van Aquino vrouwen uitsloten van wijdingen.

De vrouw leed ook nog eens aan een verschrikkelijke ‘ziekte’, namelijk de menstruatie. Dit maakte hen ongeschikt voor de dienst aan Gods heilige altaar.

Menstruatievocht werd gezien als vies, vreselijk en zelfs gevaarlijk voor anderen die ermee in aanraking kwamen. Dit taboe was sterk in de Romeinse wereld en het heerste vanaf de Middeleeuwen tot aan de 20ste eeuw.

Vrouwen mochten geen kerk binnengaan tijdens de menstruatieperiode, en ook geen heilige communie ontvangen. Soms ontvingen ze de communie wel maar met een doek over hun handen. Ze waren beslist te ‘onrein’ om het altaar te benaderen!

Als klap op de vuurpijl, werden vrouwen er verantwoordelijk voor gehouden dat ze de mannen tot zonde aanzetten.

Eva kreeg de schuld dat Adam werd verleid, en alle vrouwen werden geacht de straf te lijden van Gods vloek over Eva, namelijk dat ze altijd onderdanig zouden zijn aan mannen.

Culturele vooroordelen lagen ten grondslag aan de uitsluiting van vrouwen uit het priesterambt. Iets waar de kerkelijke autoriteiten nog steeds niet achter zijn gekomen.

“Moeten wij toegeven aan die aanstellerij van feministen?!”



waarom wij het leergezag
durven tegenspreken
vaak gestelde vragen
over het leergezag
volgende
hoofdstuk?
cultureel perspectief de harde feiten geschiedenis echte trouw geloofsbesef
feminisme? onfeilbare leer? onbetrouwbaar? ongehoorzaam? opstandig?
Vragen of ideeën voor ons? __Suggesties? __Opmerkingen?

This website is maintained by the Wijngaards Institute for Catholic Research.

John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research