OOK VROUWEN PRIESTER? JAZEKER!header

Responsive image

BEGIN

REDEN GENOEG

TEGEN DE PAUS?

DEBAT

MENU

Nederlands/Vlaams Deutsch Francais English language Spanish language Portuguese language Catalan Chinese Czech Malayalam Finnish Igbo
Japanese Korean Romanian Malay language Norwegian Swedish Polish Swahili Chichewa Tagalog Urdu
------------------------------------------------------------------------------------
Theologen verwerpen ‘Ordinatio Sacerdotalis’

Theologen verwerpen ‘Ordinatio Sacerdotalis’

In ‘Ordinatio Sacerdotalis’ beweert Rome dat de uitsluiting van vrouwen van de priesterwijding een onfeilbaar besluit is van ‘het gewone universele leerambt’.

Vooraanstaande theologen over de gehele wereld verwerpen deze bewering.

"Ik zou graag priester willen zijn."

  1. De Katholieke Theologische Sociëteit van Amerika
  2. Nicholas Lash, professor in de godgeleerdheid, Cambridge University, GB
  3. Francis A. Sullivan SJ, emeritus professor Gregoriaanse Universiteit Rome
  4. Elizabeth A. Johnson, C.S.J., professor in de theologie aan de Fordham Universiteit, New York
  5. Gisbert Greshake, professor in de theologie aan de Universiteit van Freiburg, Duitsland
  6. Ann O'Hara Graff, professor in de theologie aan de Universiteit van Seattle, Washington
  7. Peter Hünermann, professor in de theologie aan de Universiteit van Tübingen, Duitsland
  8. Sidney Cornelia Callahan, pastoraal theoloog, VS
  9. David Knight, pastoraal theoloog, Memphis, VS
  10. Richard Gaillardetz, associate professor, Universiteit van St. Thomas, Houseton, VS
  11. Klaus Nientiedt, ‘How Binding? “Ordinatio sacerdotalis” unleashes debate on the Magisterium’, Herder Korrespondenz 9 (1996) pag. 461-466.
  12. John H. Wright, ‘That all doubt may be removed’, America 171 (july 30-aug. 6, 1994) pag. 16-19.
  13. Fr. Joseph Moingt SJ, redacteur van Recherches de Science Religieuse.
  14. Hugh O'Regan, redacteur van het on-line magazine, San Francisco Bay Catholic.
  15. Links naar andere beoordelingen op het Internet

1. De Katholieke Theologische Sociëteit van Amerika

Als reactie op ‘Ordinatio Sacerdotalis’, heeft de Katholieke Theologische Sociëteit van Amerika een Werkgroep opgericht om deze kwestie te bestuderen. De Werkgroep heeft een rapport opgesteld: ‘De Traditie en de wijding van vrouwen’, die tot de conclusie kwam dat ‘Ordinatio Sacerdotalis’ het bij het verkeerde eind heeft, als zij gezag opeist voor deze leer en deze baseert op de Traditie.

Op 6 juni 1997 heeft de algemene vergadering van de Theologische Sociëteit van Amerika deze resolutie bekrachtigd:

“Er bestaan gerede twijfels omtrent de aard van het gezag van de leer [dat het ontbreken van het gezag van de Kerk om vrouwen tot priester te wijden een waarheid is die met onfeilbaarheid wordt verkondigd en de absolute instemming vereist van de gelovigen], en de gronden daarvoor in de Traditie. Er bestaat ernstige en wijdverbreide twijfel over deze kwestie, niet alleen onder theologen, maar ook binnen de grotere gemeenschap van de kerk. . . . Het lijkt duidelijk dat verdere studie, discussie en gebed nodig is omtrent deze kwestie voor alle leden van de Kerk in overeenstemming met hun bijzondere gaven en roeping, wil de Kerk geleid worden door de Heilige Geest in het trouw blijven aan de authentieke Traditie.” De resolutie is aangenomen na een geheime stemming, met 216 theologen die ‘JA’ stemden, 22 ‘NEEN’ en 10 onthoudingen.

2. Nicholas Lash, professor in de godgeleerdheid, Cambridge

Nicholas Lash zegt dat Rome, ondanks de beweringen in Ordinatio Sacerdotalis, geen geldige argumenten heeft uit Schrift of Traditie. Het feit dat men zijn mening de aura van ‘onfeilbaarheid’ meegeeft, vergoedt niet het gebrek aan waarheidsgehalte.

Nicholas Lash heeft vele boeken geschreven, o.a.:

“Noch de Paus, noch Kardinal Ratzinger kan maken dat een leer ‘gegrond is op het geschreven Woord Gods’ alleen maar door te beweren dat zij erop is gebaseerd. (1) Ook kunnen ze niet, simpelweg door dat te beweren maken dat een zaak “zonder onderbreking is bewaard en toegepast in de Traditie van de Kerk”. De poging om de leer van de onfeilbaarheid, een leer die bedoeld is om de grond en de aard van het vertrouwen van de Katholieken in de officiële leer aan te geven, te gebruiken als een stomp instrument om te voorkomen dat een kwestie rijpt in de geest van de Katholiek, is een schandalig machtsmisbruik, waarvan het ernstigste gevolg is dat het de autoriteit van de Paus voor de toekomst, die de Paus juist probeert in stand te houden, nog verder ondermijnt.”

Volledige tekst: ‘On Not Inventing Doctrine’ by Nicholas Lash, The Tablet, 2 December 1995, pag. 1544.

3. Francis A. Sullivan SJ, emeritus professor aan de Gregoriana in Rome, adjunct professor aan het Boston College.

Sullivan is de voornaamste theologische autoriteit op het gebied van het leergezag. Van zijn hand is verschenen: Magisterium: Teaching Authority in the Catholic Church (Paulist, 1983) en Creative Fidelity: Weighing and Interpreting Church Documents (Paulist, voorjaar 1996).

(a) In December 1995, heeft Sullivan zich krachtig uitgesproken tegen de claim van ‘onfeilbaarheid’ van de zijde van de Congregatie voor de Geloofsleer. Zijn voornaamste redenen waren dat aan de voorwaarden voor een dergelijke onfeilbare leer niet was voldaan.

“De vraag blijft of duidelijk is vastgesteld of de bisschoppen van de Katholieke Kerk even overtuigd zijn door die redenen [tegen vrouwelijke priesters] als Paus Johannes Paulus kennelijk is, en of zij bij het uitoefenen van hun rechtmatige rol als arbiters en leraren van het geloof unaniem verkondigen dat vrouwen uitsluiten van de priesterwijding een door God geopenbaarde waarheid is, waarmee alle Katholieken voorgoed gelovig moeten instemmen. Tenzij dit het geval is, zie ik niet in dat dit leerstuk onfeilbaar wordt verkondigd door het gewone en universele leergezag.” Volledige Tekst: The Tablet 23/30 December 1995, pag. 1646.

(b) In september 1997 heeft Sullivan Aartsbisschop Bertone, secretaris van de Congregatie voor de Geloofsleer bekritiseerd om drie ongegronde beweringen : i. dat een uitspraak van de Paus zonder meer al kan maken dat een onfeilbare waarheid wordt verkondigd door het universele gewone leergezag van het college van bisschoppen; ii. dat alle waarheden die ‘beslist en ongetwijfeld waar zijn’ behoren tot het object van de onfeilbaarheid; iii, en dat voor een consensus van het internationale college van bisschoppen een consensus uit het verleden voldoende zou zijn. Het is verbazingwekkend te zien welke theologische blunders worden begaan door iemand die belast is met zo grote verantwoordelijkheid in het dagelijks werk van Rome’s ‘magisterium’.

“De vraag of een leerstuk met onfeilbaar gezag wordt voorgehouden is niet een zaak van de leer maar van feitelijkheid die ‘voor aller oog is bewezen’ (Canon 749 §3). Wat ‘voor aller oog moet worden bewezen’ bij elke bewering dat een leerstuk onfeilbaar wordt verkondigd door het gewone universele leergezag, is dat niet slechts de Paus maar eveneens het hele college van bisschoppen dezelfde leer verkondigen als die welke aan de gelovigen als absoluut wordt voorgehouden.” Volledige tekst: Theological Studies, vol. 58, September 1997, pag. 509-515.

4. Elizabeth A. Johnson, C.S.J., professor in de theologie aan de Fordham University, New York

Elizabeth A. Johnson, C.S.J., is schrijfster van vele boeken, zoals:

Elizabeth Johnson stelt vast dat geen van de drie redenen, die door Rome worden voorgehouden: uit de Schrift, de Traditie of de theologie, bij nader inzien stand houden. Verantwoordelijke theologen zijn verplicht hun afwijkende mening uit te spreken, hoezeer zij ook het leergezag zelf willen eerbiedigen.

“De redenen [die Rome geeft] houden geen stand, hoezeer men er ook aan vast zou willen houden. Volgens de traditionele Katholieke leer is het vermogen van de mens om te oordelen niet vrij, in tegenstelling tot onze wil. Wij kunnen alleen echt instemmen met iets dat zich aan onze geest voordoet als waar: "De waarheid kan zichzelf slechts opleggen door het eigen waarheidsgehalte, wanneer het tegelijk rustig en krachtig de geest binnendringt " (Vaticanum II, Declaration on Religious Freedom, 1). Als een voorgehouden leer of praktijk voortdurend botst met onze geest als onjuist, zoals in het onderhavige geval, dan is het onze verantwoordelijkheid op onderzoek te gaan en de redenen uit te spreken waarom. Men mag dit verzet niet gelijkstellen aan gebrek aan loyaliteit of opstandigheid, laat staan aan gebrek aan geloof, maar aan een vorm van loyaliteit en dienst.” Volledige tekst: Commonweal, vol.123, January 26 1996, pag. 8-10.

5. Gisbert Greshake, professor aan de Katholieke Theologische Faculteit van de Universiteit van Freiburg, Duitsland

Hier volgen sommige boeken die Greshake heeft geschreven:

Gisbert Greshake zegt dat hij de kwestie van de wijding van vrouwen tot het priesterschap open houdt. Hij verwerpt echter ten enenmale de claim van ‘Ordinatio Sacerdotalis’ dat in die kwestie een onfeilbare uitspraak is gedaan door het universele gewone leergezag.

“ We mogen niet zomaar aannemen dat de ‘onmogelijkheid’ vrouwen te wijden een traditie is van ons geloof die altijd al als definitief bindend is voorgehouden. Het moet worden bewezen op basis van canon 749 § 3, opdat zij “duidelijk kan worden vastgesteld”. Maar, wat heel belangrijk is, dat is als het er op aankomt ook een kwestie van de historie. Ik ken geen relevante documenten van het leergezag waaruit men zou kunnen afleiden dat de mogelijkheid om vrouwen te wijden is verworpen als absoluut bindend, laat staan als absoluut bindend voor alle komende tijden. En dat is nu precies die werkelijkheid “als definitief bindend” waar het om gaat. ”Volledige tekst: Pastoralblatt 48 (1996) 56.

6. Ann O'Hara Graff, Professor van religieuze studies en theologie aan de Universiteit van Seattle, Washington.

Ann O'Hara Graff is redactrice van In the Embrace of God: Feminist Approaches to Theological Anthropology (1995)

Wanneer Ann O’Hara Graff de defecten schetst in de beweringen van ‘Ordinatio Sacerdotalis’, besteedt ze speciaal aandacht aan de geschiedenis van de priesterwijding zelf. Evenals andere instellingen van de kerk ontstond die veeleer als reactie op het geloof in de Verrezen Heer, dan uit een of ander groots plan in Jezus’ eigen geest. Ook Rome’s standpunt over de autoritaire rol ervan behoort tot een hiërarchische cultuur uit de Middeleeuwen.

“Het leggen van de uiteindelijke autoriteit om te onderrichten (het leergezag) bij het ambt van paus stemt overeen met middeleeuwse opvattingen van hiërarchie, die het hoofd van de hiërarchie erkennen als de som van de leden (duidelijk een ander idee dan participanten in een democratie er op na zouden houden)…. Men meent dat de paus het geloof uitspreekt van de hele kerk en nooit spreekt tegen het geloof van de kerk….Of men nu wel of niet blij is met het uitroepen van de pauselijke onfeilbaarheid, deze is niet willekeurig, en is in overeenstemming met een bepaalde cultureel gebonden opvatting van hiërarchie die eens de geaccepteerde norm was. Dat deze rol nog eens werd onderstreept in een tijd toen de hiërarchie in heel Europa uiteindelijk ineenstortte (namelijk in 1870) is bepaaldelijk een van de paradoxen van de geschiedenis.” Volledige tekst: U.S. Catholic, deel.61, April 1996, pag. 6-11.

7. Peter Hünermann, professor aan de Katholieke Theologische Faculteit van Tübingen, Duitsland

De volgende publicaties zijn van de hand van Peter Hünermann:

In een boek over ‘De discussie over Vrouwelijke priesters in de Katholieke kerk’ (Frauen Ordination. Stand der Diskussion in de Katholischen Kirche, uitg. Walter Gross, Erich Wewel Publications, München 1996), beoordeelt Peter Hünermann de positie van Rome in drie hoofdstukken (vgl. pag. 83-96; 120-127; 129-146). Hij verwerpt de redenen vanuit de Schrift, vanuit de Traditie en vanuit de theologie. Hij spreekt zijn ontzetting en zijn verbazing uit over de bewering van een ‘onfeilbare beslissing van het universele gewone leergezag’. Tenslotte beziet hij de noodzaak van verdere ‘precisering’ in het verstaan van het leergezag, juist omdat dit zo vaak heeft gefaald, net als nu.

“De ervaring van de Kerk in de loop van de geschiedenis met de eigen trouw aan het Evangelie toont aan dat zij wordt gekarakteriseerd door herhaalde fouten en verkeerde uitleg. Weliswaar heeft de Kerk collectief het geloof niet helemaal verloren. De Heilige Geest heeft haar op de een of andere manier in de waarheid van het geloof bewaard. Dit wil echter nog niet zeggen dat de Geest de Kerk heeft behoed voor het vervallen in vele fouten en verwarring. De belofte van de Heilige Geest aan de gezamenlijke Kerk verwijst duidelijk naar de centrale en fundamentele waarheden van het geloof. Vanuit deze kern heeft de Kerk altijd – door de bijstand van de Geest en dankzij de toewijding van vele heilige mannen en vrouwen de kracht gevonden om zich te distantiëren van zijwegen en vergissingen, en zichzelf te hernieuwen. [Dezelfde beperking zou ook moeten gelden voor het onderwerp onfeilbaarheid.]” Volledige tekst: Frauen Ordination, pag. 145-146.

8. Sidney Cornelia Callahan, pastoraal theoloog, VS

Sidney Cornelia Callahan heeft verschillende pastorale boeken geschreven, oa:

Sidney Callahan spreekt voor miljoenen Katholieken wanneer zij de frustratie onder woorden brengt die zij voelt bij de theologische en pastorale ongevoeligheid van Rome.Het gaat niet alleen om de theologische argumenten. Ze voelt ‘in haar botten’ dat de wijding van vrouwen niet ingaat tegen de bedoelingen van God (of van Christus). Om het beroep dat zij aantekent nog krachtiger te maken is haar protest geformuleerd als een persoonlijke brief aan Kardinaal Ratzinger.

“De tegenstrijdigheden en ongerijmdheden in uw standpunt verklaren waarom de meeste Katholieke theologen en zelfs sommige bisschoppen hebben geoordeeld dat het van grote trouw aan de geest zou getuigen indien we nu vrouwen wijden. De leken in Amerika zijn het daarmee eens. Door veertig jaren van gebed, studie, eredienst en meditatie over het onderwerp ben ik er in geweten van overtuigd geraakt dat vrouwen gewijd dienen te worden. In deze impasse wordt uw verordening dat ik mijn geweten onderwerp en geloof wat U als waarheid definieert, psychologisch onmogelijk , in feite morele zelfmoord. Ik kan niet anders dan van ganser harte geloven wat geloof, rede, hart, deskundige raadgevers en levenslange ervaringen mij voorhouden als waarheid en in overeenstemming met de wensen die Christus voor de Kerk heeft.” Volledige tekst: Commonweal, deel 123, February 9 1996, pag.. 6-7.

9. David Knight, pastoraal theoloog, Memphis, VS

David Knight is pastoraal theoloog en pastor van de Sacred Heart Church in Memphis, Tennessee. Hij is bekend om zijn populaire en praktische boeken, oa.:

David Knight zegt dat zijn voornaamste zorg pastoraal is: te voorkomen dat Katholieken die het niet eens zijn met het standpunt van Rome aangaande de wijding van vrouwen, de kerk worden uitgedreven. Hij legt uit dat ‘Ordinatio Sacerdotalis’ niet onfeilbaar is, ondanks de misleidende bewoordingen van de Congregatie voor de Geloofsleer of het ondoordachte commentaar van sommige bisschoppen. Hij eindigt met een waarschuwing:

“ Stel dat wij Katholieken opzadelen met de indruk – die men hen nu geeft, hetzij bewust of onbewust – dat dit leerstuk als waar verklaard is door uitoefening van het kerkelijk leergezag. En stel dat de volgende paus besluit toch vrouwen te wijden, wat zeer wel mogelijk is als de mening van de huidige paus en zijn commissie over de leer dwalen. Als de mensen dan en masse de kerk verlaten en zeggen dat de kerk in tegenspraak was met haar eigen leer, dan zouden wij heel zwak staan als we naderhand moeten uitleggen dat de leer van Johannes Paulus en zijn commissie voor de leer helemaal niet echt onfeilbaar waren, en dat we het eigenlijk al die tijd wel geweten hebben, maar niets gezegd. Overdreven instemming is even erg als ontkenning. Het is net zo goed een dwaling te zeggen dat er vier goddelijke Personen zijn in de heilige Drieëenheid als te zeggen dat er twee zijn. En het is even fout de paus meer onfeilbaar te laten zijn dan minder. Praktisch gezien, bewust of onbewust de indruk te wekken dat iets als onfeilbare waarheid wordt geleerd wanneer dat niet het geval is, is pastoraal onverantwoordelijk en gevaarlijk.” Volledige tekst: U.S. Catholic, deel 61, April 1996, pag. 11-13.

10. Richard Gaillardetz, associate professor, Universiteit van St. Thomas, Houston, VS

Richard Gaillardetz is specialist op het gebied van het leerambt en de onfeilbaarheid. Voor zijn dissertatie heeft hij onderzocht: ‘De theologie van het gewone universele leergezag van de bisschoppen’. Hij heeft een klassiek geworden studie geschreven: Teaching with Authority: A Theology of the Magisterium in the Church, Collegeville: Liturgical Press, 1997. Bij zijn besudering van Ordinatio Sacerdotalis en the Responsum ad Dubium, komt Gaillardetz tot de conclusie dat de Congregatie voor de Geloofsleer de onfeilbaarheid van het verbod op de wijding van vrouwen niet duidelijk heeft vastgesteld. Credits.

“Wellicht is het passend hier het canonieke beginsel in herinnering te roepen dat we aan het begin van dit artikel citeerden: ‘geen enkel leerstuk wordt voor onfeilbaar gehouden tenzij het duidelijk bewezen is. Uit deze canon leid ik af dat de bewijslast ligt bij het kerkelijk leergezag, niet slechts om te beweren dat de leer van de kerk over het uitsluiten van vrouwen van het priesterschap een onfeilbaar leerstuk is, maar dat feit ook ‘duidelijk te bewijzen’. De vragen die ik in dit artikel heb voorgelegd suggereren dat de verklaringen van de CDF tot nog toe niet ‘duidelijk bewezen’ zijn." ” Volledige tekst, Louvain Studies 21 (1996) pag. 3-24.

11. Andere beoordelingen in het kort

Met betrekking tot het universele gewone leergezag kan men hier een gedetailleerde discussie over de vijf voorwaarden voor zijn onfeilbaarheid lezen en waarom daar niet aan is voldaan.

John Wijngaards

Klik hier als U onze campagne voor de wijding van vrouwen aktief wilt steunen..

historische overzichten

vertaling door Zr. Theresia Saers JMJ


This website is maintained by the Wijngaards Institute for Catholic Research.

John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research