OOK VROUWEN PRIESTER? JAZEKER!header

Responsive image

BEGIN

REDEN GENOEG

TEGEN DE PAUS?

DEBAT

MENU

Nederlands/Vlaams Deutsch Francais English language Spanish language Portuguese language Catalan Chinese Czech Malayalam Finnish Igbo
Japanese Korean Romanian Malay language Norwegian Swedish Polish Swahili Chichewa Tagalog Urdu
------------------------------------------------------------------------------------
Ik doe daar niet meer aan mee!

"I would want to be a priest"

Ik doe daar niet meer aan mee!

[Respons op Ordinatio Sacerdotalis (1994) en uitspraken van Cardinal Ratzinger(1995) dat er over de wijding van vrouwen niet meer gesproeken mag worden]

door Melanie McDonagh, journalist bij de Evening Standard innen London.

Uit The Tablet, 26 augustus 1995, pag. 841 - 843.

Herdrukt op het Internet met permissie van The Tablet Adres: 1 King Street Cloisters, Clifton Walk, London W6 0QZ UK. Tel: 44-20-8748 8484; fax: 44-20-8748 1550; email: thetablet@the tablet.co.uk.

In zeker opzicht zou men zich gevleid moeten voelen. Er wordt een hele wereldconferentie van de Verenigde Naties gewijd aan het onderwerp Vrouwen en de Paus heeft de sekse een brief geschreven om haar te complimenteren over haar verdiensten. Over beide zaken valt ongetwijfeld veel te zeggen. De onderwerpen op de agenda in Beijing zullen niet alleen maar modieus feministisch zijn, maar het zal ook gaan over zaken als het grote verschil tussen de waarde die men toekent aan de arbeid van mannen en vrouwen in de Derde Wereld. Ongetwijfeld zal de conferentie er ook op wijzen op het kwaad van infanticide op meisjes omwille van het feit dat het gastland, waar die dingen gebeuren, er profijt van heeft. En wat de brief van de Paus betreft, die bevatte een voorzichtige verontschuldiging voor het aandeel van de kerk bij het onderdrukken van vrouwen: "het spijt me heel erg, indien veel leden van de kerk blaam treft". Bovendien heeft de Paus de laatste tijd als voorbereiding op de conferentie het onderwerp vrouwen herhaaldelijk genoemd in zijn Angelus toespraken.

Ik voel me bij dat alles toch een beetje ongemakkelijk. Waar ik me misschien tegen verzet is de belangrijke premisse zowel van de conferentie als van het antwoord van de paus erop, namelijk dat men überhaupt in die termen kan spreken over de gehele sekse.

Natuurlijk bestaan er heel duidelijke verschillen tussen de seksen. Ik schrijf wat af over die zaken. En natuurlijk generaliseren de vrouwen onder elkaar geringschattend over mannen. Maar het is eenvoudig ondenkbaar dat de VN een conferentie zouden organiseren over Mannen. Het is ondenkbaar dat de Paus zou spreken over het eigene van de man, en hen zou gaan bedanken voor hun speciale rol in de wereld.. En waarom? De positie van de man is vanzelfsprekend, wordt voor norm gehouden. Over vrouwen kun je generaliseren, omdat ze op de een of andere manier afwijken van de norm. Ze zijn emotioneler, meer intuitief, meer gericht op grootbrengen, want zo luidt het stereotype . Je kunt mannen niet aanspreken of over hen schrijven of conferenties over hen houden, want anders kom je terecht bij een discussie over het verschijnsel mens, - neem nou de manier waarop de Paus de vrouwen aansprak: "Dank u wel, die vrouw bent en moeder... U wordt God’s glimlach naar het het pasgeboren kind... Dank u, gehuwde vrouwen... Dank u vrouwen die dochters zijt of zussen... Dank u, werkende vrouwen..." Als hij zo zijn eigen sekse zou aanspreken, zouden de mannen niet weten wat ze hoorden. Je kunt de mannen die werken daarvoor niet danken, want to kort geleden werkten alleen de mannen. En zoals hij praat over de roeping van de vrouw tot moeder, definieert de sekse, op een poeslieve manier, als wezenlijk gericht op voortplanting. Dat zijn we misschien ook wel, maar ook mannen hebben die ouderlijke functie. Maar niemand probeert toch mannen te definieren vanwege hun vaderschap, hoeveel ze ook van hun kinderen houden.

In feite geniet ik wel van de kleine hoffelijkheden die de relatie tussen de geslachten verlevendigen: het respect dat mannen in bepaalde omstandigheden de vrouw bewijzen is een bron van genoegen en eennuiting van wellevendheid. En die gebruiken zijn, vermoed ik op algemene veronderstellingen aangaande de seksen. Maar ik maak me zorgen omdat de vrouw zichzelf op die manier in een ghetto kan plaatsen, door toe te geven aan de enorme generalistie waarop de conferentie in Beijing is gebaseerd. En dit is de generalisatie: dat hetgeen vrouwen verenigt groter is dan wat hen verdeelt in termen van nationaliteit, religie, temperament, beroep. Men veronderstelt ook geen instictieve solidariteit tussen mannen op grond van hun sekse.

Er zijn bepaalde kwesties die met de status van mannen van doen hebben, waarover te discussieren valt. Een daarvan is dat ze minder lang leven dan vrouwen. Als de zaak andersom lag, zou de lengte van het leven een kwestie zijn voor feministen. Een andere kwestie: in sommige delen van West Europa is werkeloosheid een specifiek mannenprobleem, omdat ze mender bereid en in staat zijn minder betaalde en parttime banen te vulen dan vrouwen. Maar we gaan mannen toch niet bevoogden door conferenties over hen te houden bij de VN. Tot voor kort hadden mannen nog niet eens eigen tijdschriften. Er waren bladen voor mannen als sporters, als politici, als duivenmelkers, als theologen. Maar het waren de vrouwen die bladen hadden enkel en alleen als vrouw, en die hadden voornamelijk te maken met koken, met schoonheid, kinderen en gezondheid. Want mannen, weet u, definieerden zich niet als enkel maar man.

Het is al erg genoeg als je minderheidsstatus hebt als je r werkelijk in de minderheid bent wat betreft ras, religie of wat dan ook. Maar te doen of je een mindere status hebt, wanneer je de sterkere, gezondere helft uitmaakt van de bevolking, de helft die meer leest, minder de gevangenis in moet en vaker naar de kerk gaat... dat is bizar. En de uitwerking van vrouwenconferenties is nu precies dat.

Melanie McDonagh

Terug naar de plicht om te spreken



This website is maintained by the Wijngaards Institute for Catholic Research.

John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research

Vermeld a.u.b. dat dit documentontleend is aan www.womenpriests.org!