OOK VROUWEN PRIESTER? JAZEKER!header

Responsive image

BEGIN

REDEN GENOEG

TEGEN DE PAUS?

DEBAT

MENU

Nederlands/Vlaams Deutsch Francais English language Spanish language Portuguese language Catalan Chinese Czech Malayalam Finnish Igbo
Japanese Korean Romanian Malay language Norwegian Swedish Polish Swahili Chichewa Tagalog Urdu
------------------------------------------------------------------------------------
WOW Dublin 2001 - Verklaring van Priorin van de Benedictinessen

Verklaring van Zr.Christine Vladimiroff

Priorin van de Benedictinessen van Erie & President van de Konferentie van Vrouwelijke Religieuzen (in Amerika. Th. S.)

Zr. Joan Chittister werd uitgenodigd om een van de voornaamste sprekers te zijn op de Internationale Conferentie over de Wijding van Vrouwen in Dublin, 29-31 juni 2001. De Vaticaanse Congregatie voor de Religieuzen begon echter druk uit te oefenen op haar Algemene Overste om te voorkomen dat zij aan deze belangrijke gebeurtenis zou deelnemen. Hier volgt het antwoord van de Overste.

Gedurende de laatste drie maanden ben ik in overleg geweest met officiële instanties in het Vaticaan over de deelname van Zuster Joan Chittister aan de Internationale Conferentie over de Wijding van Vrouwen, van 29-31 juni 2001 in Dublin, Ierland. Het Vaticaan was van mening dat haar deelname inging tegen zijn bepaling (Ordinatio Sacerdotalis) dat er in de Rooms Katholieke Kerk nooit een priesterwijding voor vrouwen zal zijn en dat men daar dus niet over mag spreken. Het Vaticaan gaf mij opdracht Zuster Joan te verbieden de conferentie bij te wonen waar zij een van de belangrijke sprekers is.

Ik heb de zaak urenlang besproken met Zuster Joan en ben naar Rome gereisd om erover te spreken met Vaticaanse instanties. Ik heb raad ingewonnen bij bisschoppen, religieuze voorgangers, canonisten, andere priorinnen, en wat het allerbelangrijkst is, met mijn religieuze communiteit, de Benedictinessen van Erie. Ik heb vele uren doorgebracht in gebed over deze zaak met de communiteit en persoonlijk.

Na veel overleg en veel gebed heb ik besloten het verzoek van het Vaticaan af te wijzen. Het besluit dat ik gevormd heb is een uitvloeisel van de Benedictijner ofwel van de monastieke gehoorzaamheid. Er is een fundamenteel verschil in het verstaan van de gehoorzaamheid in de monastieke traditie en die welke Het Vaticaan gebruikt om macht en gezag uit te oefenen en een verkeerd gevoel van eenheid gebaseerd op vrees.Gezag en gehoorzaamheid komen bij de Benedictijnen tot stand door dialoog van een lid van de communiteit en haar priorin in een geest van gezamenlijke verantwoordelijkheid. De rol van de priorin in een Benedictijner gemeenschap is een gids te zijn bij het zoeken naar God. Terwijl dat zoeken wordt beleefd in gezamenlijkheid, is het steeds het individuele lid dat op zoek is.

Zuster Joan Chittister, die vijftig jaar lang in geloof en trouw haar monastieke leven heeft geleefd, moet haar eigen beslissing nemen vanuit haar verstaan van de Kerk, haar monastieke geloften en haar persoonlijke integriteit. Het Vaticaan kan mij niet gebruiken om een bevel tot zwijgen op te leggen.

Ik beschouw haar deelname aan deze conferentie niet als ‘een bron van aanstoot voor de gelovigen’, zoals het Vaticaan beweert Ik ben van mening dat de gelovigen aanstoot kunnen nemen, wanneer eerlijke pogingen om voor de kerk belangrijke zaken te bespreken verboden worden.

Ik heb mijn beslissing medegedeeld aan de communiteit en de brief voorgelezen die ik aan het Vaticaan ging sturen.127 leden van de 128 tellende kiesgerechtigde leden van de Benedictinessen van Erie hebben uit vrije wil deze beslissing ondersteund door hun handtekening onder de brief te plaatsen. Zuster Joan heeft de conferentie in Dublin toegesproken met de zegen van de Benedictinessen van Erie.

Mijn beslissing mag op geen enkele wijze een gebrek aan gemeenschap met de Kerk betekenen. Ik probeer trouw te blijven aan de rol van de 1500 -jaar-oude monastieke traditie binnen de grotere Kerk. Onze traditie gaat terug op de vroege Woestijnvaders en Moeders van de Vierde Eeuw, die leefden in de marge van de maatschappij om een biddende en bevragende aanwezigheid te vormen voor kerk en maatschappij beide. Benedictijner communiteiten van zowel mannen als vrouwen zijn nooit bedoeld om deel uit te maken van de hiërarchische of klerikale status van de Kerk, maar om los te staan van die structuur en een andere stem te doen horen. Alleen aldus kunnen we de gave beleven die wij voor de Kerk betekenen. Alleen aldus kunnen wij trouw zijn aan de gave die vrouwen hebben binnen de Kerk.

Lees ook:


This website is maintained by the Wijngaards Institute for Catholic Research.

John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research

Vermeld a.u.b. dat dit documentontleend is aan www.womenpriests.org!