|
|
|---|
De Eucharistie is
een beeld van het lijden van Christus
De viering van dit sacrament wordt om twee redenen een offer
genoemd. Ten eerste omdat, zoals Augustinus zegt (Ad Simplician. ii), "men de
beelden van dingen noemt bij de naam van de dingen die ze afbeelden; zoals we
zeggen, wanneer we naar een schilderij of een fresco kijken: 'Dit is Cicero en
dat is Sallust.'" Maar, zoals we eerder al zeiden (79, 1), de viering van
dit sacrament is een beeld van Christus lijden, Zijn werkelijk
offer.Daarom wordt de viering van dit sacrament genoemd het offer van Christus.
Om deze reden zegt Ambrosius in zijn commentaar op Heb. 10:1,: "In Christus
werd een offer opgedragen dat in staat was eeuwige verlossing te bewerken; wat
doen wij dus? Dragen wij het niet dagelijks op ter gedachtenis van Zijn dood?"
Ten tweede wordt het een offer genoemd, ten respecte van de uitwerking van Zijn
lijden: omdat we namelijk door dit sacrament deelgenoten worden van de vrucht
van het lijden van onze Heer . . . Summa Theologica III qu. 83, art.
1.
Het altaar is een
beeld van het kruis
[Tegenwerping 2.Verder aan het kruis,
waaraan "H aan God als een welgevallig reukoffer," zoals we lezen in Ef. 5:2.
Maar Christus wordt in de viering van dit mysterie niet gekruisigd. Daarom
wordt Hij ook niet geofferd.]
Antwoord op tegenwerping
2. Evenals de viering van dit sacrament beeld is van Christus
lijden, staat het altaar voor het kruis zelf, waarop Christus lijfelijk werd
geofferd. Summa Theologica III qu. 83, art. 1, ad 2.
De priester is
beeld van Cristus
[Tegenwerping 3. Bovendien, zo zegt
Augustinus (De Trin. iv), in het offer van Christus zijn priester en
slachtoffer een en dezelfde. Maar in de viering van dit sacrament zijn priester
en slachtoffer niet dezelfde. Daarom is de viering van dit sacrament niet een
offer van Christus.]
Antoord op tegenwerping 3.
Om diezelfde reden (vgl. Antwoord op tegenwerping 2) is de priester
ook beeld vanChristus, in Wiens persoon en door Wiens macht hij de woorden
spreekt van de consecratie, zoals blijkt uit wat eerder gezegd is (82,
1,3). En zo zijn, tot op zekere hoogte priester en slachtoffer een en
dezelfde.Summa Theologica III qu. 83, art. 1, ad 3.
Teksten van St. Thomas Aquinas
De vrouw en de
voortplanting
De miinderwaardigheid van de vrouw
Argumenten
Overzicht
De priester als
teken
Vrouwen en de heilige
wijdingen
Als Thomas dat geweten
had


In dit boek gaat Hans Wijngaards in
op belangrijke historische bronnen, vanaf het begin van het christendom tot het
jaar 900. Hij bewijst op overtuigende wijze dat vrouwen de rol van diaken op
zich namen en hiertoe ook gewijd werden. Met zijn historische studie levert
Wijngaards een belangrijke bijdrage aan het actuele debat over de wijding van
vrouwen tot diaken.
Klik hier!