OOK VROUWEN PRIESTER? JAZEKER!header

Responsive image

BEGIN

REDEN GENOEG

TEGEN DE PAUS?

DEBAT

MENU

Nederlands/Vlaams Deutsch Francais English language Spanish language Portuguese language Catalan Chinese Czech Malayalam Finnish Igbo
Japanese Korean Romanian Malay language Norwegian Swedish Polish Swahili Chichewa Tagalog Urdu
------------------------------------------------------------------------------------
Het apostolaat van een vrouwelijke diaken

Het apostolaat van een vrouwelijke diaken

de juiste uitleg van de overlevering
* bijbelse overlevering
* dynamische overlevering
* latente overlevering
* gerijpte overlevering

De vrouwelijke diaken deelt met haar mannelijke collega de zorg voor de zieken en behoeftigen in de parochie.

“Dat de diakens in alle zaken even vlekkeloos mogen zijn als de bisschop zelf moet zijn, alleen actiever; hun aantal dient in overeenstemming te zijn met de grootte van de Kerk, en dat zij de zieken verzorgen als arbeiders die zich niet schamen. En dat de diaconessen ijver tonen in de verzorging van de vrouwen; maar diakens zowel als diaconessen moeten bereid zijn om boodschappen over te brengen, om rond te reizen, om hulp te verlenen en te dienen zoals Jesaja sprekend over de Heer zei: ‘Mijn knecht, de rechtvaardige, zal velen rechtvaardig maken.’ Dat iedereen dan precies moge weten wat zijn taak is, en die ijverig vervullen, eenstemmig, eensgezind, wetend wat de beloning van hun werk zal zijn, maar dat ze zich niet schamen om de mensen te helpen die in armoede leven, zoals onze Heer Jezus Christus ‘niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen, en om zijn leven te geven als losgeld voor velen’”
Apostolische Constituties 3, no 19.

Een speciale taak van de diaconessen was de zorg voor de ‘weduwen’, waarmee men in die tijd bedoelde de klasse van bejaarde vrouwen die financiële bijstand van de gemeenschap ontvingen en bepaalde taken voor de kerk verrichtten.

“De weduwen dienen ernstig te zijn, gehoorzaam aan hun bisschop, en hun priesters, en hun diakens, en ook aan de vrouwelijke diakens, liefdevol, eerbiedig en met ontzag; zonder zich gezag aan te matigen en zonder iets te willen doen dat niet volgens de voorschriften is, tenzij met verlof van de diaken: zoals, bijvoorbeeld, bij iemand gaan eten en drinken, of iets van iemand aannemen .Maar als ze zonder aanwijzing zoiets doet, dan moet haar als straf opgelegd worden te vasten, of moet ze vanwege haar onbezonnenheid buitengesloten worden.”
Apostolische Constituties 3, no 7

Maar de weduwen die niet volgens Gods gebod leven, willen heel nieuwsgierig weten wie de diacones is die de hulp verleent, en welke weduwen die krijgen. En als ze dit weet, moppert ze tegen de diacones die de hulp heeft verleend en zegt: Ziet u niet dat ik in grotere nood verkeer en eerder hulp nodig heb? Waarom hebt u de voorkeur gegeven aan haar boven mij? Ze zegt dit in dwaasheid, omdat ze niet begrijpt dat dit niet afhangt van de wil van de mens maar de beschikking van God. Want ook al ziet ze zelf dat zij veeleer in nood verkeerde en, bij navraag, zelfs in groter nood bleek te verkeren en minder kleren had dan de ander, dan moet ze inzien wie dit verordend heeft, en dat ze moet zwijgen en niet tegen de diacones mopperen die de hulp verleend heeft, maar haar eigen huis binnengaan en zich ter aarde werpen om God te smeken haar zonde te vergeven. Want God heeft de diacones die de hulp verleend heeft, opgedragen daar niet over te praten, en deze weduwe mopperde omdat ze de naam niet bekend maakte, zodat zij het zou weten en gauw zou trachten ...
Apostolische Constituties 3,14

De diacones had ook een speciale taak bij het verkondigen van het evangelie bij mannen en vrouwen thuis Dit was oorspronkelijk een van de redenen geweest om vrouwen in het apostolaat te betrekken, zoals we lezen bij Clemens van Alexandrië:

‘De apostelen, die zich onvermoeid inzetten voor de verkondiging zoals van hen verwacht kon worden, lieten zich door vrouwen vergezellen, niet als echtgenoten, maar als zusters die hun dienstwerk verrichtten onder de vrouwen die thuis woonden: door hun toedoen bereikte de leer van de Heer de plaatsen waar de vrouwen woonden, zonder achterdocht te wekken.’
Stromata Boek 3, chap. 6, 53.

Een voorbeeld van dit apostolaat vinden we bij Theodoretus van Cyrus (466) die ons verhaalt van een diacones in Antiochië die de zoon van een heidens priester onderrichtte en doopte in het christelijke geloof. Uit welvoeglijkheid, of misschien om veiligheidsredenen, staat ze bekend als ‘Anonyma’. Dit was de tijd van de vervolgingen onder keizer Juliaan (361-363)). Na de jongeman volledig voorbereid te hebben op het doopsel, hielp ze hem om uit het huis van zijn vader te ontsnappen zodat hij zich op een veiliger plaats bij de christelijke gemeenschap kon aansluiten.
(Details bij Anne Jensen,
Gottes selbstbewusste Töchter: Frauenemanzipazion im frühen Christentum, Freiburg 1992, p. 49-50.)

John Wijngaards

Terug naar Vrouwelijke diakens - Overzicht?
Lees ‘Toen Vrouwen nog Diakens waren ’ in De Bazuin 23 Juli 1999.

Vertaling: Theo van Schaick fic

Klik hier als U onze campagne voor de wijding van vrouwen aktief wilt steunen..

historische overzichten

Vermeld a.u.b. dat dit documentontleend is aan www.womenpriests.org!


This website is maintained by the Wijngaards Institute for Catholic Research.

John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research