OOK VROUWEN PRIESTER? JAZEKER!header

Responsive image

BEGIN

REDEN GENOEG

TEGEN DE PAUS?

DEBAT

MENU

Nederlands/Vlaams Deutsch Francais English language Spanish language Portuguese language Catalan Chinese Czech Malayalam Finnish Igbo
Japanese Korean Romanian Malay language Norwegian Swedish Polish Swahili Chichewa Tagalog Urdu
------------------------------------------------------------------------------------
De wijding van vrouwelijke diakens

De wijding van vrouwelijke diakens

de juiste uitleg van de overlevering
* bijbelse overlevering
* dynamische overlevering
* latente overlevering
* gerijpte overlevering

De wijding van vrouwelijke diakens in de eerste Grieks- en Arameessprekende diocesen was duidelijk een echte, sacramentele wijding, identiek met de wijding van mannelijke diakens.

De wijdingsceremonie

De sacramentaliteit is af te leiden uit de volgende feiten:

  1. In de wijdingsritualen wordt de wijding van zowel een mannelijke als van een vrouwelijke diaken cheirotonia genoemd, wat Grieks is voor handoplegging’, wijding’.
  2. Zowel de mannelijke als de vrouwelijke diaken wordt gewijd door de bisschop.
  3. Vóór de wijding van zowel de mannelijke als de vrouwelijke diaken maakt de bisschop in de verklaring beginnend met de woorden ‘De Goddelijke Genade’ publiekelijk bekend dat het zijn bedoeling is om de wijdeling tot diaken te wijden, zoals dat bij alle hogere wijdingen gebeurt.
  4. De wijding van zowel de mannelijke als de vrouwelijke diaken heeft plaats in het priesterkoor voor het altaar, tijdens de liturgie van de eucharistie en op een plechtig ogenblik, namelijk na de heilige Anaphora (offerande). Zogenoemde lagere wijdingen, zoals het lectoraat en het subdiaconaat, worden toegediend door een eenvoudige handoplegging, buiten het priesterkoor en niet tijdens de eucharistie.
  5. De bisschop wijdt beiden door zijn handen op het hoofd van de wijdeling te leggen (de materia van het wijdingssacrament).
  6. De bisschop roept de Heilige Geest over zowel de mannelijke als vrouwelijke diaken aan met hetzelfde smeekgebed ‘Ontvang de Heilige Geest’ (de forma van het wijdingssacrament).
  7. Zowel de man als de vrouw die voor het diaconaat is uitgekozen staat te wachten op de treden vóór de heilige deuren die toegang geven tot het priesterkoor, en wordt dan naar het heilige altaar geleid en daar door de bisschop gewijd.
  8. De bisschop spreekt twee wijdingsgebeden uit, iets dat typerend is voor hogere wijdingen.
  9. Voor zowel de mannelijke als vrouwelijke diaken spreekt de bisschop het ekphonese (=in stilte gezegde), tweede wijdingsgebed uit, iets dat typerend is voor de hogere wijdingen.
  10. Door de aanwezigheid van de overige geestelijken en van de gelovigen heeft de wijding een publiek karakter.
  11. Zowel de mannelijke als vrouwelijke diaken ontvangt de diakenstool als teken van hun kerkelijke rang.
  12. Zowel de mannelijke als vrouwelijke diaken ontvangt de kelk om te communie te gaan, welke de vrouwelijke diaken persoonlijk terugplaatst op het altaar.

De tekst zoals die in werkelijkheid voor de wijding van vrouwelijke diakens gebruikt werd, is in enkele kostbare manuscripten bewaard gebleven:

• Een verkorte vorm in de Apostolische Constituties (500 AD);

• een Grieks-Byzantijns ritueel aangetroffen in het Barberini gr. 336 manuscript (het manuscript dateert van ongeveer 780);

• een Grieks-Byzantijns ritueel aangetroffen in het Grottaferrata gr. Gb1 manuscript (van ongeveer 1020);

• een Grieks-Byzantijns ritueel aangetroffen in het Vaticaanse manuscript gr. 1872 (het manuscript is van de 11de eeuw of ouder);

• een Grieks-Byzantijns ritueel aangetroffen in het Coislin gr. 213 Manuscript;

• in zeven Griekse manuscripten waaruit Goar een gereconstrueerde ritus voor de wijding van vrouwelijke diakens samengesteld heeft.

een Oudsyrisch ritueel in een Indisch, nestoriaans manuscript;

Er komen enkele kleine Differences in the Ordination Service?verschillen voor die het wezen van de wijding echter niet aantasten. De sacramentele aard van de wijding van vrouwelijke diakens is onaanvechtbaar.

Om het in sacramentele taal uit te drukken: zowel de stof (materia) als de vorm (forma) van de wijding zijn voor man en vrouw identiek en drukken de bedoeling van de bisschop uit om een echte, volledig gewijde diaken in Christus’ Kerk te wijden.

“Als iemand zegt dat door de heilige wijding de Heilige Geest niet gegeven wordt en dat derhalve de bisschop tevergeefs zegt: ‘Ontvang de Heilige Geest’, of dat door deze wijding het merkteken [van de heilige wijdingen] niet wordt ingegrift ... hij zij vervloekt.”
Het concilie van Trente, Canon 4. Denzinger no 964.

Het oordeel van experts

Terwijl enkele traditionele theologen de sacramentaliteit van de wijding van vrouwelijke diakens blijft ontkennen, zijn steeds meer experts het met elkaar eens dat de wijding van vrouwelijke diakens ontwijfelbaar deel uitmaakt van het wijdingssacrament

• J. Morinus, Commentarius de sacris ecclesiae ordinationibus, Antwerpen, 1695, P. III. ex. X. f. 143ff.

• A. Ludwig, ‘Weibliche Kleriker in der altchristlichen und frühmittelalterlichen Kirche’, in Theologisch-praktische Monatschrift 20 (1910) pp. 548-557, 609-617; 21 (1911) pp. 141-149.

• “De cheirotonia van de vrouwelijke diaken met haar ceremonies is qua vorm vergelijkbaar met die van de mannelijke diaken. Alle wijdingsformulieren, vanaf die van de Apostolische Constituties en het Testamentum tot die van de monofysieten en de nestorianen en die welke overgeleverd is door Matthaeus Blastares, getuigen hiervan."
A. Kalsbach, Die altkirchliche Einrichtung der Diakonissen bis zu ihrem Erlöschen, Freiburg, 1926, p. 109.

• “De wijding van vrouwelijke diakens is een uitzonderlijk geval in de geschiedenis van de Kerk Ze behoorde ontwijfelbaar tot de hogere orden.”
Evangelos Theodorou, ‘Die Weihe, Die Segnung der Diakoninnen’ (in modern Grieks), Theologia 25 (1954) pp. 430 - 469.

• “De wijding van vrouwelijke diakens vertoonde een volkomen morfologische gelijkheid met de cheirotonia van de hogere geestelijkheid”;
Evangelos Theodorou, ‘Das Ambt der Diakoninnen in der kirchlichen Tradition. Ein orthodoxer Beitrag zum Problem der Frauenordination’, US 33 (1978) pp. 162-172.

• J. Funk, “Klerikale Frauen?” in Österreichisches Archiv für Kirchenrecht 14 (1963) pp. 274-280.

• L. Zscharnack, Der Dienst der Frau in den ersten Jahrhunderten der christlichen Kirche, Göttingen, 1902, pp. 130ff.

• J. Daniélou, “Le ministère des femmes dans l’Église ancienne, ” in La Maison-Dieu 61 (1960) pp. 70 - 96.

• “Als men het argument tegen de sacramentaliteit van de wijding van vrouwelijke diakens te ver doordrijft zou men in feite de sacramentaliteit van de wijding van mannelijke diakens ontkennen.”
Ch. R. Meyer, Ordained Women in the Early Church’, in The Catholic Citizen 53 (1967) p.118.

• Cipriano Vagaggini, L’Ordinazione delle diaconesse nella traditione greca e byzantina’, Oriente Christiano Patristico 40 (1974) pp. 145 - 189.

• Roger Gryson, Le ministère des Femmes dans l’Église ancienne, Gembloux, Duculot 1972; ‘L’Ordination des Diaconesses d’après les Constitutions apostoliques’, MSR 31 (1974) pp. 41-45.

“De mogelijkheid om vrouwen tot diaken te wijden is iets heel anders. Er bestond zo’n wijding in de eerste tijd van de Kerk ... De vraag of hun wijding sacramenteel is, kon pas gesteld worden toen men in de hoog-scholastiek [13de eeuw] over sacramentele theologie begon na te denken. In de Byzantijnse liturgie heeft het alle eigenschappen van een hogere wijding.”
Herbert Vorgrimler, Sacramental Theology, The Liturgical Press, Minnesota 1992, pp. 272-273.

• Andreas Christof Lochmann, Studien zum Diakonat der Frau, Siegen 1996.

• Walter Gross, Frauen Ordination. Stand der Diskussion in der katholischen Kirche, München 1996.

• A. Jensen, Das Amt der Diakonin in der kirchlichen Tradition des ersten Jahrtausend’, in Diakonat. Ein Amt für Frauen in der Kirche — Ein frauengerechtes Amt?, ed. P. Hünermann et al., Schwabenverlag, Ostfildern 1997, pp. 53-77.

• P.Hünermann, ‘Theologische Argumente für die Diakonatsweihe von Frauen’, in Diakonat. Ein Amt etc., pp. 98-128.

• B.J.Hilberath, Das Amt der Diakonin: ein sakramentales Amt? Ein Zugang von der Gemeinde her’, in Diakonat. Ein Amt etc., pp. 212-218.

• D.Sattler, ‘Zur Sakramentalität des Diakonats der Frau’, in Diakonat. Ein Amt etc., pp. 219-224.

• Tenslotte: Kyriaki Karidoyanes FitzGerald, Women Deacons in the Orthodox Church’ , Brookline 1998.

• Lees ook: The diaconate - a ministry for women in the Church, van Ida Raming, Orientierung 62 (1998) pp. 8-11

John Wijngaards

Terug naar Vrouwelijke diakens - Overzicht?
Lees ‘Toen Vrouwen nog Diakens waren ’ in De Bazuin 23 Juli 1999.

Vertaling: Theo van Schaick fic

Klik hier als U onze campagne voor de wijding van vrouwen aktief wilt steunen..

historische overzichten

Vermeld a.u.b. dat dit documentontleend is aan www.womenpriests.org!


This website is maintained by the Wijngaards Institute for Catholic Research.

John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research