|
|
|---|
de juiste uitleg van de
overlevering

* bijbelse overlevering
* dynamische overlevering
* latente overlevering
* gerijpte overlevering
Uit
literaire bronnen zijn ons uit verschillende delen van het Byzantijnse Rijk
vele gegevens omtrent diaconessen bekend. De voornaamste kathedraal van
Constantinopel, de Aya Sofia, telde onder haar geestelijkheid 60 priesters, 100
mannelijke diakens en 40 vrouwelijke diakens (Justinianus,
Novella
3.1). De namen van heel wat vrouwen die diaken gewijd waren zijn bekand,
dikwijls door hun connecties met kerkelijke leiders. Ze vertegenwoordigen
duizenden andere wier namen onbekend blijven, zoals die van mannelijke
priesters en diakens. Hier volgen wat voorbeelden.
Olympias in Constantinopel was gewijd door bisschop Nektarios. Ze was bevriend
met Gregorius van Nazianza en later met Johannes Chrysostomus, die ze
buitengewoon geholpen heeft tijdens zijn conflict met de keizer en tijdens zijn
verbanning. Ze stierf in 418.
Anonyma, van wie we weten dat ze
tijdens de vervolging van Juliaan (361-363) in Antiochië werkzaam was.
Procula
en Pentadia, twee vrouwelijke diakens aan
wie Chrysostomus brieven geschreven heeft.
Salvina , die later diaken in Constantinopel geworden is,
schreef brieven aan Hiëronymus.
De diaken Anastasia
, die Severus, Bisschop
van Antiochië, in zijn brieven noemt.
De diaken Macrina, zus van Basilius de Grote, en haar vriendin
de diaken Lampadia.
De diaken Theosebia
, vrouw van Gregorius van
Nyssa.
De
namen van vrouwelijke diakens zijn ook bewaard gebleven op grafstenen. Minstens
32 zijn er geïdentificeerd. Hier volgen een paar typische voorbeelden:
*
Sofia van Jeruzalem (vierde eeuw?). Het Griekse opschrift luidt: Hier ligt de
dienares en maagd van Christus, de diaken, de tweede Febe [Rom. 16,1], die
vredig heenging op de 21ste dag van maart ... Moge de Heer God ...
(Revue
biblique, New 1
(1904) p. 260-262).
*
Theodora van
Gallië (het huidige Frankrijk) had dit Latijnse opschrift op haar graf:
Hier rust in vrede en in dankbare herinnering Theodora de diacones, die
ongeveer 48 jaar oud geworden is en overleed op 22 juli 539.
* Een
andere grafsteen gevonden in Delphi, Griekenland, en daterend van de 5de eeuw,
houdt een zekere Athanasia in herinnering.De zeer vrome diacones
Athanasia, tot diacones aangesteld door zijne heiligheid bisschop Pantamianos,
nadat ze een onberispelijk leven geleid had. Hij heeft deze graftombe opgericht
op de plaats waar haar eerbaar [lichaam?] ligt. Als iemand het waagt deze tombe
waarin de diacones begraven ligt te openen, moge hij dan het lot van Judas
ondergaan, die onze Heer Jezus Christus verraden heeft ... De priesters die
.... .
(H.Leclercq, Dictionnaire deArchéologie
Chrétienne, Paris 1921, vol. IV, col. 570-571).
*
Weer een andere grafsteen herinnert in Jeruzalem aan de diacones
Eneon, die
de zieken verzorgd heeft: Graf van Eneon, dochter van Neoiketis, diacones
in dit ziekenhuis. (Maffei, Museum Veronense, Verona 1749, p.
179).
Meer
bijzonderheden kan men vinden bij de volgende auteurs:
- Kristin Arnt,
Die Diakonissen der armenischen Kirche in kanonischer Sicht, Wenen 1990.
- Eva Maria Synek,
Heilige Frauen der frühen Christenheit, Würzburg 1994.
- Ute Eisen,
Ämtsträgerinnen im frühen Christentum, Göttingen 1996.
John Wijngaards
Terug naar
Vrouwelijke diakens
- Overzicht?
Lees Toen Vrouwen nog Diakens waren
in De Bazuin 23 Juli 1999.
Vertaling: Theo van Schaick fic
Klik
hier als U onze campagne voor de wijding van vrouwen aktief wilt
steunen..
Vermeld a.u.b. dat dit documentontleend is aan www.womenpriests.org!

![]() |
In dit boek gaat Hans Wijngaards in op belangrijke historische bronnen, vanaf het begin van het christendom tot het jaar 900. Hij bewijst op overtuigende wijze dat vrouwen de rol van diaken op zich namen en hiertoe ook gewijd werden. Met zijn historische studie levert Wijngaards een belangrijke bijdrage aan het actuele debat over de wijding van vrouwen tot diaken. Klik hier! |