De latente Traditie die, door de eeuwen heen, de mogelijkheid inhield dat vrouwen tot priester gewijd konden worden.

de juiste uitleg van de overlevering

* bijbelse overlevering

* dynamische overlevering

* latente overlevering

* gerijpte overlevering

De Kerk heeft altijd geloofd dat haar ware Traditie niet volledig wordt uitgedrukt door uitspraken of praktijken. De Traditie omvat ook “het evangelie dat onze Heer niet heeft geschreven maar mondeling heeft onderricht en in de harten van de mensen geplant, en waarvan de evangelisten later gedeelten hebben opgeschreven, terwijl er veel slechts is toevertrouwd aan de harten van de gelovigen.” (Joseph Ratzinger, ‘On the Interpretation of the Tridentine Decree on Tradition’, in Revelation and Tradition, by K. Rahner and J. Ratzinger, Burns & Oates, London 1966, pag. 50-68.) Deze Traditie staat bekend als ‘het Evangelie in het Hart’.

Ik stel dat Katholieken, door de eeuwen heen, diep in hun hart en tot in het merg van hun botten, hebben beseft dat vrouwen voor God gelijk zijn en dat er daarom geen fundamenteel bezwaar kan zijn tegen de priesterwijding van vrouwen. Deze innerlijke overtuiging was de ‘sensus fidelium’, het christelijk geloofsbesef, de geest van de Kerk: Ecclesiae Catholicae sensus, of soms ook wel consensus Ecclesiae, waarbij men niet moet vergeten dat ‘Kerk’ in deze laatste uitdrukkingen staat voor de gehele gemeenschap van gelovigen.

Het is belangrijk hierbij het volgende op te merken over die Latente Traditie:

• Het kan gebeuren dat een dergelijke innerlijke waarheid lange tijd niet expliciet wordt erkend. Kardinaal Newman noemde het de werkelijkheid en het duurzaam karakter van innerlijke kennis, als onderscheiden van expliciete belijdenis. ‘Het ontbreken of het gedeeltelijk ontbreken van dogmatische uitspraken is geen bewijs voor het ontbreken van indrukken of impliciete oordelen in de geest van de Kerk. Er kunnen zelfs eeuwen voorbijgaan zonder de formele uitspraak van een waarheid, die altijd al het geheime leven heeft uitgemaakt van miljoenen gelovigen.”
• Innerlijke waarheid maakt de typische ontwikkeling door die eigen is aan levend zaad. “De Traditie leeft omdat zij wordt gedragen door levende geesten – geesten die leven in de tijd. Deze geesten komen door de tijd heen problemen tegen of verkrijgen middelen die de Traditie of de werkelijkheid die zij bevat verrijken met de reacties en de kenmerken van een levend organisme: aanpassing, reactie, groei en vruchtbaarheid. De Traditie leeft omdat zij zich bevindt in geesten die van haar leven, in een geschiedenis die activiteit omvat, problemen, twijfels, oppositie, nieuwe bijdragen en vragen die beantwoord dienen te worden.” (Johann Möhler).
• Traditie is het groeiend bewustzijn van de Kerk. De rol ervan is gelijk aan die van het bewustzijn in het leven van een mens: verstand en geheugen, zelfbesef, een instinct voor wat betamelijk is, getuigenis en uitdrukking van de persoonlijkheid. Dit besef is echter speciaal, omdat het van Christus komt. Het bevat zaken die het in beheer heeft gekregen.

Meer hierover in De latente Traditie!

Als wij de geschiedenis van de Kerk nagaan – onze geschiedenis als gemeenschap van mensen die in Christus geloven —, ontdekken wij, onder de culturele weerstand tegen vrouwelijke priesters, een voortdurend besef dat ingaat tegen de officieel gesanctioneerde sociale en culturele ideeën. Dit besef van de bekwaamheid van vrouwen om de priesterwijding te ontvangen heeft zichzelf op verschillende manieren gemanifesteerd:

1. Door de eeuwen heen hadden de gelovigen een devotie tot Maria als priester.Zij zagen intuïtief, met hun ‘Katholiek gevoel’, dat Maria meer dan wie ook deel had aan het priesterschap van Jezus. Impliciet bracht dat met zich mee de sterke, maar meestal onuitgesproken overtuiging dat Maria, hoewel vrouw, heel goed priester gewijd had kunnen worden, net zo goed als welke man ook. Soms wordt deze overtuiging expliciet uitgesproken. Vgl.het volledig overzicht van documenten over Maria als Priester.op deze website.
2. Hier en daar, incidenteel, zijn vrouwen priester gewijd, vooral in Zuid Italië. ‘Als iemand die de Christelijke Oudheid heeft bestudeerd, moet ik met klem benadrukken dat de traditie van de eerste vijf, zes eeuwen niet zo unaniem is geweest als men gewoonlijk meent ’ (George Otranto; vgl. Otranto’s artikel en de inleiding erop door Dr. Mary Ann Rossi of (in verkorte vorm) de lezing van Otranto).
3. Vele eeuwen lang is de Heilige Maria Magdalena vereerd als een vrouwelijke heilige die gepredikt had (iets waarvan men aannam dat alleen priesters het mochten) en die zelfs de apostelen de ware leer had bijgebracht toen zij daarvan afweken.
4. Alle sacramenten worden toegediend in naam van Christus. Maar vrouwen dienen zowel het sacrament van het doopsel als van het huwelijk toe.
5. Door de eeuwen heen hebben hoogstaande vrouwen getuigenis afgelegd van hun besef van gelijkwaardigheid in Christus, wat ook een volledig deelhebben inhoudt aan het sacramentele priesterschap van Christus.

Vertaling: Theresia Saers

Vermeld a.u.b. dat dit documentontleend is aan www.womenpriests.org!