 |
 |
 |
|
|
|---|
|
Statement about Women and Ministry
drawn up by the Mirjam Committee; debated and adopted by
the General Assembly at Driebergen, 27 september 1997.
Statement in English
We,
women who are gathered at the third Dutch Ecumenical Women’s Synod call
upon Pope John Paul II and the Roman Catholic Congregation for Doctrine of the
Faith to reconsider their arguments concerning the ordination of women to the
ministry in the Roman Catholic Church. The Apostolic breve “Ordinatio
Sacerdotalis”, issued on the feast of Pentecost in 1994, and the
subsequent declaration of the Congregation for Doctrine of the Faith (October
1995) employed words that had not been heard before. They posed that
prohibiting women from ordination to the priesthood is not a matter of custom,
but one of doctrine pertaining to the very divine constitution of the Church
which is to be accepted by all the faithful as definitive and as part of all
that has been taught infallibly in the Church’s Tradition.
In a
plenary session the Synod deliberated about these attempts to stop the
worldwide discussion about the ordination of women to the priesthood. This is a
matter of great importance, especially if one considers that ordination in the
Roman Catholic Church is in a number of cases a precondition to bearing
administrative and executive office. The position that the Roman Catholic
Church lacks jurisdiction to ordain women to the priesthood touches upon the
heart of Christian tradition. We cannot reconcile the statement with our
understanding of the Church. We recognise the dynamic core of the early
Church’s faith in the confession that all who have been baptised in Christ
have clothed themselves in Christ. In the Christian community, distinctions
between Jew and Greek, slave and free, male and female do not hold (Gal. 3,28).
The distinctions made elsewhere have no meaning amongst Christians. This makes
ordination of women to the priesthood a universal Christian concern.
By
referring, in the documents mentioned, to the (alleged) “praxis of the
Lord” and by attaching to that reference the entire doctrinal weight of
the Tradition of Faith, the inference is being made that Churches that took the
step of accepting women in the ministry, are not acting in accord with the
spirit of Christ. The testimonies to Jesus Christ blaze a trail of liberation
throughout history, inspiring and activating. His remembrance is future
oriented, a future in which all are to be as one body. Whenever the Roman
Catholic magisterium lays claim on the praxis of the Lord as it allegedly took
place in the past, it is not proclaiming the Living Christ, but a dead
tradition.
In
the name of the Living One we call upon the Bishop of Rome to leave the
cul-de-sac that was taken by regarding women’s exclusion from ordination
to the priesthood as being of the Tradition of Faith that is to be taken
definitively as true. In the name of the Living One we invite women and men -
within and outside the Roman Catholic Church - to speak out during the ongoing
discussions about women’s ordination. We have especially those in mind who
bear responsibility in doctrinal and practical matters. In the name of the
Living One we enjoin upon the Churches united in the World Council of Churches
to resume in their own circles the discussion about the admittance of women to
ordinations and ministries.
Verklaring over Vrouw en Ambt
Formulering door het Mirjam Comité en aangenomen door de
Algemene Vergadering
Wij,
vrouwen bijeen op de 3e Nederlandse Oecumenische Vrouwensynode, roepen paus
Johannes Paulus II en de Rooms Katholieke Congregatie voor de Geloofsleer op
hun argumentatie inzake de wijding van vrouwen voor ambten in de
Rooms-Katholieke kerk opnieuw te overdenken. De apostolische brief Ordinatio
Sacerdotalis, uitgebracht op het hoogfeest van Pinksteren 1994, en de
daarop volgende verklaring van de Congregatie voor de Geloofsleer (oktober 95)
brachten een niet eerder gehoord geluid naar voren. Men stelde dat het bij het
niet wijden van vrouwen voor het priesterambt niet om een gewoonte zou gaan,
maar om een leer die de goddelijke constitutie van de Kerk zelf betreft, welke
door alle gelovigen als definitief dient te worden gehouden en behoort tot wat
in de traditie van de kerk op onfeilbare wijze is voorgehouden.
De
Synode heeft zich in een plenaire vergadering beraden over deze pogingen de
wereldwijde discussie met betrekking tot de priesterwijding van vrouwen te doen
staken. Het gaat hier om een zwaarwegende kwestie, te meer daar de wijding in
de R.K. Kerk voorwaarde is voor een aantal bestuurlijke ambten. De stelling dat
de Rooms-Katholieke Kerk niet bevoegd is vrouwen de priesterwijding te
verlenen, raakt het hart van de christelijke tradities. Wij kunnen deze
uitspraak niet rijmen met ons kerkverstaan. De dynamische kern van het geloof
van de jonge kerk herkennen we in de belijdenis dat allen die in Christus zijn
gedoopt, met Christus bekleed zijn. In de christelijke gemeenschap onderscheidt
men Jood noch Griek, slaaf noch vrije, man noch vrouw (Gal. 3, 28). De
onderscheidingen die men elders maakt, zijn onder christenen zonder betekenis.
De wijding van vrouwen voor het priesterambt is daarmee een zaak die alle
christenen aangaat.
Door
in de genoemde documenten te verwijzen naar de (vermeende) handelwijze van de
Heer, en aan die verwijzing het volle leerstellige gewicht van de
geloofstraditie te verbinden, wordt gesuggereerd dat de kerken die er wel toe
zijn overgegaan vrouwen in de ambten op te nemen niet in de geest van Christus
zouden handelen. De getuigenissen aangaande Jezus van Nazaret trekken een spoor
van bevrijding door de tijd, bezielend en inspirerend. Zijn gedachtenis staat
uit naar een toekomst waarin allen als n lichaam zullen zijn. Waar het rooms
katholieke leergezag zich beroept op het handelen van de Heer zoals dat in het
verleden zou hebben plaatsgehad, verkondigt het niet de Levende Christus, maar
een dode traditie.
In
naam van de Levende roepen wij de bisschop van Rome op terug te keren van de
doodlopende weg die werd ingeslagen door de uitsluiting van vrouwen voor de
priesterwijding als definitief voor waar te houden geloofsgoed aan te merken.
In naam van de Levende nodigen wij vrouwen en mannen - in de Rooms-Katholieke
Kerk en daar buiten - uit hun stem te doen horen in het voortgaande gesprek met
betrekking tot de wijding van vrouwen. Wij denken daarbij in het bijzonder aan
degenen die in de kerken leerstellige of praktische verantwoordelijkheid
dragen. In naam van de Levende dringen wij er bij de kerken, verenigd in de
Wereldraad van Kerken, op aan in eigen kring de discussie over de toelating van
vrouwen tot ambten en wijdingen te hernemen.
Driebergen, 27 September 1997
Other Christian
Churches
Support our
campaign
Sitemap
Contemporary
theologians
Join Campaign
activities
Go back to home
page
Join our Women Priests' Mailing List
for occasional newsletters:
An email will be immediately sent to you
requesting your confirmation.
Please, credit this document
as published by www.womenpriests.org!