Category: Teaching Authority

PROFESSIONE DI FEDE E GIURAMENTO DI FEDELTÀ

PROFESSIONE DI FEDE E GIURAMENTO DI FEDELTÀ

Professione di Fede e Giuramento di Fedeltà

Osservatore Romano 13th marzo 1989, p. 3

Introduzione Ufficiale

I fedeli chiamati ad esercitare un ufficio in nome della Chiesa sono tenuti a rendere una professione di fede, secondo la forma approvata dalla Sede Apostolica (vedi Canone 833). In aggiunta, l'obbligo ad uno speciale giuramento di fedeltà, prima prescritto per i soli vescovi per incarichi particolari inerenti l'ufficio da assumere, è stato esteso alle categorie citate al Canone 833, 5-8. Si è reso, quindi, necessario approntare testi adatti, aggiornando stile e contenuti alla linea d'insegnamento del Concilio Vaticano Secondo e dei documenti successivi .

Per la formula della professione di fede, la prima parte è tratta per intero dal precedente testo, in vigore dal 1969 e contenente il Credo Niceno -Costantinopolitano (vedi AS 59 1967, p. 1058). La seconda parte è stata modificata e suddivisa in tre paragrafi, per meglio distinguere il genere di verità e il relativo assenso richiesto.

Per la formula della professione di fede, la prima parte è tratta per intero dal precedente testo, in vigore dal 1969 e contenente il Credo Niceno -Costantinopolitano (vedi AS 59 1967, p. 1058). La seconda parte è stata modificata e suddivisa in tre paragrafi, per meglio distinguere il genere di verità e il relativo assenso richiesto. La formula del giuramento di fedeltà per l'assunzione di un incarico da esercitare in nome della Chiesa è concepita come complemento della professione di fede, ed è prescritta per le categorie di fedeli elencate al Canone 833,5-8. E' un testo nuovo, in cui sono contemplate alcune varianti dei paragrafi quattro e cinque, ad uso dei superiori maggiori di istituti di vita consacrata e di società di vita apostolica ( vedi canone 833,8).

Il testo della nuova professione di fede e il giuramento di fedeltà entrano in vigore dal 1 marzo 1989.

Professione di Fede

(Formula da usarsi nei casi in cui è prescritta la professione di fede).

‘Io N. credo e professo con ferma fede tutte e singole le verità che sono contenute nel Simbolo della fede, e cioè:

Credo in un solo Dio, Padre onnipotente, creatore del cielo e della terra, di tutte le cose visibili e invisibili. Credo in un solo Signore, Gesù Cristo, unigenito Figlio di Dio, nato dal Padre prima di tutti i secoli: Dio da Dio, Luce da Luce, Dio vero da Dio vero, generato, non creato, della stessa sostanza del Padre, per mezzo di lui tutte le cose sono state create. Per noi uomini e per la nostra salvezza discese dal cielo, e per opera dello Spirito santo si incarnato nel seno della vergine Maria e si fatto uomo. Fu crocifisso per noi sotto Ponzio Pilato, morì e fu sepolto. Il terzo giorno è risuscitato, secondo le Scritture, è salito al cielo, siede alla destra del Padre. E di nuovo verrà, nella gloria, per giudicare i vivi e i morti, e il suo regno non avrà fine. Credo nello Spirito santo, che è Signore e dà la vita, e procede dal Padre e dal Figlio. Con il Padre e il Figlio è adorato e glorificato, e ha parlato per mezzo dei profeti. Credo la chiesa, una santa cattolica e apostolica. Professo un solo battesimo per il perdono dei peccati. Aspetto la risurrezione dei morti e la vita del mondo che verrà. Amen.

Credo pure con ferma fede tutto ciò che è contenuto nella parola di Dio scritta o trasmessa e che la Chiesa, sia con giudizio solenne sia con magistero ordinario e universale, propone a credere come divinamente rivelato.

Fermamente accolgo e ritengo anche tutte e singole le verità circa la dottrina che riguarda la fede o i costumi proposte dalla Chiesa in modo definitivo.

Aderisco inoltre con religioso ossequio della volontà e dell'intelletto agli insegnamenti che il Romano Pontefice o il Collegio Episcopale propongono quando esercitano il loro magistero autentico, sebbene non intendano proclamarli con atto definitivo.

The Oath of Fidelity to be taken when undertaking an Office in the name of the Church

I....in taking up this office promise to always maintain communion with the Catholic Church either in words that i will speak or in my way of acting.

With great diligence and fidelity I will fulfil the tasks which I hold the duties which I have with regard to the Church, whether it is the universal church or the particular church in which I have been called to exercise my service according to the prescripts of the law.

In the fulfilment of my task which has been committed to me in the name of the church, I will keep the deposit of faith undiminished, I will hand it on faithfully and defend them. I will avoid whatever doctrines are contrary to them.

I will follow the common discipline of the whole church and I will promote the observance of all ecclesiastical laws, especially of those which are contained in the code of canon law. With Christian obedience I will fulfil whatever the sacred pastors, as the authentic doctors of faith and teachers declare or which the governors of the church state and I will give faithful service to the diocesan bishops in order that the apostolic action in the name and the mandate of the Church to the exercise will be fulfilled in communion with that church.

May so God help me and his holy Gospel which I now touch with my hands.

Domande Importanti

Vescovi, parroci, teologi, ecc. sono ancora legati al giuramento di fedeltà quando si accorgano che gli argomenti contro l'ordinazione delle donne non sono validi?

No. In quel caso il giuramento cessa "ab intrinseco", almeno per quanto concerne l'ordinazione delle donne.



John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research

Błędy Urzędu Nauczycielskiego w Rzymie

Błędy Urzędu Nauczycielskiego w Rzymie

Błędy Urzędu Nauczycielskiego w Rzymie

W bardzo wyjątkowych i ograniczonych okolicznościach papież posiada przymiot nieomylności. Oznacza to, że kiedy zabiera on głos jako najwyższy nauczyciel Kościoła, może być, pod warunkiem, że wszystkie wymagane warunki są spełnione, oficjalnym rzecznikiem wspólnoty wierzących, której wspólna wiara jest podstawową dźwignią nieomylności. „Ogół wiernych, mających namaszczenie od Świętego (por. 1 J 2,20 i 27), nie może zbłądzić w wierze (…).” (Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen Gentium, KK12, zdanie drugie).

Dar nieomylności jest jednakże często opacznie zrozumiany – tak jakoby papieże, w sprawach doktryny i moralności, nie mogli się mylić. Historia udowadnia coś przeciwnego i w świetle pretensjonalnych twierdzeń Urzędu Nauczycielskiego w Rzymie – samego papieża i Kongregacji Doktryny Wiary – musimy z żalem przypomnieć ludziom o faktach historycznych.

Oto niektóre pouczające przykłady błędów w doktrynie nauczanej przez różnych papieży:

Istnieją również straszliwe pomyłki sądowe i przestępstwa niesprawiedliwości popełniane z „błogosławieństwem” papieży.  Oprócz niesprawiedliwości wymienionych na poprzedzającej liście:

Zob. również listę 65 doktryn, w których nauczanie Kościoła uległo zmianie, sporządzonej przez bpa Raymonda A. Luckera.

W celu uzyskania więcej informacji polecam: Maureen Fiedler i Linda Rabben (red.), Rome has Spoken . . . A Guise to Forgotten Papal Statements, and How They Have Changed Through the Centuries, , Crossroad, 370n Lexington Avenue, New York, NY 10017. Wydane w 1998 r. ISBN 0-8245-1774-1.

John Wijngaards

Tłumacz: A. Baranowska


Wijngaards Institute for Catholic Research

The Institute is known for issuing academic reports and statements on relevant issues in the Church. These have included scholars’ declarations on the need of collegiality in the exercise of church authority, on the ethics of using contraceptives in marriage and the urgency of re-instating the sacramental diaconate of women.

Visit also our websites:Women Deacons, The Body is Sacred and Mystery and Beyond.

You are welcome to use our material. However: maintaining this site costs money. We are a Charity and work mainly with volunteers, but we find it difficult to pay our overheads.


Visitors to our website since January 2014.
Pop-up names are online now.

The number is indicative, but incomplete. For full details click on cross icon at bottom right.


Please, support our campaign
for women priests

Join our Women Priests’ Mailing List
for occasional newsletters:

Email:
Name:
Surname:
City:
Country:
 
An email will be immediately sent to you
requesting your confirmation.


 

Cytując ten dokument proszę podać jako źródło www.womenpriests.org!

L’autorità dottrinale e la schiavitù

L’autorità dottrinale e la schiavitù

L’autorità dottrinale e la schiavitù

362 d.C.

Il Concilio locale di Gangra in Asia Minore scomunica chiunque incoraggi uno schiavo a mancare di rispetto al proprio pd.C.rone o a rifiutarsi di servirlo. (Divenne parte del Diritto Canonico dal XIII secolo).

354-430 d.C.

S. Agostino insegna che l’istituzione della schiavitù viene da Dio ed è a beneficio degli schiavi e dei padroni . (Citato in seguito da molti papi, a conferma della "Tradizione").

650 d.C.

Papa Martino I condanna chi predica la libertà agli schiavi o li incoraggia a fuggire.

1089 d.C.

Il Sinodo di Melfi, sotto Papa Urbano II, impone la schiavitù alle mogli dei sacerdoti . (Divenne parte del Diritto Canonico dal XIII secolo).

1179 d.C.

Il Terzo Concilio Laterano impone la schiavitù a chi aiuta i Saraceni.

1226 d.C.

La legittimità della schiavitù è incorporata nel Corpus Iuris Canonici, promulgato da Papa Gregorio IX e rimasto legge ufficiale della Chiesa fino al 1913. I giuristi canonici elaborano quattro giusti titoli alla detenzione di schiavi: in caso di prigionieri di guerra, di persone condannate alla schiavitù per crimini commessi; di persone che si vendono in schiavitù , compresi padri che vendano i propri figli; in caso di figli di madri schiave

1224-1274 d.C.

S. Tommaso d’Aquino difende la schiavitù in quanto istituita da Dio in punizione dei peccati e giustificata come parte del “diritto delle nazioni” e della legge naturale. I figli di una schiava sono giustamente schiavi, anche se non hanno personalmente commesso alcuna colpa! (Citato da molti Papi successivi).

1435 d.C.

Papa Eugenio IV condannal’indiscriminata riduzione in schiavitù degli indigeni delle Isole Canarie, ma non condanna la schiavitù in quanto tale

1454 d.C.

Con la bolla Romanus Pontifex, Papa Nicola V autorizza il re di Portogallo a ridurre in schiavitù tutti i Saraceni e i pagani che il suo esercito riuscirà a catturare.

1493 d.C.

Papa Alessandro VI autorizza il Re di Spagna a ridurre in schiavitù i non-cristiani delle Americhe che sono in guerra contro le potenze cristiane.

1537 d.C.

Papa Paolo III condanna l’indiscriminata riduzione in schiavitù degli Indiani del Sud America.

1548 d.C.

Lo stesso Papa Paolo III conferma il diritto del clero e dei laici a possedere schiavi.

1639 d.C.

Papa Urbano VIII denuncia l’indiscriminata riduzione in schiavitù degli Indiani in Sud America, senza rinnegare i quattro “giusti titoli” al possesso di schiavi.

1741 d.C.

Papa Benedetto XIV condanna l’indiscriminata riduzione in schiavitù degli indigeni in Brasile, ma non denuncia né la schiavitù in quanto tale né l’importazione di schiavi dall’Africa.

1839 d.C.

Papa Gregorio XVI condanna la tratta internazionale degli schiavi neri, ma non mette in discussione la schiavitù in sé, né il commercio interno degli schiavi.

1866 d.C.

Il Santo Uffizio, in un’istruzione firmata da Papa Pio IX, dichiara: La schiavitù in sé, considerata in quanto tale nella sua natura essenziale, non è affatto contraria alla legge naturale e divina, e possono esserci diversi giusti titoli di schiavitù , ai quali fanno riferimento riconosciuti teologi e commentatori dei sacri canoni […]. Non è contrario alla legge naturale e divina che uno schiavo sia venduto, comprato, preso o ceduto in scambio".

 

La svolta

1888 d.C.

Papa Leone III condanna la schiavitù in termini più generali, e sostiene il movimento antischiavista.

1918 d.C.

Il nuovo Codice di Diritto Canonico promulgato da Papa Benedetto XV condanna “la vendita in schiavitù di chiunque”. (Ma non c’è alcuna condanna del “possesso” di schiavi).

1965 d.C.

Il Concilio Vaticano Secondo difende i diritti umani fondamentali e denuncia tutte le violazioni dell’integrità umana, inclusa la schiavitù (Gaudium et Spes, nn. 27,29,67).

Tavola redatta da John Wijngaards

Dati estrapolati da: J.F.Maxwell, ‘The Development of Catholic Doctrine concerning Slavery’, World Jurist 11 (1969-70) pp. 147-192 and 291-324.

Tradotto da Serenella Bischi



John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research

Mieć do czynienia z Chrystusem, który nie chce kobiet kapłanek prawie tak samo jak chce, aby Ulster pozostał brytyjski’

Mieć do czynienia z Chrystusem, który nie chce kobiet kapłanek prawie tak samo jak chce, aby Ulster pozostał brytyjski’

Mieć do czynienia z Chrystusem, który nie chce kobiet kapłanek prawie tak samo jak chce, aby Ulster pozostał brytyjski’

[Odpowiedź na Ordinatio Sacerdotalis (1994) oraz oświadczenie kard. Ratzingera (1995)*, że dyskusja na temat święceń dla kobiet jest zamknięta.]

Mary McAleese

Za Women Sharing Fully, sprawozdanie z seminarium poświęconemu ordynacji kobiet, Dublin 1995, s. 11-21.; B.A.S.I.C., Saint Francois, Avoca Avenue, Blackrock, Co., za zgodą wydawcy.

Mary McAleese jest prezydentem Republiki Irlandii. Wśród stanowisk akademickich pełniła funkcję:

  • Profesor prawa karnego, Trinity College, Dublin (1975)
  • Dyrektor Institute of Professional Legal Studies – Instytutu Zawodowych Studiów Prawniczych (1987)
  • Wicekanclerz Queen Mary’s University w Belfaście (1994)
  • Prezydent Republiki Irlandii (1997)

Mówią, że dyskusja jest zamknięta. Cóż, niech lepiej podgłośnią swoje aparaty słuchowe.

Pozwólcie mi zacząć od tego, że kocham Kościół. Kocham jego kości, kocham jego kamienie.

Kocham moją matkę i ona mnie kocha. Żadna z nas nie jest doskonała i od czasu do czasu czujemy się zobowiązane do wzajemnego informowania się o naszych niedoskonałościach w nadziei, że nasze relacje się poprawią. Jest to powód, dla którego przybywam dziś rano na tę debatę, aby powiedzieć Kościołowi, że kocham to, co myślę i dlaczego myślę w taki sposób.

Urodziłam się w Belfaście, pomiędzy klasztorem pasjonistów i Orange Hall (siedzibie protestanckich oranżystów). W tym pierwszym Bóg był mężczyzną, ołtarz był męską domeną, księża byli bohaterami, każda matka chciała mieć syna bohatera. Również moja matka i jej wszystkie siostry. Powiedzenie „mój syn ksiądz” niosło ze sobą prestiż, z którym „moja córka zakonnica” nawet nie mogło rywalizować. Rozumiałam to bez słów. Zdawało się to jakoś sączyć w moje otwarte pory.

To się rozumiało samo przez się. Bóg był Ojcem-mężczyzną, Synem-mężczyzną i Duchem św. – mężczyzną. Ze strony Orange Hall docierał inny obraz Boga, Boga obrońcy protestantów, którzy zarządzili, że północno-zachodni skrawek Irlandii Północnej będzie protestancki i brytyjski. Boga, który wydawał się w zdumiewający sposób zdolny do nienawiści wobec katolików.

I był tam jeszcze, rzecz jasna, Bóg katolicki, katolickiej Irlandii. Ten Bóg wydawał się zdumiewająco zdolny do pogardzania protestantami. Dwóch Bogów niosących swoje krzyże jak lance w morderczym pojedynku. Dwóch Bogów o wąskiej perspektywie i parafiańskiej obsesji. Histeryczni Bogowie, którzy rozmyślali nad małymi skrawkami świata z serdecznym uściskiem przeznaczonym wyłącznie dla nielicznych wybranych, a nie szerokim objęciem Boga, którego poznałam i potrzebowałam.

W klasztorze było w tamtych czasach (choć już nie obecnie) ponad czterdziestu mężczyzn odzianych w powiewające czarne habity typu żeńskiego.

Dominowali nad krajobrazem mojego myślenia i kochałam ich wszystkich. I oni zdominowali duchowy krajobraz mojego dzieciństwa. Jestem im winna dług, który nigdy nie zostanie spłacony.

Ale był również i nadal jest pewien brak. Nieumyślny i nie ze złej woli, ale jednak brak. W dniu, w którym po raz pierwszy wyraziłam głośno moją ambicję zostania prawniczką. pierwszą osobą mówiącą: „nie możesz, ponieważ jesteś kobietą i ponieważ nikt z twoich bliskich nie jest w branży prawniczej” był urodzony w Dublinie proboszcz, który co tydzień pijał szklankę whisky (lub trzy) z moim Ojcem. Zostało to wypowiedziane z takim lekceważącym autorytetem, który ma w założeniu uciszyć protest lub dyskusję. Posiadacz wyższej wiedzy, rzeczywistej pewności, przemówił i to było to.

Zarazem moja Matka wpoiła swoim dziewięciorgu dzieciom szacunek dla kapłaństwa graniczący ze strachem. Patrzyłam zatem w zdumieniu, jak krzesło zostało wyciągnięte spod duchownego i został on wypchnięty do drzwi przez moją matkę, zanim nawet buteleczka Baby Powers została odkorkowana. .„Ty! Wynoś się!” – powiedziała do niego a do mnie: „zignoruj tego idiotę!” Była to jedyna rada dotycząca kariery zawodowej, jaką kiedykolwiek otrzymałam od moich rodziców.

Moja edukacja w całości przebiegała w szkołach przyklasztornych, więc nie byłoby prawdą twierdzenie, że nie miałam kluczowych wzorców pracujących kobiet, ponieważ w rzeczywistości przeżyłam całe moje życie wśród pracujących kobiet. Pośród zakonnic, mojej matki i jej sióstr było wiele takich wzorców, ale były również linie demarkacyjne tak wyraźne, tak określone, że nawet obecnie – dziesięciolecia później – ta sama matka, który tak sprawnie wygoniła seksistowskiego księdza, jest w stanie zupełnie bez przekonania powiedzieć: „Nie popieram kobiet księży, ale nie wiem, dlaczego.”. Zasmuca mnie pierwsza część, ale ta druga podnosi mnie na duchu. Gdyby wiedziała, dlaczego, wtedy byłabym naprawdę zmartwiona.

Te same linie demarkacyjne, po których jednej stronie była władza, a po drugiej szacunek również pozwoliły mi wiele lat później, kiedy sprawa kobiet i kapłaństwa została poruszona, powiedzieć z równą niepewnością: „Nie rozumiem wykluczenia kobiet z kapłaństwa, ale przecież nie jestem teologiem.”.

Nie umknęły mi historyczne porównania z przyczynami, dla których kobiety nie mogły być prawnikami, nie były przyjmowane na uniwersytety, nie pozwalano im głosować, musiały zrezygnować ze swoich karier zawodowych na rzecz małżeństwa. Po prostu pogrzebałam je, gdyż wyzywanie nieprawdopodobnego autorytetu hierarchii wydawało się otwieraniem przysłowiowej puszki Pandory z rzeczami, które byłyby trudne do przełknięcia. Jeżeli Kościół mylił się w kwestii takiej jak ta, o której mówił z taką przejmującą wyrazistością, to ile jeszcze innych błędów mogłabym odkryć? Ci z was, którzy walczyli o wiarę i znają jej ciemną stronę, będą wiedzieć, jak trudno jest bać się i stawić czoło wątpliwościom.

Siostry dominikanki, którym zawdzięczam mój bardzo szczęśliwy okres szkoły średniej, uczyły mnie o wielkim intelektualiście i olbrzymie filozoficznym, św. Tomaszu z Akwinu, który kroczy przez dziewięć stuleci Kościoła myśląc jak olbrzym. Ale w 20 lat po opuszczeniu przeze mnie szkoły św. Dominika na Falls Road odkryłam, że zapoznano mnie jedynie z wybranymi wyjątkami ze św. Tomasza, aby nie kłaść na tym zbytniego nacisku. Kiedy jednakże przeczytałam Summa Theologica w oryginale i przeczytałam zdanie: „Kobieta jest błędem natury i upośledzona…”, nie jestem w stanie wam powiedzieć, jak bardzo czułam się zdradzona.

Zaczęłam wówczas rozumieć powiązanie pomiędzy sposobem myślenia na przestrzeni czasu, nauczania i kultury, która ukształtowała i zdefiniowała role dozwolone dla kobiet, ale wciąż było łatwiej udawać niewiedzę niż stawić czoła wątpliwościom. Niemniej jednak ziarno wątpliwości zostało zasiane.

Z prostej obserwacji dotarłam do poznania prawdy, przez to, że „biała plama” nie chce zniknąć. Znajduje szczelinę, przez którą się wciska, zakłóca najmniejszą przestrzeń, zanim przebije się na światło dzienne. Najlepszy przykład, jaki mogę znaleźć współcześnie, aby porównać to, co myślę, dzieje się w powiązaniu z dyskusją o kobietach w Kościele jest coś co jest bardzo bliskie mojemu sercu, procesy rodziny Maguire oraz Szóstki z Birmingham i Czwórki z Guildford**.

Cała elita, media, sądy i publiczna sympatia były nastawione przeciwko nim, jak nieprzenikalny mur. Jednak ponad i poprzez ten mur głosy cichych ludzi, ludzi, którzy słyszeli natarczywą prawdę w swoich sercach, nawet jeśli nie było jej słychać w sercach innych, bezsilni ludzie zaczęli być słyszani i ich uporczywe dobijanie się dosłownie zburzyło ten nieprawdopodobny mur. Jak wiele sądów, jak wiele listów wykonawczych i dyktatów było stworzonych, aby stłumić na zawsze narastającą debatę publiczną i zainteresowanie i jak bezsilni pod koniec dnie byli wszyscy.

Istnieją podobieństwa pomiędzy kampaniami na rzecz rodziny Maguire i kampaniami na rzecz dopuszczenia kobiet do wszystkich posług w Kościele. Początkowo niewielka grupa prowadzących kampanię była outsiderami, ludźmi o niewielkiej władzy i wpływie. Przemawiali z nakazu bardzo silnego i nieuznającego samokrytyki paradygmatu, który nie był przygotowany na wewnętrzne głosy sprzeciwu, nie wspominając o głosach zewnętrznych.

Kiedy usłyszano głosy stawiające wyzwanie z zewnątrz, ci z władzą i autorytetem, ci nieliczni wybrani wzdrygnęli się z pogardą. Głosy z zewnątrz brzmiały ochryple, zwyczajnie, nie jak głosy tych w środku. Zatem głosom tym przypięto etykietę złych głosów, złych ludzi. I ci w środku paradygmatu „ogłuchli” jeszcze bardziej i zwarli swoje szeregi, żeby zagłuszyć głosy pytających.

Ci na zewnątrz, aby w ogóle być usłyszanymi, musieli jeszcze bardziej podnieść głos. I ich krzyk potwierdził uprzedzenie tych wewnątrz bezpiecznego paradygmatu, że krzyczący byli rzeczywiście okropnymi, upiornymi ludźmi, którym nie można ufać i którzy nie są warci tego, by ich wysłuchać.

Doskonale pamiętam okropne rzeczy mówione z taką pewnością siebie na temat dwóch mężczyzn, których podziwam ponad wszystkich mężczyzn na tej wyspie – księdza Denisa Faul i księdza Raymonda Murray – kiedy rozpoczęli swoją samotną bitwę. I byłam w pokoju w czasie, kiedy mówiono o nich rzeczy, które były nie tylko zwykłym paszkwilem, ale także były niechrześcijańskie do n-tej potęgi. Ale oni wciąż mieli odwagę. Płomień prawdy był w ich sercach i nie zgasł.

I wtedy dokonali oni przełomu, ponieważ Chrystus działa również w środku paradygmatu, nawet jeśli jest to dla Niego trudniejsze. Jedynie wtedy, gdy kilka odważnych osób wewnątrz paradygmatu zdecydowało się wysłuchać i po wysłuchaniu zadziałać, paradygmat zaczął się zastanawiać nad głosami z zewnątrz i w końcu przyłączył się do nich. Wówczas monolit rozsypał się.

Sprawa kobiet i ich roli w Kościele jest bardzo podobna. Spójrzmy przez chwilę na kształt struktury, o której dyskutujemy i system komunikacji w ramach tej struktury. Najbardziej zbliżony model, który przychodzi mi na myśl, pochodzi z Fisher Price (dosłownie „nagroda rybaka” – firma produkująca zabawki).

Czy pamiętacie dziecięcą zabawkę, która ma pośrodku maszt, na który wkłada się krążki, które stopniowo mają coraz mniejszy obwód? Jeżeli możecie, wyobraźcie sobie ten maszt jako ciało Chrystusa, na które wkładamy małe plastikowe krążki reprezentujące lud Boży zgromadzony wokół Chrystusa. Największy krążek znajduje się na spodzie i reprezentuje większość z nas, świeckich mężczyzn i kobiety. Mamy wkład w nasze rodziny, stowarzyszenia kościelne, szkoły, sodalicje i rady duszpasterskie, ale wkład ten przejawia, moim zdaniem, tendencję do kręcenia się w ramach wyłącznie tego kręgu.

Nie jest mi znane żadne oficjalne forum, do którego wy lub ja możemy przekazać informację zwrotną do przekazania w górę poprzez system. W rzeczywistości jest bardzo interesujące, że kiedy Soline próbowała przesłać petycję popierającą ordynację kobiet do kardynała, Jego Eminencja nie czuł się na siłach ją odebrać. Oddając sprawiedliwość Jego Świątobliwości papieżowi muszę powiedzieć, że zawsze akceptował on i przyjmował do wiadomości moją prywatną korespondencję na ten sam temat.

Zainteresuje was, że nie zgadza się on ze mną, ale wielokrotnie oferował modlitwę za mnie. Odwzajemniam się.

Wpływ tego poziomu był, w formie proboszczów i wychowawców, bardzo rozległy i chociaż zmniejsza się tak jak ich liczba i laikat wypełnia powiększające się szczeliny, niemniej jednak jest to niezwykle ważna część struktury. Posiada ona nie tylko efektywne i dobrze ustanowione powiązania z kręgiem poniżej zajmowanym przez większość z nas, ale również rozsądnie dobrze uformowane formalne i nieformalne powiązania z rzędem powyżej.

Jest warte odnotowania, że dwa poziomy, które co dopiero wspomniałam, są jedynymi złożonymi z ludzi płci obojga. Poziomy, o których mam dyskutować są obecnie wyłącznie męskie.

Z tej pozycji, kiedy sięgamy po następne krążki i umieszczamy je na stojaku, wyróżniają je dwie rzeczy – są one wyłącznie męskie i dzierżą realnie całą władzę podejmowania decyzji w ramach Kościoła. Nie jestem nawet pewna, czy potrzebuję użyć słowa „realnie”.

Kolejny krąg złożony jest z biskupów, następny z kardynałów i oczywiście ostatni to Jego Świątobliwość papież. Ironiczne jest, że jest to oczywiście najmniejszy krąg.

Obwody komunikacyjne pomiędzy trzema ostatnimi potężnymi i wyłącznie męskimi grupami są długoletnie i zróżnicowane. Wśród wszystkich poziomów mają one najbardziej sformalizowane struktury przekazywania informacji w górę i dół swojej własnej „infostrady”. Ale nie ma doskonałej zgodności pomiędzy szybką drogą, która idzie w górę i tą, która schodzi w dół.

Ta, która idzie w górę, rozpoczyna się od biskupów, przechodzi przez kardynałów aż do papieża. Ta, która schodzi w dół, ciągnie się od papieża do świeckich. Ale jest to przeważnie ruch jednokierunkowy, pomijając okazyjną korespondencję od osób takich jak ja. Oznacza to, że w ramach struktur władzy Kościoła głosu świeckich ogólnie, a kobiet szczególnie, słucha się bardzo rzadko przez jakikolwiek formalny wewnętrzny obwód, jako że żaden znaczący nie istnieje.

Oczywiście istnieją nieformalne i tworzone ad hoc kontakty – okazjonalne grupy robocze, komisje kościelne, udział świeckich w niektórych wybranych radach i tak dalej, Ale skoro członkowie tych ciał są wybierani przez tych wyżej w hierarchii, w większości tych, którzy znajdują się na trzech najwyższych poziomach masztu, mogą oni skutecznie decydować o głosach, które chcą słyszeć – a nawet o wiadomości, którą te głosy przynoszą.

Efektem netto tej struktury jest to, że dla kobiet doprowadzenie do tego, żeby ich głosy były słyszalne, w nieunikniony sposób oznacza konieczność krzyczenia poprzez nieoficjalne kanały poprzez użycie prasy, spotkania takie jak to tutaj, grupy lobbystyczne, listy, kampanie, zawsze okazując się krzykiem z zewnątrz. I efekt jest ten sam jak w przypadku księdza Faul, księdza Murray oraz tych, którzy prowadzili kampanię we wczesnych dniach kampanii na rzecz rodziny Maguire, Szóstki z Birmingham i Czwórki z Guildford.

Ludzie, do których chcieli się oni zwrócić, ludzie, do których przesłanie prawdy było kierowane, stworzyli coś, co nazwałabym hermetycznie zamkniętą grupą, niemalże subkulturą, utworzoną z bardzo skutecznych, pewnych siebie i niekiedy aroganckich ludzi, tych, którzy „poruszają i potrząsają”. Nie jest to rodzaj ludzi, którzy lekko przyjmują krytykę – w szczególności tę pod własnym adresem. A w szczególności, raczej nie przyjmują jej od hołoty spoza zaklętego kręgu.

Tak właśnie widzą działaczy [na rzecz pewnej kampanii] ci, którzy są w środku. Brak efektywnych wewnętrznych struktur dyskusji i komunikacji w górę wymusza bezpośrednią konfrontację, która buduje resentymenty, usztywnia stanowiska i blokuje dialog. Muszę więc zadać pytanie, czy brak forum komunikacji i dyskusji, zmuszanie ludzi do dyskusji na forum takim jak na przykład to tutaj, z niemal podskórną działalnością wywrotową, nie jest w istocie niczyim innym jak nieprzestrzeganiem przykazania o pełnej miłości wzajemnej.

Wydaje się czasem, że ten hermetyczny krąg nie ma słabych punktów i Bóg wie, że przedstawiał wśród innych on wizerunek niemającego żadnych słabych punktów w tej kwestii. Tak samo kiedy wydawało się, że papieskie stanowcze upomnienie prowadzących kampanię, aby jej zaprzestali, wraz z groźbami poczynionymi w ubiegłym roku przez jednego z naszych kardynałów, że ci, którzy kontynuują tę dyskusję, postawią się sami poza komunią z Kościołem, umocniło zewnętrzne szranki obronne kręgu, są znaki, ważne znaki, że bitwa jest już być może „w połowie wygrana”.

Większość tego biegu została oczywiście wykonana przez nasze siostrzane Kościoły chrześcijańskie, gdzie dyskusja jest co najmniej prawdziwie ponad poziomem gwałtownie zanikającej zakorzenionej mniejszości. Możemy dużo nauczyć się z podejścia „krok po kroku” tych siostrzanych Kościołów.

Przez długi czas teologiczny imperatyw, który wykluczał kobiety z posługi, wydawał się mieć rozszerzoną aureolę, która nie tylko wykluczała je z kapłaństwa, ale również z bycia ministrantkami i oczywiście z diakonatu. I jakikolwiek by nie był sugerowany lub stwierdzony pogląd Chrystusa na kobiety kapłanki, stało się coraz trudniejszym podtrzymywanie wyłączenia ministrantek na bazie tradycji lub doktryny. Wyglądało to jak to, czym było: wiekowymi i stronniczymi założeniami o właściwych sferach dla kobiet i mężczyzn przełożonych na określone postrzeganie, określone reguły i określone role. I pod presją, która stała się coraz bardziej wyczulona i wyedukowana w kwestii równych szans, reguła upadła. Pierwsze maleńkie zwycięstwo chrześcijańskich feministek i feministów w ramach Kościoła katolickiego pośród których, co warto zaznaczyć, jest świetnie wyedukowane pokolenie młodych mężczyzn i kobiet, który już dłużej nie zniosą łatwo seksistowskich głupców.

Następnym punktem programu, jak mi się zdaje, powinny być kobiety jako diakoni. Tutaj mamy po naszej stronie wsparcie biblijne. Nie, żebym myślała, że nie ma go po naszej stronie w odniesieniu do kobiet księży, ale na razie dajmy tym ludziom trochę czasu. Oni reagują bardzo powoli.

Nowy Testament zawiera pewną liczbę interesujących odniesień do kobiet jako diakonis, w tym jedno – zaskakująco – od św. Pawła. I podczas, gdy teolodzy mogą dyskutować nad biblijnym kontekstem i historyczną rolą diakona jako stopień niżej od święceń, kwestia ta jest żyzną glebą dla debaty o rozszerzeniu roli kobiet w Kościele.

Cieszy mnie, że papież czyni wielki wkład do tej debaty poprzez ostatnie stwierdzenia o potrzebie przełamania barier zniewolenia, które trzymają kobiety w pułapce na całym świecie. Niestety, jego perspektywa wydaje się być skierowana w całości na zewnątrz.

To, co obecnie proponuję, to abyśmy spróbowali zainicjować ostateczną dyskusję z nim na temat problemów na jego własnym podwórku oraz zasugerować, że kiedy mówi on w swoim ślicznym dokumencie o godności kobiet (list apostolski Jana Pawła II„Mulieris dignitatem”) – a ja sądzę, że jest to bardzo piękny na wiele sposobów dokument – jesteśmy upoważnieni do zadania pytania: a co z przykazaniem miłości kobiet? Czy wnosi coś do godności kobiet to, że jesteśmy wykluczone z kapłaństwa, z diakonatu? Czy wnosi coś do naszej godności to, że aby wspierać naszą własną kwestię, która jest bądź co bądź kwestią człowieczeństwa i ewangelii, aby zapytać, czy możemy uczestniczyć w pełni w tym Kościele i czy ten Kościół będzie korzystał z naszych darów w pełni, jesteśmy wypchnięte poza paradygmat do nieformalnych mechanizmów, nieformalnych sposobów lobbyingu, które powodują, że brzmimy dla ich uszu piskliwie?

Istnieje tutaj doskonała okazja do prawdziwego gestu oddania kobietom, właśnie na własnym kościelnym podwórku, gestu wspartego przez biblijny precedens i w rzeczywisty sposób poprzez ostatni precedens w tradycji anglikańskiej, gdzie kobiety dopuszczono najpierw do stałego diakonatu, podczas gdy tradycyjny zakaz dopuszczenia do święceń pozostał nietknięty.

Kościół uznaje dwie formy diakonatu – jeden jako formę tymczasową na drodze do pełnych święceń kapłańskich; drugi jest diakonatem stałym, gdzie pełne święcenia nie są przewidziane. Tego ranka chcę zadać pytanie tym, którzy nie są członkami naszej hierarchii: dlaczego zatem Kodeks Prawa Kanonicznego otwiera stały diakonat wyłącznie dla mężczyzn, zarówno żonatych, jak i samotnych?

Byłoby interesujące usłyszeć wymienione teologiczne i doktrynalne podstawy tego wykluczenia – i moglibyśmy zrobić więcej niż wszcząć kampanię ku czci Feby, diakonisy polecanej przez św. Pawła w Liście do Rzymian (Rz 16,1). Być może powinniśmy ją nazwać „Naciskiem Feby”.

W okresie, kiedy liczba zgłaszających pragnienie życia kapłańskiego zmniejsza się do nieistotnej strużki, kiedy konwenty i klasztory są zamykane lub przeżywają drugie życie jako centra konferencyjne, wydaje się być wyjątkowym aktem niewdzięczności mówienie tym przedstawicielkom płci żeńskiej, które pragną pełnić swoją rolę w przyszłości Kościoła jako duszpasterze – czy to jako diakoni czy księża – i których świeżo uwolniona energia duchowa mogłaby prawdziwie odnowić oblicze znużonego i pozbawionego energii Kościoła – i czasem zdemoralizowanego Kościoła -że ich usługi nie są pożądane.

Jak powiedział franciszkański teolog Leonardo Boff: „W krytycznych momentach to zawsze kobiety wykazują największą odwagę.”. Właśnie kiedy się wydaje, Kościół nie ma wystarczająco dużo obrońców, żeby obsadzić barykady przed naporem sekularyzmu, moralnego cynizmu i ucieczki od kapłaństwa, kobiety mówią: pozwólcie nam pomóc. I powraca ten zbyt znajomy głos, który mówi „nie” dla zmiany, głos, który aż zbyt dobrze znam z Irlandii Północnej w innym kontekście. Nie dla zmiany, nie dla dialogu, nie dla podzielenia się władzą, nie nawet dla wysłuchania i rozmowy.

Ci spośród was, którzy znają dobrze politykę w Irlandii Północnej, rozpoznają to porównanie bez potrzeby wypowiadania go. Bóg władczego „Nie” ma wielu zadziwiających sojuszników w Irlandii i rzecz jasna na całym świecie. Można się zastanawiać, na ile ten głos różni się o głosu opowiadającego się za obrzezaniem kobiet w Afryce, ponieważ zawsze była taka tradycja, od głosu podniesionego na Dalekim Wschodzie na rzecz krępowania kobiecych stóp – bo tak było zawsze, i jak bardzo się różnie to od głosu, który odrzuca dopuszczenie kobiet do kapłaństwa, ponieważ zawsze była taka tradycja?

Mieszkam w Irlandii Północnej, gdzie tradycja wepchnęła nas w awanturę, która kosztowała 3 tysiące ofiar śmiertelnych i niewypowiedzianie zniszczenie. Wkładamy wiele wysiłku w pozostawienie tej tradycji poza nami, odkreślenie jej linią na piasku i utworzenie nowego rodzaju tradycji. Istnieją tradycje, które są warte jedynie tego, żeby wyrzucić je do kosza.

Co do zastrzeżeń doktrynalnych, podstawowym argumentem jest to, że taka jest wola Chrystusa przyjęta i domniemana na podstawie Jego postępowania podczas ziemskiego życia. Tutaj mam poważne kłopoty zmierzenia się z Bogiem, który jest tak bardzo „na nie”, tak rozmyślnie marnującym zasoby ludzkie, Bogiem, który z powodów, które wyglądają podejrzanie jak ukryta mizoginia, ograniczył kapłaństwo do mężczyzn, Bogiem, który nigdy nie zmienia swojego zdania nawet kiedy fala zwróciła się całkowicie przeciwko Niemu.

Argumenty teologiczne i argumenty doktrynalne są faktycznie argumentami tradycyjnymi, kiedy kłopoczesz się, aby ich poszukać, są w końcu tak kłopotliwe jak „nowe szaty cesarza”. Podjęłam decyzję, słusznie czy niesłusznie, że nie zamierzać uszlachetniać ich poprzez próbę zwracania się do nich. Myślę, że zbyt wiele słów padło i dano upust zbyt wielu emocjom poprzez traktowanie tych argumentów poważnie. Są one wymyślone, głupie, nie powinny być brane na poważnie.

Gdybym naprawdę wierzyła, że Chrystus jest autorytetem, od którego pochodzi propozycja, aby kobiety były wykluczone z kapłaństwa po prostu z tytułu ich płci, musiałabym powiedzieć dobitnie, że jest to Chrystus, w którego boskość nie wierzę, nie uwierzę i nie mogę wierzyć. I powiedzenie o tym jest dla mnie bardzo ważne. Nie mówię tego lekko.

Ten Chrystus ma zbyt ciasny umysł, zbyt małostkowe serce, aby był tym Chrystusem z Ewangelii, w którego wierzę i którego – jak to lubię myśleć – znam co najmniej równie dobrze, jak mógłby Go znać papież. Bądź co bądź jest On również w pełni moim Ojcem i Matką.

Ten Chrystus jest wystarczająco małostkowy, aby wierzyć, że katolicy są gorsi, że czarni nie są czyści rasowo, że Żydzi są godni pogardy, ponieważ został wezwany na pomoc prze tych swoich naśladowców, którzy twierdzili w Jego imieniu, że to jest to, w co On stanowczo wierzy, bo rozmawiał z nimi i powiedział to wyłącznie im. Bóg uczyniony na obraz i podobieństwo niektórych najbardziej nagannych idei i osobowości zaciemniających tę ziemię, których działania i myśli doprowadzone do ich nieuniknionych wniosków przekręciły, wypaczyły i napełniły ziemię nędzą – a nie nadzieją, nie radością i nie miłością.

Ale na szczęście nie wierzę w ten rozmiar czy kształt Chrystusa. Ten Chrystus, ten Bóg, celebrował całą ludzkość i przyniósł jedną prostą nieskomplikowaną wiadomość, że miłość Boga i bliźniego naprawdę żyje, w pełni żyje, może i przemieni świat. Było to przykazanie, nie zaproszenie; przykazanie, nic mniejszego. I ktoś musi teraz zadać pytanie, czy Kościół w swojej postawie wobec kobiet nie łamie dzień w dzień tego przykazania w najwyższym stopniu.

Ma miejsce demonizacja tych, którzy głoszą prawo kobiet do pełnej godności w Kościele. Odnotowuję we wstępniaku redakcyjnym ks. Kevina Donlona w wydaniu Intercomu z bieżącego miesiąca odniesienie do szkoły niechęci. I nie mogłam się powstrzymać od zastanowienia się na tym, do kogo ten artykuł jest skierowany. Pisze on: „To, czego Kościół nie potrzebuje, nikt nie potrzebuje, to bezlitosnej kąśliwej uwagi pozbawionej odrobiny ciepła i każdego znaku czyniącego straszliwe spustoszenie dla wiary i prawdy młodszych pokoleń.”.

Nie jestem w stanie znów wam powiedzieć, jaka przybita byłam, kiedy przeczytałam ten wstępniak. Jest to wezwanie do milczenia na wiele sposobów i mam nadzieję, że błędnie interpretuję słowa ks. Donlona. Mam nadzieję, że nie to miał na myśli. Ale brzmi to tak, że ci spośród nas, którzy krytykują Kościół, należą po prostu do szkoły niechęci, aby rozbijać bez poczucia budowania wspólnoty – i oświadczam, że osobiście odrzucam tę szczególną etykietkę.

Chcę budować. Pragnę Kościoła, który mogę przekazać radośnie i z sercem i jego połową moim dzieciom. Taka demonizacja dla moich północnych uszu brzmi tak okropnie, jak to, co wielki prezbiteriański poeta W.R. Rodgers opisał w swoim wierszu Home Thoughts from Abroad (Myśli o domu na obczyźnie). W.R. Rodgers był prezbiteriańskim pastorem, który zmarł, niestety, na początku roku 1969, zanim problemy ujawniły się w pełni. Na początku lat sześćdziesiątych mieszkał on w Kalifornii i z oddali słyszał o tym, co działo się w Irlandii Północnej, kiedy to Ian Paisley podsycił sekciarskiego smoka i następnie ogłosił siebie samego św. Jerzym.

W swoim wierszu Home Thoughts from Abroad napisał on [W.R.Rodgers]  niemal proroczo:

Słysząc tego czerwcowego dnia lekki grzmot
Odległej inwektywy i starego donosu
Zszywam i błagam ojczyznę,
Myślę o tym odważnym człowieku Paisley, bez oczu,
w Gazie, z stokrotkowym łańcuchem młyńskich kamieni
Wokół jego szyi; wymacującego jak ślepy Samson
namydlone filary i naoliwione słupy oświetlające
Aby zwalić je w deszczu i dudniącym ryku
Retoryki. Tam z wyjątkiem łaski Bożej idzie Bóg…
Kiedyś oczywiście będzie on jednym
ze starych Olbrzymów Irlandii…
złożony bezpiecznie na półkach
pamięci, zachowany w atramencie, dębowej korze
alkoholu, galarecie, pobożności, dowcipie…
W czułej pamięci jego ostatniego zrywu
Dedykuję tę antykoncepcyjną pigułkę
Poezji do jego nienarodzonych następców
I umieszczam
Ten bukiet niezapominajek na jego grobie.”.

Myślę, że ten wierszy mógłby być równie dobrze napisany na temat niektórych stwierdzeń w kwestii kobiet i kapłaństwa z dużej wysokości masztu zabawki Fisher Price’a. Mógłby też równie łatwo być epitafium dla bożka mizoginii, jak i dla bożka sekciarstwa, ponieważ w swoich korzeniach są identyczne.

Te bożki dotyczą decydowania o tym, żeby nie lubić, pomiatać, nienawidzić i kontrolować pewną część Boskiego stworzenia.

Pozwolę sobie zakończyć moje wystąpienia dwoma cytatami z wielkiego poematu Rodgersa pod tytułem „Zmartwychwstanie”, tak pasującego do tego wielkopostnego dnia, kiedy opisuje Marię Magdalenę opłakującą utratę Chrystusa tak, jak my opłakujemy utratę pełnego daru kobiet płynącego przez zablokowane żyły kościelnej biurokracji. Módlmy się, aby wkrótce pojawił się by-pass.

To zawsze kobiety są Czuwającymi i Budzącymi
Powoli jego pociemniały głos, który wydawał się wątpliwością
Od poranka po południe, letnie pszczoły,
wspinające się i buczące nad dzwonkami kwiatów.
Wyjdź ze swojego więzienia, Mario – powiedział – drzwi są otwarte.

Mary McAleese

Idź do artykułu Mary McAleese „Z kobietami ten numer nie przejdzie”

Wróc do „Obowiązek wypowiadania się”



*             «L’Osservatore Romano», wyd. polskie, n. 8/1994, s. 7; Kongregacja Nauki Wiary, Odpowiedź na wątpliwości dotyczące doktryny zawartej w Liście apostolskim Ordinatio sacerdotalis (28 października 1995): AAS 87 (1995), 1114;

**            Mowa o procesach sądowych z roku 1976 w sprawie zamachów terrorystycznych Irlandzkiej Armii Republikańskiej (IRA). Podsądnych skazano na wieloletnie wyroki więzienia. Po latach udało się udowodnić ich niewinność. :Losy jednego ze skazanych przedstawia film „W imię ojca” Jima Sheridana. Więcej na ten temat: http://en.wikipedia.org/wiki/Guildford_Four_and_Maguire_Seven.


Wijngaards Institute for Catholic Research

The Institute is known for issuing academic reports and statements on relevant issues in the Church. These have included scholars’ declarations on the need of collegiality in the exercise of church authority, on the ethics of using contraceptives in marriage and the urgency of re-instating the sacramental diaconate of women.

Visit also our websites:Women Deacons, The Body is Sacred and Mystery and Beyond.

You are welcome to use our material. However: maintaining this site costs money. We are a Charity and work mainly with volunteers, but we find it difficult to pay our overheads.


Visitors to our website since January 2014.
Pop-up names are online now.

The number is indicative, but incomplete. For full details click on cross icon at bottom right.


Please, support our campaign
for women priests

Join our Women Priests’ Mailing List
for occasional newsletters:

Email:
Name:
Surname:
City:
Country:
 
An email will be immediately sent to you
requesting your confirmation.


 

Cytując ten dokument proszę podać jako źródło www.womenpriests.org!

i teologi analizzano “ordinatio sacerdotalis”

i teologi analizzano “ordinatio sacerdotalis”

I teologi analizzano “Ordinatio Sacerdotalis”

Nella “Ordinatio Sacerdotalis” Roma pretende che l'esclusione delle donne dall'ordinazione sacerdotale è stata decisa in maniera infallibile dal “Magistero ordinario e universale”.

Teologi famosi di ogni continente hanno rigettato questa pretesa

  1. La “Catholic Theological Society of America”
  2. Nicholas Lash, professore di teologia , Università di Cambridge, Gran Bretagna
  3. Francis A. Sullivan SJ, professore emerito dell'Università Gregoriana, Roma
  4. Elisabeth A. Johnson, C.S.J., professore di teologia all' Università Fordham, New York
  5. Gisbert Greshake, professore di teologia all'Università di Freiburg, Germania
  6. Ann O’Hara Graff, professore di teologia all'Università di Seattle, Stato di Washington, Stati Uniti
  7. Peter Hünermann, professore di teologia all'Università di Tubinga, Germania
  8. Sidney Cornelia Callahan, teologa , Stati Uniti
  9. David Knight, teologo , Memphis, Stati Uniti
  10. Altre analisi pubblicate su Internet
  11. Fr. Joseph Moingt SJ, redattore di 'Recherches de Science Religieuse'

1. La “Catholic Theological Society of America”

In risposta alla “Ordinatio Sacerdotalis”, la “Catholic Theological Society of America” ha creato un Comitato di lavoro per studiare la questione . Questo Comitato ha pubblicato un rapporto : ‘Tradition and the Ordination of Women’ = “La Tradizione e l'Ordinazione delle donne”, il quale conclude che l' “Ordinatio Sacerdotalis” è confusa tanto sull'autorità della sua dottrina quanto alle sua radici nella Tradizione .

Il 6 giugno 1997, l’Assemblea generale della “Catholic Theological Society of America” ha votato la risoluzione seguente :

“ Esistono seri dubbi sia sulla autorità della dottrina [= che la Chiesa non ha il potere di ordinare le donne al sacerdozio è una verità che è stata insegnata in maniera infallibile e richiede l'assenso definitivo dei fedeli ] sia sulle sue radici nella Tradizione. Un serio disaccordo , largamente condiviso, esiste non solo tra i teologi , ma anche in una larga parte della Chiesa... Sembra evidente che è indispensabile proseguire uno studio approfondito ed un dibattito su tale argomento , sostenuto dalla preghiera, in collaborazione con tutti i membri della Chiesa in funzione delle loro vocazioni e dei loro doni particolari se la Chiesa vuole essere veramente guidata dallo Spirito Santo e rimanere fedele alla Tradizione autentica . ”

Questa risoluzione è stata adottata a scrutinio segreto con 216 teologi che hanno votato "Si" , 22 contrari e 10 astensioni .

2. Nicholas Lash, professore di teologia , Università di Cambridge

Secondo Nicolas Lash, a dispetto della pretesa di “Ordinatio Sacerdotalis”, Roma non ha portato nessun argomento valido tratto dalla Scrittura o dalla Tradizione. Dare a questa posizione dottrinale un' “aura” di infallibilità non compensa l'assenza di verità .

Nicolas Lash ha scritto numerosi libri tra i quali :
* Theology on Dover Beach (1979)
* Theology on the Way to Emmaus
* Voices of Authority
* Newman on development : the search for an explanation in history
* A matter of hope : a theologian's reflections on the thought of Karl Marx
* Change in focus; a study of doctrinal change and continuity
* Banking Laws and Regulations : An Economic Perspective (1987)
* Easter in Ordinary : Reflections on Human Experience and the Knowledge of God (1990)
* Believing Three Ways in One God : A Reading of the Apostles' Creed (1993)
* The Beginning and the End of 'Religion' (1996)

“ Nè il Papa nè il cardinale Ratzinger possono pretendere che un insegnamento sia " fondato sulla parola scritta di Dio " unicamente perchè essi sono convinti che sia fondato su di essa. Non possono soprattutto, semplicemente affermandolo, motivare che è stata " costantemente conservata e messa in pratica nella tradizione della Chiesa " . Questo tentativo di ricorrere alla dottrina dell'infallibilità ( una dottrina che mira ad indicare le basi ed il carattere di fiducia di un insegnamento ufficiale ) come uno strumento per impedire che maturi una questione nello spirito dei cattolici , è uno scandaloso abuso di potere, la cui conseguenza più evidente sarà quella di minare poco a poco quell'autorità sulla quale il Papa cerca di appoggiarsi . ”

IL TESTO COMPLETO : “On Not Inventing Doctrine” di Nicholas Lash, The Tablet, 2 dicembre 1995, p. 1544.

3. Francis A. Sullivan SJ, professore emerito dell’Università Gregoriana, Roma e professore aggiunto al Boston College.

Sullivan è un teologo che ha fatto testo sulla questione del Magistero. Egli ha scritto : Magisterium : Teaching Authority in the Catholic Church (Paoline, 1983) e Creative Fidelity : Weighing and Interpreting Church Documents (Paoline, 1996).

(A) Nel dicembre 1995, Sullivan ha espresso il suo profondo disaccordo con la pretesa di 'infallibilità ' della Congregazione per la Dottrina della Fede. I suoi principali argomenti sono che le condizioni di un tale insegnamento infallibile non sono state osservate .

“ Rimane la questione di sapere se sia un fatto certo che i vescovi cattolici siano così convinti da queste ragioni ( contro l'ordinazione delle donne ) come sembra evidente al papa Giovanni Paolo II e che, esercitando il ruolo di giudici ed insegnanti della fede , essi siano davvero unanimi nell'insegnare che l'esclusione delle donne dal sacerdozio sia una verità rivelata alla quale tutti i cattolici sono tenuti ad aderire . A meno che non appaia chiaramente che questo è il caso, io non vedo come si possa essere certi che questa dottrina sia insegnata in maniera infallibile dal Magistero ordinario e universale. ”

IL TESTO COMPLETO : America, Vol. 173, 9 dicembre 1995, pp. 5-6. E' stato anche pubblicato in The Tablet 23/30 dicembre 1995, p. 1646.

(B) Nel settembre 1997, Sullivan ha criticato l'arcivescovo Bertone della Congregazione per la Dottrina della Fede per aver avanzato tre ipotesi gratuite : 1) che una semplice dichiarazione del Papa sia sufficiente per stabilire che un insegnamento è stato fissato come infallibile dal Magistero ordinario ed universale del collegio dei vescovi ; 2) Che tutte le verità che " sono certamente vere e non soggette a dubbio " sono coperte da infallibilità ; e, 3) che per riconoscere che esiste un consenso del collegio internazionale dei vescovi, è sufficiente un consenso trovato nel passato. E' stupefacente constatare come siano commesse simili cantonate teologiche da qualcuno che è caricato di una così grande responsabilità negli affari quotidiani del Magistero romano.

“ La questione di sapere se una dottrina insegnata è coperta da infallibilità non è una questione di dottrina , ma deve fondarsi su un fatto, che deve essere " chiaramente fondato" (canone 749, § 3). Ciò che deve essere " chiaramente mostrato " quando si pretende che una dottrina sia stata insegnata infallibilmente dal Magistero ordinario ed universale è che non solo il Papa , ma anche l'assemblea dei vescovi del mondo intero deve considerare la medesima dottrina come definitiva per i fedeli. Io non vedo come può sostenersi che una dichiarazione papale, in se stessa , senza prova supplementare, possa essere sufficiente per dimostrare questo fatto " .

TESTO COMPLETO : Theological Studies, Vol. 58, Settembre 1997, pp. 509-515.

4. Elisabeth A. Johnson, C.S.J., professore di teologia all' Università Fordham, New York

Elisabeth A. Johnson, C.S.J., è autrice di numerose opere , come : :
* Consider Jesus: Waves of Renewal in Christology (1992);
* Women, Earth and Creator Spirit (1993);
* She Who Is: The Mystery of God in Feminist Theological Discourse (1993);
* How to Paint Miniatures (1994);
* Pauline Theology: Looking Back, Pressing On (Editor, 1997);
* Friends of God and Prophets: A Feminist Theological Reading of the Community of Saints
(1998).

Elisabeth Johnson afferma che nessuna delle tre ragioni presentate da Roma tratte dalla Scrittura, dalla Tradizione o ricavate dalla teologia regge all'analisi. I teologi seri hanno hanno il dovere di esprimere il loro disaccordo , anche se essi tengono molto a mostrare rispetto verso il Magistero.

“ Le ragioni ( che avanza Roma) non reggono affatto, anche se ci si sforza di avere una atteggiamento favorevole. Secondo l'insegnamento cattolico tradizionale la facoltà di giudicare non è libera, a differenza della volontà . Noi possiamo dare un assenso leale solo a ciò che che appare vero alla nostra intelligenza : " La verità non si impone che per la forza della verità stessa che penetra lo spirito con dolcezza e con potenza " (Vaticano II, Dichiarazione sulla libertà religiosa , 1). Se siete in disaccordo con una dottrina affermata o con una pratica che ne è corollario , come in questo caso, voi avete il dovere di studiare ed esprimere le ragioni della vostra contestazione. Opporre una resistenza non significa nè slealtà nè ribellione , senza parlare di mancanza di fede, ma costituisce piuttosto una forma di fedeltà e di spirito di servizio. ”

TESTO COMPLETO : Commonweal, vol. 123, 26 gennaio 1996, pp. 8-10.

5. Gisbert Greshake, professore alla Facoltà di teologia dell'Università di Freiburg, Germania

Ecco qualcuno dei libri scritti da Greshake:
* Gottes Heil, Glück des Menschen: Theologische Perspektiven (1983)
* Die Neuzeit (1989)
* Priestersein (1991)
* Resurrectio Mortuorum (1991)
* Geschenkte Freiheit (1992)
* Die Gegenwart (1993)
* Erlöst in einer unerlösten Welt (1995)
* Quellen geistlichen Lebens (with others, 1995-1996)
* Der dreieine Gott. Eine trinitarische Theologie (1997)
* An dem dreieinen Gott glauben. Ein Schlüssel zum Verstehen (1998)
* Die Wüste bestehen. Erlebnis und geistliche Erfahrung (1999).

Gisbert Greshake ha dichiarato che egli vuole rimanere aperto in quel che riguarda l'ordinazione delle donne al sacerdozio . Tuttavia, rifiuta assolutamente l'affermazione della ’“Ordinatio Sacerdotalis” secondo la quale la questione è stata dichiarata infallibile dal Magistero ordinario e universale.

“ Noi possiamo solo supporre che l' "impossibilità " di ordinare le donne deriva dalla Tradizione che era e che è presentata come vincolante in modo definitivo. Essa deve essere dimostrata sulla base del Canone 749 § 3, perchè essa sia " chiaramente stabilita" . In verità io non conosco nessun documento pertinente del Magistero dal quale si possa concludere che la possibilità di ordinare le donne sia stata rigettata in modo " definitivamente vincolante ", ed ancor meno " definitivamente vincolante " per la storia futura . Ed è giustamente questo fatto che importa: che essa " vincoli in modo definitivo " .

TESTO COMPLETO : Pastoralblatt 48 (1996) 56.

6. Ann O’Hara Graff, professore di studi religiosi e di teologia all'Università di Seattle, Stato di Washington, USA

Ann O’Hara Graff ha pubblicato In the Embrace of God: Feminist Approaches to Theological Anthropology (1995).

Ann O’Hara Graff, che ha evidenziato gli errori di pretesa della “Ordinatio Sacerdotalis”, si è occupata in particolare della storia dell'ordinazione sacerdotale : Come altre pratiche della Chiesa, essa è nata in risposta alla fede nella Resurrezione , piuttosto che da una grande idea concepita da Gesù . Bisogna inoltre ricordate che la concezione che ha Roma del modo di esercitare la sua autorità deriva dall'idea di gerarchia proveniente dalla cultura del Medioevo.

“ Mettere la suprema autorità insegnante ( il Magistero ) nelle mani del Papa deriva dalla concezione medioevale di gerarchia che vede nella sua testa il capo delle membra ( la Chiesa) ( una idea evidentemente diversa da quella che possono avere coloro che partecipano ad una democrazia ) ...Il Papa viene considerato come colui che esprime la fede di tutta la Chiesa ed è certo che egli non andrà mai contro la fede della Chiesa.. Che si condivida o non si condivida la proclamazione di infallibilità del Papa, essa non è nata per caso, e corrisponde ad una concezione particolare di gerarchia nata da una certa cultura che una volta era una norma accettata ." Che questo ruolo venne sottolineato in un'epoca in cui questa idea di gerarchia in tutta Europa stava per tramontare ( cioè nel 1870) è certamente uno dei paradossi della storia. ”

TESTO COMPLETO : U.S. Catholic, vol. 61, Aprile 1996, pp. 6-11

7. Peter Hünermann, professore alla facoltà cattolica di teologia dell'Università di Tubinga , Germania

Alcuni libri di Peter Hünermann :
* Streitgespräch um Theologie und Lehramt (1991)
* Wissenschaft, kulturelle Praxis, Evangelisierung (1993)
* Das neue Europa (1993)
* Demokratie (1993)
* Armut (1993)
* Jesus Christus, Gotteswort in der Zeit. Eine systematische Christologie (1994)
* Ekklesiologie im Präsens. Perspektiven (1995)
* Gott, ein Fremder in unserm Haus? Die Zukunft des Glaubens in Europa (1996)
* Diakonat. Ein Ambt für Frauen in der Kirche (with others, 1997)
* Papstamt und Ökumene. Zum Petrusdienst an der Einheit aller Getauften (1997)
* Und dennoch . . . (1998)
* Das Zeite Vatikanum. Christlicher Glaube im Horizont globaler Modernisierung (1998)

In un libro sul " Dibattito intorno al sacerdozio femminile nella chiesa cattolica "(Frauen Ordination. Stand der Diskussion in der Katholischen Kirche, ed. Walter Gross, Erich Wewel Publications, Monaco 1996), Peter Hünermann espone la sua opinione sulla posizione di Roma in tre capitoli (vedi pp. 83-96 ; 120-127 ; 129-146). Egli respinge gli argomenti di Roma tratti dalla Scrittura, dalla Tradizione e dalla teologia . Ed esprime la costernazione e la sorpresa dinnanzi alla pretesa di una " decisione infallibile del Magistero ordinario ed universale " . Infine , dice che c'è un grande bisogno di affinare la nostra comprensione di ciò che è il Magistero , soprattutto perchè esso si è spesso sbagliato- come ha fatto ancora una volta.

“L’esperienza della Chiesa attraverso la storia su quanto riguarda la sua fedeltà al Vangelo mostra che essa è stata macchiata da una quantità di errori e di interpretazioni sbagliate . E' nello stesso tempo vero che la Chiesa considerata nel suo insieme non ha perduto la fede. Lo Spirito Santo in qualche maniera ha conservato la fede del Vangelo . Ma questo non vuol dire affatto che lo Spirito Santo preserva la Chiesa da numerosi errori e che le evita di sbagliarsi. .E' evidente che la promessa dello Spirito Santo alla Chiesa nel suo insieme non riguardano che le verità essenziali e fondamentali della sua fede. A partire da questo nucleo , la Chiesa ha sempre trovato - grazie all'aiuto dello Spirito ed alla dedizione di numerosi uomini e numerose donne - la forza di prendere le distanze dai suoi errori e di fare marcia indietro quando si è trovata dinnanzi ad una cammino sbagliato , ed a rinnovarsi . ”

TESTO COMPLETO : Frauen Ordination, pp. 145-146.

8. Sidney Cornelia Callahan, teologa , Usa

Sidney Cornelia Callahan ha scritto numerosi libri sulla pastorale , in particolare :;
* The Magnificat: The Prayer of Mary
* Parenting: Principles and Politics of Parenthood
* The Working Mother.

Sidney Cornelia Callahan parla a nome di milioni di cattolici quando esprime la sua frustrazione dinnanzi alla insensibilità di cui Roma ha dato prova in materia di teologia e di pastorale. . E non vi sono che gli argomenti teologici che contano. Essa sa " nella propria carne " che l'ordinazione delle donne non è contraria alla volontà di Dio ( e di Cristo) . Per dare forza al suo appello , la sua protesta ha preso la forma di una lettera personale al cardinale Ratzinger.

“ Le contraddizioni e l'inconsistenza della vostra posizione spiega perchè la maggior parte dei teologi , ed anche dei vescovi ,pensa che è vera fedeltà allo Spirito Santo concedere l'ordinazione alle donne. Questo è anche il parere dei laici dell'America del Nord .Dopo quaranta anni di preghiera, di studio, di adorazione e di meditazione, io sono convinta in coscienza che è volontà di Dio che le donne siano ordinate. In questo empasse, il vostro ordine che vuole la sottomissione della mia coscienza e che io creda a ciò che voi definite come vero,è divenuto impossibile, poichè costituisce un suicidio morale. Io non posso fare altro che credere sinceramente a ciò che la fede, la ragione, il cuore , la competenza e l'esperienza di tutta una vita mi dicono essere vero ed in sintonia con ciò che Cristo vuole per la Chiesa. ”

TESTO COMPLETO : Commonweal, vol. 123, 9 febbraio 1996, pp. 6-7.

9. David Knight, teologo , Memphis, Usa

P. David Knight è un teologo ed ha curato la chiesa del Sacro Cuore a Memphis, Tennessee. E' molto conosciuto per i suio libri, tra i quali :
* His Way (1981, 1997)
* Cloud by Day/ Fire by Night (1985)
* Confession Can Change Your Life (1985)
* His Word, Letting it Take Root and Bear Fruit in our Lives (1986, 1998)
* Best True Ghost Stories of the 20th Century (1986)
* Lift Up Your Eyes to the Mountains. A Guide to the Spiritual Life (1988)
* Make Me a Sabbath of Your Heart (1988)
* Mary in an Adult Church: from Devotion to Response (1988)
* Blessed are They: Call to Conversion (1988)
* Chastity Who Lives It? The Baptized Christian’s Call to Conversion (1990)
* Good News About Sex (1991)
* Armchair Retreat (1994)
* Reaching Jesus: Five Steps to a Fuller Life (1997)
* I Can Read about Alligators and Crocodiles (1999)
* Living God’s Word (1999)

David Knight ha ricordato che la sua principale preoccupazione è di ordine pastorale : evitare che i cattolici che sono in disaccordo con Roma sull'ordinazione delle donne siano indotti ad abbandonare la Chiesa. Secondo lui , “Ordinatio Sacerdotalis” non è coperta da infallibilità , a dispetto del linguaggio della Congregazione per la Dottrina della Fede o del commento sbagliato che ne fanno alcuni vescovi . Egli termina con un allarme :

“ Supponiamo di lasciar credere ai Cattolici - cosa che si sta facendo attualmente, espressamente o no - che questa dottrina è stata dichiarata vera con l'esercizio della autorità della Chiesa coperta dalla infallibilità . E supponiamo che il prossimo Papa decida finalmente di di ordinare le donne - cosa che potrebbe facilmente avvenire se infatti l'opinione dell'attuale Papa e del suo comitato dottrinale è sbagliata. Se dei fedeli cominciassero allora ad abbandonare la Chiesa , affermando che la Chiesa contraddice il suo proprio insegnamento infallibile, non saremmo in una posizione molto difficile per spiegare, ad un tratto, che l'insegnamento di Giovanni Paolo II e del suo comitato dottrinale non è mai stato infallibile, e che lo sapevamo all'epoca ma non abbiamo fatto altro che tacere. L'errore consiste tanto in una affermazione eccessiva quanto nella negazione. E' tanto sbagliato pretendere che vi siano quattro persone nella Trinità quanto affermare che ve ne sono due. E tanto sbagliato rendere il Papa più infallibile di quanto lo sia , che renderlo meno infallibile. Da un punto di vista pratico, dare l'impressione, espressa o no, che qualcosa è insegnata in maniera infallibile quando non lo è affatto, è irresponsabile e pericoloso dal punto di vista pastorale. ”

TESTO COMPLETO : U.S. Catholic, vol. 61, Aprile 1996, pp. 11-13.

10. Altre opinioni su Internet

• “Che ne è della pretesa che questa dottrina sia infallibile secondo le regole che governano il Magistero ordinario e universale ? Le quattro regole per l'esercizio legittimo di questa autorità sono state rispettate ? La risposta è no !
La prima condizione esige che siano i vescovi ad esercitare questo genere di infallibilità . Eccettuati i vescovi che potevano essere membri della Congregazione per la Dottrina della Fede, nessuno dei vescovi di mia conoscenza sono mai stati consultati su ciò che insegnassero o che credessero sulla ordinazione delle donne.
Anche se si fosse chiesto il parere di qualche vescovo, è evidente che non è stata rispettata nemmeno la seconda condizione, che i vescovi cioè professino questa dottrina in unione uni con gli altri e con il Papa. Più semplicemente la questione non è stata affrontata con i vescovi riuniti in una assemblea solenne nella quale questo argomento fosse stato proposto.
Terzo, vi sono dubbi molto seri che la dottrina dell'ordinazione possa essere considerata come materia di fede o di morale. Numerosi ed autorevoli teologi, ivi compresi quelli riuniti dal Vaticano stesso per studiare se nella Scrittura vi fossero elementi che indicassero che le donne non possono essere ordinate , non hanno trovato nulla nei vangeli.
Quarto ed ultimo, bisognerebbe costringerci per credere che i vescovi si siano trovati concordi su una opinione che deve essere tenuta per vera dai fedeli. Un numero sufficiente di vescovi dei questo paese ( gli Stati Uniti ) hanno espresso le loro opinioni per convincerci che esistono per lo meno delle opinioni molto varie .
Così, nessuna delle quattro condizioni necessarie per l'esercizio di questo genere di infallibilità è stata soddisfatta.

Diane M. Caplin Ph.D.,
responsabile del corso e direttrice
aggiunta del Mount Saint Agnes Theological Center for Women, Baltimora, Maryland.

• “ L’insieme dei vescovi sono ritenuti aver intrapreso preventivamente una ricerca seria sul deposito della fede, e la dottrina non può apportare nulla di nuovo , o di supplementare al deposito della fede originario. I vescovi non possono permettersi di inventare una nuova dottrina di cui le precedenti generazioni di vescovi non immaginavano nemmeno l'appartenenza al deposito della fede .Il Collegio dei Vescovi si è mai, come entità morale, anche se i suoi membri sono dispersi sulla terra ma in comunione gli uni con gli altri e con il successore di Pietro , messo d'accordo sull'idea che le donne non possono essere ordinate, che questa idea costituisce una dottrina appartenente al deposito della fede , e che in quanto tale deve essere tenuta per definitiva o decisiva ? Sembra evidente che ciò non è mai avvenuto. Ricordiamoci che essi avrebbero dovuto proclamare questa dottrina con unanimità morale. Che essi avrebbero dovuto insegnarla come una dottrina che deve essere tenuta per definitiva dai fedeli ? Dove e quando sarebbe accaduto ?" Peter Burns SJ

• “ La “National Coalition of American Nuns” (Coalizione Nazionale delle Religiose Americane) è sorpresa e profondamente turbata dal fatto che la Congregazione per la Dottrina della Fede abbia preteso di ricorrere all'infallibilità per sostenere e perpetuare l'ingiustizia della dottrina della Chiesa che esclude le donne dal sacerdozio ministeriale. La “National Coalition of American Nuns” è convinta che questa dottrina non può valersi dell'infallibilità perchè essa è ingiusta, e quindi non può essere che erronea... Poichè non esiste ancora un consenso universale da parte dei vescovi, dei teologi e dei fedeli sulla questione dell'ordinazione delle donne al sacerdozio , ogni dichiarazione che pretendi l'infallibilità su questa questione è prematura e forviante .. ”

Risoluzione adottata dalla “National Coalition of American Nuns” [the National Coalition of American Nuns] 8 dicembre 1995.

• “Un ufficio del Vaticano può permettersi di proclamare che una dichiarazione papale è coperta dall'infallibilità ? E i suoi responsabili possono farlo ex post facto ? Nel momento che avevano fatto una scelta ? Eventualmente qualche secolo più tardi piuttosto che qualche mese dopo averla redatta ? Perchè , quando vescovi di tutto il mondo chiedono che la questione sia discussa , ci si limita ad ignorarli ? Quando, d'altra parte, una delle congregazioni del Vaticano tratta unilateralmente della questione -ed anche in termini inesatti - senza consultare l'insieme dei vescovi, per non parlare del Popolo di Dio, il problema è per buona sorte aperto.. col fine di chiuderlo definitivamente. E senza un vescovo in vista. Siamo arrivati al punto in cui nella Chiesa si ignorano i vescovi ancor più di quanto si ignorino le donne ? “

Suor Joan Chittister OSB

• “ E' caratteristico che la dichiarazione indichi che l'infallibilità di questa dottrina non proviene da una dichiarazione papale, ma dal Magistero ordinario . Una affermazione siffatta secondo la quale il Magistero ordinario ha ragione non è sostenibile se non quando l'idea è stata accettata in maniera generale nel corso della storia della Chiesa e parallelamente nella Chiesa contemporanea. . Ma è precisamente questo largo consenso che manca oggi. Non soltanto la maggior parte delle Chiese protestanti , ivi compresa la Chiesa Anglicana, hanno esaminato con cura questa interdizione, ma l' hanno rifiutata per dei motivi rilevanti della Scrittura , della teologia e della morale. In un simile caso, allorchè un'idea non è più largamente condivisa nella Chiesa, è evidentemente impossibile dichiarare che essa è coperta dalla ' infallibilità ' perchè essa gode del consenso "

Rosemary Radford Ruether

In rapporto col Magistero ordinario e universale, leggete qui una discussione dettagliata sulle condizioni alle quali deve rispondere l'infallibilità , e perchè esse non sono state osservate .

Molto links all'interno delle pagine sono in via di traduzione. Possono essere lette nella versione originale in inglese o in francese.

Ch'e molto di piu sul tema dell'ordinazione delle donne.
Torna a Donne Diacono-Veduta d'insieme

‘Home page’ italiano.

Versione italiana di www.womenpriests.org curata da Francesco Rocca.


John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research

Teologów Ocenić ‘Ordinatio Sacerdotalis’

Teologów Ocenić ‘Ordinatio Sacerdotalis’

Teologów Ocenić ‘Ordinatio Sacerdotalis’

W Rzymie ‘Ordinatio Sacerdotalis’ Rome claims that the exclusion of women from priestly ordination has been infallibly decided by the ‘ordinary universal magisterium’.

Kluczowe teologów z całego świata, którzy odrzucili tej informacji.

"I would want to be a priest"

  1. Katolicki teolegiczny osrodek Ameriki
  2. Nicholas Przodu, profesor teologi, Cambridge University, Wielka Brytania
  3. Francis A. Sullivan SJ, Komitetu profesora Uniwersytetu Nauka Rzym
  4. Elizabeth A. Johnson, C.S.J., profesor z  teologia w fordham University, Nowy Jork
  5. Gisbert Greshake, wykładowca teologia na Uniwersytecie Freiburg, Niemcy
  6. Ann O’ Hara Graff, wykładowca Uniwersytetu teologia w Seattle, Washington
  7.  Peter Hünermann, wykładowca teologia w Tybindze University, Niemcy
  8. Sidney Cornelia Callahan, teolog zarobkowej, USA
  9. David Knight, teolog zarobkowej, Memphis, USA
  10. Richard Gaillardetz, docent, University of St. Thomas, Houseton, USA
  11. Klaus Nientiedt, jak Wiążące? Ordinatio sacerdotalis unleashes debaty na temat Magisterium, , Nagroda korrespondenz 9 (1996) pp. 461-466.
  12.  John H. Wright, że wszystkie wątpliwości mogą zostać usunięte, ., Ameryce 171 (30 lipca-Aug. 6, 1994)-pp.16-19.
  13. Czternaście Rupia religijnych siostry, teologów i wykładowców.
  14. Fr. Joseph Moingt SJ, redaktorem Recherches de Religieuse nauki..
  15. Hugh O’Regan, redaktorem on-line Magazine, San Fransico Bay katolicki.
  16.  Komisji w sprawie “Kobieta oraz Kościół” do Belgijskiego biskupi konferencji
  17. Linki do innych ocen w Internecie

1. The Catholic Theological Society of America

W odpowiedzi na Ordinatio Sacerdotalis, the Catholic Theological Society of America powołany na to zadanie siły do badania nad pytanie. Grupa zadaniowa produkowane sprawozdanie: tradycji i Ordinacij kobiet, który stwierdził, że ‘Ordinatio Sacerdotalis ‘jest błędne w odniesieniu do swojego roszczenia do organów tego nauczania i jego podstawy w tradycji.

Na 6 czerwiec 1997, ogólne zgromadzenie Katolicki osrodek teologij w  America, zatwierdzony tej erzolucji: :

“istnieje poważne wątpliwości co do charakteru organ nauczanie [tego kościoła nie prowadziła organ do rozkazał kobiet do kapłaństwa to prawda, że został dzięki nauczał i wymaga ostateczną zgodę wierny], a jego podstawy w tradycji. Istnieje poważna, powszechna sprzeciw w tej sprawie, nie tylko wśród teologów, ale również w ramach tego kościoła większych wspólnoty. . . Wydaje się oczywiste, że dalsze badania, refleksji i modlitwy w odniesieniu do tej kwestii przez wszystkich członków kościoła w zgodzie z ich poszczególnych darowizny i są konieczne, jeżeli tego kościoła jest do kierowania przez Ducha w pozostałych wierny autentyczne tradycji”. Rezolucja została przyjęta po głosowaniu tajnym; z 216 teologów głosowania TAK, 22 i 10 nie stroniąc.

2. Nicholas Lash, profesor teologia, Cambridge

Nicholas Lash mówi, że mimo swych roszczeń w Ordinatio Sacerdotalis, Rzym nie posiada ważnej argumenty wysuwane Pismu lub tradycji. Podając swoją opinię o aury ‘nieomylny’ nie dopełnić za brak prawdy.

Nicholas Lash napisał wiele książek, wśród nich:
* Teologia  na plaży  w  Dover (1979)
* Teologia w drodze do Emmaus
* Głosy Władzy
* Newman na rozwój: w poszukiwaniu wyjaśnieniem w historii
* Sprawą nadziei: a teologi refleksje na temat myśli Karola Marksa
* Zmiana w analiza; a nauka  między zmiany i ciągłości
* Bankowości ustaw i rozporządzeń: ekonomicznego punktu widzenia (1987)
* Wielkanoc w zwykłych: refleksje na temat ludzkiego doświadczenia i wiedzy o Bogu (1990)
* Wierząc trzy sposoby w jeden Bóg: A Odczyt z Apostołów “Creed (1993)
* Początek i koniec “religii” (1996)

“Ani papieża ani Kardynał Ratzinger mogła przygotować się opierać na nauczanie piśmienna po prostu przez Boga upewnieniu się, że tak jest to uzasadnione. Nie może również poprzez stwierdzenie, umożliwiają mu sprawy, która została zachowana i stosowana była stale w tradycji kościoła. Próba zastosowania do doktryny nieomylny, a doktryny przeznaczone do wskazywania podstawy i charakteru Katolickiego zaufania do urzędowego nauczania, jako instrument tępe do zapobieżenia dojrzewania wątpliwości katolicki umysłu, jest scandalous nadużycia władzy, najbardziej poważnych czego następstwem będzie dalej do osłabienia władzy, która następnie papieża dąży do utrzymania”.
Pełny tekst: ‘Na nie Wynalezienia doktryny’ przez Mikołaja Lash, , Tabletki, 2 December 1995, p. 1544.

3. Francis A. Sullivan SJ, Komitetu profesora Uniwersytetu Nauka Rzymu, elementem profesor w Bostonie Kolegium.

Jest wiodącym Sullivan teologiczny organ na podstawie magisterium. Napisał: Magisterium: nauczania władzy w kościele Katolickim (Paulist, 1983) i twórczych Wierność: ważenia i interpretacji Kościół dokumentów (Paulist, wiosna 1996).

(a) W grudniu 1995 r., Sullivan powzięła poważne rozbieżności przeciwko roszczenie o nieomylny dokonane przez Zgromadzenie dla doktryny. Jego główne powody są takie, że warunki dla takiego niezawodna nauczania nie został spełniony.

“Na pytanie, czy nadal jest ono stanowi wyraźnie ustanowiona fakt, że biskupów kościoła katolickiego są jako przekonana o tych powodów [wobec kobiet kapłanów] jako papież Jan Paweł najwyraźniej jest, i że stosując właściwe ich rolę jako sędziów i nauczycieli z wiary, zostały one zgodni w nauczaniu że wykluczenie kobiet z ordination do kapłaństwa jest do którego teologia ujawnił prawdę wszystkich katolików są zobowiązani do wydania ostatecznej zgody wiary. O ile to jest w sposób oczywisty w przypadku, i nie zobaczyć jak to może być pewna, że ten doktryny jest wykładowcą dzięki przez zwykłych i powszechnego magisterium.” Pełny tekst: tabletki 23/30 grudnia 1995, str. 1646..

(b) W wrześniu 1997 r., Sullivan skrytykował Arcybiskup Bertone, sekretarzem Zebraniem na doktryny, do produkcji trzech nieuzasadnioną założeniach: zwykłe zgłoszenie:  i. że tym placu papież może ustalić  ‘ niezawodna nauczania przez operatorów świadczących zwykłych ‘ magisterium kolegium biskupów; ii. że wszystkie prawdach, które są niewątpliwie prawdą i pośrednictwem należą do przedmiotu niromylny; i, iii, do konsensusu międzynarodowego kolegium biskupów konsensusu w ciągu ostatnich byłyby wystarczające. Jest to rewelacyjne zobaczyć to, co mu teologia zostały popełnione przez kogoś powierzyć takie ogromna odpowiedzialność w tym samym dniu-do-dzień sprawa Rzymu ‘ magisterium’.

“Aby stwierdzić czy doktryny został dzięki nie jest kwestią nauczył od doktryny, jednak w rzeczywistości, która musi być wyraźnie ustalone (Kanon 749 §3). To, co musi być wyraźnie ustalone, jeżeli takie oświadczenia dotyczą że doktryny został wykładowcą dzięki zwykłej powszechnych magisterium, to że nie tylko papieża, ale całe ciało katolickich biskupów jak również, proponując są tym samym doktryny za państwo, które wiernych są zobowiązani do posiadania w ostateczny sposób. Nie widzę jak można by powiedzieć, iż papieskiego deklaracji sam z siebie, bez dalszych dowodów, by wystarczają do ustanowienia tego faktu”. Pełny tekst: Teologi badania, vol. 58 Września 1997 r., pp. 509-515..

4. Elizabeth A. Johnson, C.S.J., profesor z dnia teologia w fordham University, Nowy Jork

Elizabeth A. Johnson, C.S.J., jest autorem wielu książek, takich jak:
* Zdaniem Jezusa: jego odnowienia w fale Christology (1992);
* Kobiet, Ziemi i twórca Ducha (1993);
* Ona która: tajemnicę Boga w Feminist Teologi dyskurs (1993);
* W jaki sposób malowania miniaturowe (1994);
* Pauline Teologia: Patrząc wstecz, Wyciskanie na (redaktor, 1997);
* Przyjaciółmi Boga i proroków: A Feminist Teologia Odczyt Świętych Wspólnoty
(1998).

Elizabeth Johnson, że żaden z trzech powodów przedstawionych przez Rzym: od pismo, tradycji i teologia, może pomieścić się do kontroli. Odpowiedzialny teologów mają obowiązek przedstawić swój sprzeciw, które zamierzają oni jednak dużo szanować magisterium samodzielnie.

“W [ Rzymie daje powody ] nie zajmują się, starają się jeden mogłyby do rozpatrywania ich. Zgodnie z tradycyjnymi Katolickiego nauczania, ludzka wydział wyrok nie jest wolny, w odróżnieniu naszych będzie. Możemy podać prawdziwego zgoda tylko do tego, co stawia sobie do naszej uwadze co prawda: “prawda nie może narzucać sobie poza przypadkami ze względu na swój własny prawdy, jak to czyni jego wejścia na uwadze co raz cicho i z mocą” (Watykan II, Deklaracja w sprawie wolności religijnej, 1). Jeżeli zadeklarowane dydaktycznych lub praktyki stale słoje naszej uwadze jako brakujące znaku, jak w omawianym przypadku, to nasz obowiązek zbadania i przedstawić przyczyny. Tej oporności nie ma być utożsamiać z disloyalty lub buntu, choćby brak wiary, ale o formie lojalności i usług.” Pełny tekst: Commonweal, obj. 123, 26 STYCZEŃ 1996, pp. 8-10.

5. Gisbert Greshake, profesor w Katolicki Teologi Wydział Uniwersytetu w Fryburgu, Niemcy

Oto kilka książek Greshake napisała:
* Boga zbawienia, szczęście ludzi: theological perspektywy (1983)
* Neuzeit(1989)
* Priestersein (1991)
* Resurrectio Mortuorum (1991)
* Dar wolności (1992)
* Dzisiejszego (1993)
* Unerlösten wykupił w świecie (1995)
* Źródeł duchowego życia (wraz z innymi osobami, Zespole 1995-1996)
* Dreieine Boga. A trinitarian teologia (1997)
* Dreieinen Bóg wiary. Kluczem do zrozumienia (1998)
* Na pustynię. Doświadczenie i duchowe doświadczenia (1999).

Gisbert Greshake mówi że przechowuje otwartym umysłem dotyczące ordination kobiet do kapłaństwa. Stwierdził on jednak, Wygubili odrzuca roszczenia o ‘Ordinatio Sacerdotalis’ że pytanie została podjęta przez dzięki powszechnej zwykłych magisterium.

“ My nie możemy po prostu zakładać, że wobec niemożliwości rozkazał kobiet stoi w tradycji wiarę, która była i są sformułowane jako ostatecznie wiążące. Musi zostać udowodnione na podstawie canon 749 § 3, w celu umożliwienia mu być jasno określony. Ale to wreszcie, co ważniejsze, a historyczne pytanie. Nie znam wszelkie istotne dokumenty z magisterium w tym jeden mógł stwierdzić, że możliwość ordination dla kobiet zostało odrzucone, ponieważ ostatecznie wiążące, nawet mniej tak definitywnie całej wiążące ciągłość historii. I to właśnie ten dokładnie rzeczywistość jak ostatecznie wiążące tej sprawy.”Pełny tekst Pastoralblatt 48 (1996) 56.

6. Ann O’ Hara Graff, wykładowca religijnych badań i teologia w Seattle University, Waszyngtonie.

Ann O’ Hara Graff wydanej W Odczuwać od Boga: Feminist podejść do Teologiczny Antropologia (1995)

Ann O’ Hara Graff, podczas gdy nakreślającego wad w tym roszczenia o ‘Ordinatio Sacerdotalis’, zwraca szczególną uwagę na historię ordynacię kśięzy  samodzielnie. Podobnie jak inne instytucje kościoła jego powstania w odpowiedzi na wiarę w wzrosło Pan, a nie od grand wzorów w Jezusa “własny umysł. A także mając na uwadze jego Rzym  miarodajnych rolę należy do kultury w hierarchicznej średniowiecza.

“Najwyższa władza wprowadzania na nauczanie (magisterium) w urzędzie papieża jest zgodny ze średniowiecznego pojęć hierarchii że uznają szefa hierarchii jak zsumowanie tych członków, a wyraźnie odmienny niż pomysł uczestników w demokracji odbędzie). . . Przed papieżem rozumie się mówić wiara całego kościoła i nigdy nie mówić przeciw wiara kościoła. . . . Nawet jednego lubi się proklamowanie papieskiego nieomylny, nie ma charakter dowolny i konieczne jest zgodny ze szczególnym kulturowe zrozumienie hierarchii że była kiedyś akceptowane normą. Rola ta była by podkreślić w momencie, gdy hierarchii całej Europy został w końcu zburzenie (tj. w 1870 roku AD) jest niewątpliwie jedną z paradoksów historii.” Pełny tekst: Dolar katolickich, vol. 61 z kwietnia 1996 r., pp. jako.

7. Peter Hünermann, profesora Katolickiego Teologi Wydział Tübingen, Niemcy

Książki te są wśród Peter Hünermann wydawnictw:
* Debata na temat teologia i Magisterium (1991)
* Naukowe, kulturalne praktyki, evangelization (1993)
* Nowa Europa (1993)
* Demokracji (1993)
* Ubóstwa (1993)
* Jezusa Chrystusa, Gotteswort w czasie. Systematycznej christology (1994)
* Kościoła w obecnym trudna. Perspektywy (1995)
* Boga, a przychodnia w naszym domu? Przyszłość wiary w Europie (1996)
* Diakonat. A Ambt dla kobiet w kościele (z innymi, 1997)
* Papstamt i tej.  Petrusdienst do jedności wszystkich chrzcił (1997)
* I jeszcze. . .(1998)
* Das Zeite Vatikanum. Christlicher Glaube im Horizont globaler Modernisierung (1998)

W książce z ‘Dyskusji nad kobietami kapłanów w kościele Katolickim’ (Frauen Ordination. Stand der diskussion w de Katholischen Kirche, ed. Walter brutto, Erich Wewel publikacje, Monachium 1996), Peter Hünermann sędziów Rzymu stanowisko w trzech działach (patrz: pp. 83-96; 120-127; 129-146). Odrzuca on Rzymu bankowy, tradycji i teologi powodów. Wyraża zdziwienie i de na roszczenia o niezawodna decyzji przez powszechną zwykłych magisterium. W końcu uważa on na potrzebę stworzenia dalsze udoskonalanie w tym wiedzy o tym magisterium, właśnie dlatego, że nie ma tak często nie zdołały-jak to się robi

“Z doświadczeń historycznych na kościół w odniesieniu do swoich własnych wiarygodność do Ewangelii pokazuje, że nie została scharakteryzowana przez częste uchybień i mylnie tłumaczyć . Prawdą jest, że zbiorowy Kościół nie stracić wiarę razem wziętych. Ducha Świętego zachowała się jakoś w prawdzie Ewangielii. Ale to nie oznacza, że w Duchu zakonserwowane kościołów z należących do licznych błędów i zamieszanie. Obietnicę Ducha Świętego do wspólnych Kościół odnosi się wyraźnie do centralnego oraz podstawowych prawd wiary. Ta podstawowa z kościoła zawsze — poprzez pomoc Ducha i dzięki zaangażowaniu wielu prowadzenia mężczyzn i kobiet — uznał, że wytrzymałość na odległość od siebie zbaczyc z tematu  i błędów oraz do odnawiania samodzielnie. [Te same ograniczenia powinny również stosować się do przedmiotu nieomylny.]” Pełny tekst: Frauen Ordination, pp. 145-146..

8. Sidney Cornelia jest, teolog zarobkowej, USA

Sidney Cornelia jest posiada pisemne różnych zarobkowej książek:
* Modlitwa Maryi
* Rodzicom: Zasady i polityki Rodzicielstwa
* Pracy matki..

Sidney Callaham  przemawia kiedy zaszła katolików wyraża frustrację  w Rzymie  teologia i zarobkowej obojętność. I to nie tylko teologia argumentów, które liczą. Autorka wie w jej kości że ordination kobiet nie wykracza przeciw Bogu  (lub Chrystusa ) dysponują intencje. Aby uczynić swoje odwołanie jeszcze silniejszy, jej protestu jest sformułowany w sposób osobisty list adresowany do Kardynała Ratzinger.

“Sprzeczności  niespójności w Pana stanowisko wyjaśnia, dlaczego większość Katolickiego teologów, a nawet niektóre biskupi, mają oceniać że byłby najbardziej wierny Świętego Ducha rozkazał kobiet teraz. Amerykańskie laity zgodzić. Ze względu na czterdzieści lat modlitwy, badania, modlitwy, i medytacji na pytanie, jestem przekonany że sumienia w Boży jest fakt, że kobiety powinny być i  będą wyswięcane. W tym impas, że państwa instrukcja zgłosić sumienie moje a wierzcie co możesz być prawdziwy do zdefiniowania psychologicznie staje się niemożliwe, w efekcie moralne samobójstwo. Będę w stanie uczynić żadnego innego niż pełni przekonani co wiary, przyczyny, serce, ekspert obrońca oraz doświadczenie w Klubie powiedz mi się to prawdą i zgodnie z Chrystusa pragnień dla kościoła. ” Pełny tekst: Commonweal, vol. 123, 9 luty 1996, pp. 6-7.

9. David Knight, teolog zarobkowej, Memphis, USA

Fr. Dawid Knight jest zarobkowej teolog i pastor co Najświętszego Serca kościoła w Memphis, Tennessee. On jest dobrze znany ze swojej popularnej i praktyczne książek, wśród nich:
* Jego Sposób (1981, 1997)
* Chmury w dzień/ognia w nocy(1985)
* Konfesji może zmienić swoje życie (1985)
* Jego Słowo, Najmu ją podjąć  korzeniowe i ponosić owoców w naszym życiu (1986, 1998)
* Najlepszych prawdziwego Ducha opowieści z XX wieku (1986)
* Podnieście oczy wasze w góry. Przewodnik po życiu duchowym (1988)
* Uczyn Mnie sabat z serca waszego (1988)
* Maryja w obecności dorosłych Kościoła: od Poświęcenia do reakcji (1988)
* Błogosławieni: wezwanie do konwersji (1988)
* Powinien mieszka ona? Ochrzczeni Christian  wezwanie do konwersji (1990)
* Dobrą wiadomością o Płeć (1991)
* Fotel Schronieni (1994)
* Osiągając Jezusa: pięć kroków mających na celu pełniejsze życia (1997)
* I potrafi czytać o Aligatorów i Pojawiły się Krokodyle (1999)
* Bogu Żywym Słowem s (1999)

David Knight twierdzi, że jego główne obawy dotyczą zarobkowej: aby uniknąć katolików którzy mają odmienne zdanie Rzym oświadczenia dotyczącego ordination kobiet będąc wypchnięty z kościoła. On wyjaśnia, że ‘Ordinatio Sacerdotalis’ nie jest niezawodna, na przekór sprawie wprowadzającej w błąd język Zebraniem na doktryny s własne słowa lub niewłaściwe komentarz niektórych biskupów. On kończy się ostrzeżenia.

“ Załóżmy, że zostawiamy katolików z wrażenia — jakiego zostają one podane teraz, umyślnie lub nie — tej doktryny została uznana za prawdziwe przez wykonywanie przez kościół niezawodna nauczania władzy. I należy założyć, że następny papież zdecyduje się na rozkazał kobiet Wszakże — które mogą bardzo łatwo stać, jeśli faktycznie jej opinia obecny papież i jego komitetu  doktryny jest błędne. Jeśli ludzie zaczęli wtedy do opuszczenia kościoła w słowy, mówiąc, że kościół miał zaprzeczyły własnej niezawodna nauczania, będziemy się w sposób bardzo słabą pozycję stara się wyjaśnić, po fakcie, że nauczanie Jana Pawła i jego między Komitetem nigdy nie było naprawdę niezawodna oraz abyśmy naprawdę wiedział cały czas ale podobnie nigdy nie mówił nic. Istnieje błąd w nadmiernym afirmacja a także w odmowy. To jest tak wiele do powiedzenia błąd znajdują się cztery boskich osób w błogosławił Trójcy, aby powiedzieć występują jedynie dwa. I to jest tak źle do dokonania papieża bardziej niezawodna as it is to uczynić go mniej. Na temat praktycznych płaszczyzny, aby stworzyć wrażenie, umyślnie lub nie, że coś jest obecnie nauczył dzięki jeżeli nie jest, jest pastorally nieodpowiedzialne i niebezpiecznych. ” Pełny tekst: Dolar katolickich, vol. 61 Kwietnia 1996 r., pp. 11-13..

10. Richard Gaillardetz, docent, Uniwersytet Św. Tomasza, Houston, USA

Richard Gaillardetz specjalizuje się w kwestii Magisterium i nieomylny. Za swoją pracę on poznała na Teologia zwyczajnego powszechnych Magisterium z Biskupów. Napisał klasycznym studiów: nauczania z Urzędu: A Teologia z Magisterium we zborze, Collegeville: liturgiczne Press, 1997. Studia Ordinatio Sacerdotalis i Responsum ad Dubium, Gaillardetz dochodzi do wniosku, że Zebraniem na doktryny nie wyraźnie określonych przez inieomylne charakter zakazu kobiet ordination. Kredyty.

“Może być właściwe w tym miejscu się przypomnienie zasady roku cytowane na początku niniejszego artykułu: nie rozumie się jako doktryny dzięki zdefiniowane chyba że jest wyraźnie ustalone jako takiej. Ja wywnioskować z tej canon jego ciężar spoczywa na kościelnych magisterium, nie tylko twierdzą, że kościół s nauczaniem z wyłączeniem kobiet z kapłaństwa został wykładowcą dzięki przez zwykłe powszechnych magisterium ale do “jednoznaczne ustalenie”, że fakt. Na pytania, które zgłosiły i w niniejszym artykule sugerują, że twierdzenia w CDF, w tym terminie, nie były “jasno ustalone. ” Pełna TEKST, Louvain badania 21 (1996) pp. 3-24.

11. Komisja na kobietę i Kościoła belgijskiego biskupi konferencji,

W odpowiedzi na Ordinatio Sacerdotalis  ‘Komisji na kobiety i na kościół’ w belgijskim Biskupów konferencji, wydała kilka uwag krytycznych na temat argumentów używanych przez papieża. “Kto może mieszkać w namiocie państwa?”

Nie każdy zgadza się z oficjalnym stanowiskiem Kościoła wyrażone w Ordinatio Sacerdotalis. Wiele osób swoje wątpliwości co do argumentów papieża wykluczenia kobiet z zatrudnia kiedy duchowe ministerstwa. Sprzeciwiają się oni mającej na sposób, w którym “szczególny charakter kobietą” jest rozumiane, a także do interpretacji danych z Pismu i tradycją. Wskazali ciężkich kulturalnych obciążenia spoczywające na idealne na duchowego ministerstwa w związku z przeszłości urzędnicze wizerunku oraz nacisk na Kościół istotny. One większą uwagę domagają się, aby otrzymać do kobiet, które odczuwają wezwał do kapłaństwa oraz na fakt że kobiety są również wyłączone z innych funkcji lidera po prostu dlatego te są powiązane ze kapłaństwa. Pełny tekst ; ‘ Którzy mogą mieszkać w namiocie państwa? ‘Louvain1998, pp. 55-67.

12. Innych Ocenach dostępne w Internecie

  • “Ale jaka o twierdzenie, że nauczanie jest niezawodna zgodnie z zasadami zwyczajnego, powszechny magisterium? Mają cztery warunki do zgodnego z prawem korzystania z tego organu zostały spełnione? Odpowiedź jest koncepcja pierwsza nie. wymóg, musi być biskupi kto korzysta z tego rodzaju nieomylny. Z wyjątkiem biskupi która mogłaby być członkami Zgromadzenia dla doktryny wiary, nie wiemy że biskupi z były konsultowane na wieki what they are nauczania lub sądzić o ordinaci kobiet. Nawet jeżeli niektóre opinie były biskupi szukali, jasne jest, że drugi wymagań nie został spełniony, to znaczy że biskupów nauczania są to sposób, podczas gdy w europejskiej ze sobą i roku papież. Kwestia po prostu nie została rozpatrzona w przypadku gdy biskupi są razem w uroczystym zgromadzenia, jeżeli takie sprawy zostały podane do ciała. Po trzecie, salę na poważne wątpliwości, że nauczanie na ordinci powinny być uważane za sprawą wiary lub o moralności. Wiele znane teologów, w tym te montowane przez Watykan sobie do badania czy nie było żadnej podstawy w pismo do wprowadzenia zakazu przeciwko ordainaci kobiet, po prostu nie znaleźć w tym rozpoczętą w oparciu o tym nauczania. Czwarta i wreszcie, będziemy się twardy sprasowane dla wykazania, że biskupi wyrażają zgodę na jeden pogląd, że muszą być przechowywane przez co do tej kwestii wiernym. Wystarczy biskupów w tym kraju sam w sobie nie przedstawili swoje opinie znane tak, żeby zapewnić się z nami na bardzo najmniejszego z różnic opinii w tej sprawie. Nie nawet jednego z czterech warunków potrzebnych do korzystania z tego rodzaju nieomylne zostały spełnione.”
    Diane M. Caplin Ph. D., wykładowca i dyrektor stowarzyszony na górze Saint Agnes Teologial srodek dla kobiet, Baltimore Maryland.
  • “Biskupów wspólnie uprawnione są do posiadania zaangażowany w sumiennym dochodzenia o złożeniu bożego objawienia wcześniej, a nauczania nie można nic nowego lub dodawane do pierwotnej o złożeniu wiary. Biskupów nie tylko komuś wymyślić nową doktryny które poprzednich pokoleń biskupi nie miał sposobem wiedząc został zawarty w depozyt wiary. Koledż biskupi kiedykolwiek, wtedy, jako całość moralne, choć rozproszone na świecie, ale z wrogością komunia w z Piotrem następcą, uzgodnili wyroku, że kobiety nie mogą być , żeby to orzeczenie to doktryny należących do depozytu wiary, i że ma mieć miejsce ostatecznie lub bezspornie jako takie? Na obliczu go, ta nigdy nie zdarzyło. Pamiętaj będą musiały one tą doktryną uczyć o moralnych jednomyślności. Będą musiały one bowiem nauczać go jako należące do boskiej objawienia. Które muszą oni uczyć go jako doktryny odbędzie się ostatecznie przez wszystkich wiernych. Gdzie i kiedy tak się dzieje?” Peter Burns SJ.
  • “Z Ameryki  koalicji Siostry jest zaskoczony, że głęboko zakłócany przez zgromadzenie w Watykanie doktryna Wiary skorzystał z roszczeniem o nieomylny a) wspieranie i utrwalenie niesprawiedliwości Kościoła który wyklucza objęcie jej nauczanie kobiet  ku kapłaństwa. The Narodowa koalicji rządowej Amerikanskich Siostry uznał, że to nauczania przestaje być niezawodna ze względu na nauczanie jest niesprawiedliwa i, w związku z tym w błąd. . . Ponieważ nie ma powszechnej zgody jeszcze z biskupów, teologów, lub z wiernym na pytanie o ordnaci kobiet jako kapłani, wszelkie oświadczenia twierdząc jednocześnie do się niezawodna w tej sprawie jest przedwczesne i niewłaściwe. ” Rezolucja przyję ta przez krajową koalicji Amerikan Siostry na 8 grudzień 1995.
  • “Może urzędzie, z Watykanem uznać papieskiego prywatności niezawodna? I może czynią to ex post factum? Każdym czasie chcą? A może setki lat zamiast miesiące po jej pisemne? Dlaczego jest, że kiedy biskupów całego świata poprosić o tej kwestii do omówienia, są po prostu zignorowane? Jeżeli, z drugiej strony, jedno z Watykanem gminy wyznaniowe odnosi się do kwestii jednostronnie — nawet niezdefiniowany określa warunki — bez konsultacji ze świata  ciało biskupi, choćby ludu Bożego, jest przedmiotem jest jednak radośnie ogłoszony w celu zostaną zamknięte. I bez biskup w oczach. Mamy przyjść do punktu, w którym biskupów kościoła są nawet bardziej niż w ogóle zignorowany kobiet kościoła? ” Sr. Joan Chittister OSB.
  • “To jest ważną, że deklaracja twierdził, że taki nauczania odzwierciedlały ze specjalnej infallibility nie papieskiego oświadczeń, ale z zwykłych magisterium. Dla takiego twierdzenia o wiarygodności zwykłych magisterium kolei zależy od pomysłu uwzględniając ogólną akceptację kościoła w historii, w tym współczesnej kościoła. Ale jest to właśnie tak szerokiego porozumienia, że brakuje dzisiaj. Nie tylko mają najbardziej protestancką kościołów, włącznie z Anglikan komunia, dokładnie zbadane i odrzuconych zakaz ten nie na bankowy, teologia i moralne podstawy, lecz o dużej liczby teologów, wielu księży biskupów i w pobliżu i większość katolików poddaje w wątpliwość takiego zakazu. W takim przypadku, kiedy to idea nie ma już konsensusu w owym kościele, jasne jest niemożliwe do oświadczyć, że jest niezawodna na takiej podstawie, że cieszy się konsensus.” Yveta Radford Ruether..

W odniesieniu do powszechnej zwykłych magisterium, znajdą Państwo tutaj szczegółowe omówienie pięciu warunki dla jego nieomylny, jak i dlaczego nie zostały spełnione.

John Wijngaards


Wijngaards Institute for Catholic Research

The Institute is known for issuing academic reports and statements on relevant issues in the Church. These have included scholars’ declarations on the need of collegiality in the exercise of church authority, on the ethics of using contraceptives in marriage and the urgency of re-instating the sacramental diaconate of women.

Visit also our websites:Women Deacons, The Body is Sacred and Mystery and Beyond.

You are welcome to use our material. However: maintaining this site costs money. We are a Charity and work mainly with volunteers, but we find it difficult to pay our overheads.


Visitors to our website since January 2014.
Pop-up names are online now.

The number is indicative, but incomplete. For full details click on cross icon at bottom right.


Please, support our campaign
for women priests

Join our Women Priests’ Mailing List
for occasional newsletters:

Email:
Name:
Surname:
City:
Country:
 
An email will be immediately sent to you
requesting your confirmation.


 

Cytując ten dokument proszę podać jako źródło www.womenpriests.org!

Far luce sugli insegnamenti della Chiesa

Far luce sugli insegnamenti della Chiesa

Far luce sugli insegnamenti della Chiesa

di Catharine A. Henningsen [= CAH nel testo]

“The American Catholic” intervista il vescovo Raymond A. Lucker,
numero gennaio/febbraio 2001

Libri recenti, come Papal Sin [Peccato papale] di Garry Wills, hanno dato molta importanza al fatto che la Chiesa Cattolica non voglia cambiare i propri insegnamenti per timore di dare l’impressione che i papi precedenti abbiano errato, come nel caso di Paolo VI quando promulgò la sua enciclica sul controllo delle nascite, Humanae Vitae. Può la Chiesa Cattolica tornare sui propri passi? A novembre, nel rivolgersi alla conferenza nazionale del CTA, il Vescovo Raymond A. Lucker ha accennato al fatto di aver compilato una lista di almeno 65 dottrine della chiesa un tempo ritenute autorevoli - quantunque riformabili - ma che in seguito sono state modificate [Vedi lista sotto].

Date le controversie su vari insegnamenti della chiesa, come il controllo delle nascite e l’ordinazione delle donne, abbiamo deciso di parlare con il vescovo Lucker di come la chiesa arrivi a formulare le sue dottrine e di cosa stia accadendo oggi in proposito. Per metterci sulla buona pista, il Vescovo Lucker ci ha anche fornito un profilo dei quattro livelli di insegnamenti ecclesiastici secondo la Congregazione per la Dottrina della Fede [vedi schema sotto].

 

Cambiamenti nelle Dottrine Autorevoli, Non Irreformabili

LUCKER: Tutti noi abbiamo sentito dire che “La chiesa non può mai commettere errori, perché la chiesa è Gesù Cristo”. Il problema è che, quando si parla della chiesa, si parla anche del lato umano. Il papa ha fatto una cosa meravigliosa riconoscendo gli errori e le colpe della chiesa nel passato, ma quello che non ha mai detto è che “la chiesa” ha fatto questo e quello: ha detto che “alcuni membri della chiesa….” Io dico: “Benissimo, ma solo se vi includiamo i suoi capi, solo se vi includiamo i papi”. Date un’occhiata alla prima lista [a destra]: è una lista di cose che un tempo la chiesa proclamava dottrine ufficiali, autorevoli. In realtà, essi sono chiamati “Insegnamenti Autorevoli Non Irreformabili”. E in che altro modo si può dire “non-irreformabile? Riformabile. Eppure, se un tempo aveste obbiettato: “Aspetta un po’, non sono d’accordo”, sareste stati davvero nei guai. Prendete, per esempio, i teologi che cominciarono ad impegnarsi nei contatti ecumenici negli anni trenta: essi furono avvertiti che i cattolici non potevano partecipare ad incontri ecumenici perché sarebbe stato un comportamento “affine all’indifferentismo” e che in tal modo si sarebbe detto che una religione è buona quanto un’altra. Così, se aveste detto: “E’ ridicolo, a questi incontri io ci andrò”, vi sareste messi in guai seri.

CAH: Come diviene autorevole un insegnamento?

LUCKER: Un insegnamento autorevole è, fondamentalmente, un’opinione teologica sostenuta da un gran numero di persone all’interno della chiesa. Per esempio: noi affermiamo di “avere un’opzione preferenziale per i poveri”, e questa è un’ottima opinione/posizione teologica. Non è divinamente rivelata, ma il dire che dobbiamo avere una scelta preferenziale per i poveri si avvicina molto alla rivelazione divina. Ora, il popolo della chiesa – diciamo: quelli che ascoltano i poveri restando al di fuori della teologia della liberazione - potrebbe chiedersi perché ci sia tanta povertà, perché non ci sia acqua corrente e via dicendo, e rispondere a queste domande alla luce del Vangelo, affermando che tutto questo non è giusto. Così, i capi della chiesa - inclusi vescovi, pastori e capi locali - e i laici dicono: “Sì, dobbiamo cambiare tutto ciò”. Allora gli insegnamenti papali e i vari altri insegnamenti episcopali andranno in questa direzione. E’ così che si avrà un insegnamento autorevole. Ora, date un’occhiata ai livelli di insegnamento [vedi il riquadro più in basso] [il Vescovo Lucker osserva che vari teologi hanno tentato di attribuire diversi livelli agli insegnamenti e che c’è una differenza di opinioni in merito a ciò che dovrebbe figurare in questa lista]: gli insegnamenti autorevoli esigono “religioso ossequio della volontà e dell’intelletto”, e il popolo gliel’ha concesso - in qualche caso con grande sofferenza - finché non c’è stato qualcuno che ha detto: “Aspettate un momento, dobbiamo riconsiderare la cosa”, e finché non c’è stata sufficiente “massa critica” tra gli studiosi delle scritture, i vescovi ecc. e infine il papa, per cambiare questi insegnamenti. Uno degli esempi migliori è l’esegesi biblica: la chiesa una volta insegnava che le Scritture non si possono leggere alla luce del loro contesto storico e culturale; bene, di ciò abbiamo sofferto per almeno 75 anni, fino a quando Pio XII non promulgò la sua famosa enciclica sugli studi biblici e liberalizzò l’intera questione.

  1. Libertà Accademica
  2. Diritti degli Animali
  3. Astrologia
  4. Esegesi Biblica
  5. Elezione dei Vescovi
  6. Canonizzazione dei Santi
  7. Capitalismo
  8. Chiesa e Stato
  9. Chiesa come società perfetta
  10. La Chiesa può errare
  11. Collegialità
  12. Comunismo
  13. Confessione (modi di celebrare il Sacramento della Penitenza)
  14. La creazione in sei giorni
  15. Democrazia
  16. Evoluzione della Dottrina
  17. Dissenso
  18. Scisma Orientale
  19. Ecclesiologia
  20. Ecumenismo
  21. Insediamento dell’anima
  22. L’errore non ha diritti
  23. Galileo
  24. I vangeli – autorità dei vangeli
  25. Ordini Sacri – forme del sacramento
  26. Inculturazione
  27. Disuguaglianza nella chiesa
  28. Infallibilità delle Encicliche
  29. Gli Ebrei
  30. Giustizia nella chiesa
  31. Laicizzazione dei preti
  32. Laici – partecipazione alla chiesa
  33. Latino – uso del
  34. Chiesa locale
  35. Matrimonio – definizione del
  36. Matrimonio – inferiore al celibato; superiorità della vita religiosa
  37. Libertà di stampa
  38. Appartenenza alla chiesa
  39. Modernismo
  40. Monarchia
  41. Mosè – autore del Pentateuco
  42. Indipendenza nazionale
  43. Apertura al mondo
  44. Peccato originale e monogamia
  45. Autorità Papale
  46. Stati Pontifici
  47. Pluralismo
  48. pzione preferenziale per i poveri
  49. Libertà Religiosa
  50. Rivelazione
  51. Teologia Sacramentale
  52. Salvezza al di fuori della chiesa
  53. Sessualità
  54. Schiavitù
  55. Classi Sociali
  56. Dottrina sociale
  57. Suicidio
  58. Sostegno al colonialismo
  59. Magistero dei vescovi
  60. Tortura
  61. Messale Tridentino
  62. Usura
  63. Vicario del titolo di Cristo
  64. Donne
  65. Culto - cambiamenti

Livelli di insegnamento (secondo il Vescovo Raymond Lucker)

Livello di insegnamento Richiede Opposto Esempi
1. Verità divinamente rivelata
Dottrina insegnata in via definitiva dalla chiesa come dottrina rivelata
– infallibile – dogmi:
1) Solennemente definiti dal Papa – dal Concilio
2) Insegnati dal Magistero Ordinario e Universale
Richiede:
Assenso di fede
(teologale)
assenso alla verità rivelata
Opposto:
Eresia
Santa Trinità
Incarnazione
Presenza Reale
Risurrezione
Immacolata Concezione
Assunzione (definita dal papa)
Infallibilità
Redenzione – Gesù è salvatore
Sacramenti – istituiti da Gesù
Amare Dio – amarsi l’un l’altro
Perdonarsi l’un l’altro
2. Verità Definitive Non Rivelate
Proposte come Infallibili
* Questioni di fede e morale che “sebbene non formalmente rivelate, sono necessarie per custodire ed esporre fedelmente il deposito della fede”
* “legame intrinseco con la verità rivelata”
Richiede:
Pieno assenso
Accettazione della verità dell’insegnamento
Opposto:
Errore
Principi della legge naturale
Sacramenti – sette
Condanna della distruzione di città e centri abitati nella guerra totale
Condanna di ogni termine di discriminazione basato su razza, sesso, condizione sociale
Dignità umana e uguaglianza
Diritti umani
Immortalità della persona umana person
La vita è un bene fondamentale ma non assoluto
L’azione a favore della giustizia è costitutiva della chiesa
Il razzismo e il sessismo sono mali
3. Insegnamenti autorevoli ma non irreformabili
“Dottrina che facilita un’intelligenza più profonda della Rivelazione e ne rende espliciti i contenuti, o richiama la conformità di un insegnamento con le verità di fede”
* Insegnamenti non definitivi
* Detti anche insegnamenti autentici ma non infallibili
Richiede: “Obsequium religiosum”: obbedienza religiosamente motivata

“Religioso ossequio (rispetto, obbedienza) della volontà e dell’intelletto”,
Opposto:
Dissenso
Appartenenza alla chiesa
Esegesi Biblica
Opzione preferenziale per i poveri
Definizione del matrimonio
Formula dei sacramenti
Libertà religiosa
Ecumenismo
Autorità dei primi cinque libri della Bibbia
Unione di chiesa e stato
Evoluzione
Tortura
Discriminazione nei confronti degli Ebrei
Il cuore di Gesù come simbolo dell’amore divino
Ordini anglicani
Controllo artificiale delle nascite
Non ordinazione delle donne
Termine “transustanziazione”
Certe procedure di fecondazione “in vitro”
4. Regole disciplinari
* Leggi universali della chiesa
* Leggi particolari di una diocesi
* Norme liturgiche
* Pratica ecclesiastica
Richiede:
Obbedienza
Opposto:
Disobbedienza
Regole di digiuno
Feste obbligate
Celibato del clero
Direttive della curia per la vita religiosa
Latino
Musica – cerimonie
Organizzazioni
Arte – architettura
Prima Confessione dopo la Prima Comunione
5.Opinioni Teologiche
* Applicazione delle norme morali
* Modo di esprimere gli insegnamenti
* Espressione culturale degli insegnamenti
Invita a:
Consenso
Opposto:
diversità di opinione
Ammonire, talvolta, sul pericolo di opinioni che potrebbero condurre all’errore
Applicazioni di principi morali
Conclusioni sull’umanità di Gesù
Limbo
6. Pratiche pie e devozioni Invita a:
Imitazione,
seguire l’incoraggiamento
Opposto:
preferenza personale
Dire il rosario
Novene
Andare a Lourdes
Portare medagliette

CAH: Moltissime controversie ha suscitato il fatto che l’enciclica papale contro l’ordinazione delle donne, Ordinatio Sacerdotalis, sia stata dichiarata insegnamento definitivo. Può dircene di più?

LUCKER: Quando il papa ha proclamato questo insegnamento sull’ordinazione delle donne [Ordinatio Sacerdotalis] e Ratzinger ha detto che era un insegnamento definitivo, questo ha significato che esso è stato posto al secondo livello, cioè che si tratta di un insegnamento così prossimo ad una dottrina rivelata, che tutti i fedeli devono attenervisi.

CAH: Come mai Ordinatio Sacerdotalis è stata posta nella lista definitiva?

LUCKER: Questo è il punto. Quando è stata pubblicata Ordinatio Sacerdotalis, Ratzinger ci fornì una lista di cose che considerava nella colonna definitiva. [Nella sua Nota Illustrativa Dottrinale Della Formula Conclusiva Della Professio Fidei, Ratzinger inserì il divieto all’ordinazione delle donne, la canonizzazione dei santi, l’invalidità degli Ordini Anglicani e la dottrina sull’eutanasia nella lista di insegnamenti che egli considerava definitivi. In quel documento egli affermava anche che: “Chi negasse queste verità assumerebbe una posizione di rifiuto di verità della dottrina cattolica e pertanto non sarebbe in piena comunione con la Chiesa cattolica”]. Egli afferma che queste cose non sono state rivelate, ma sono talmente vicine alla rivelazione e talmente connesse all’insegnamento rivelato, che le teniamo per definitive. Alcuni teologi metterebbero in questione tale lista. Ad esempio, io mi uniformo ad un insegnamento che a mio parere può essere correttamente detto definitivo: noi crediamo dottrina rivelata della chiesa il fatto che Gesù sia davvero presente nella Santa Eucaristia, lo accettiamo dalle Scritture, dove Gesù dice: “Questo è il mio corpo” e “Questo è il mio sangue” ecc. Prendete la nostra fede nella presenza di Gesù nell’Eucaristia, fate un ulteriore passo avanti e direte che, essendo Gesù presente nell’Eucaristia, dobbiamo riverire e adorare questa presenza. Questo sarebbe un insegnamento definitivo: un insegnamento così strettamente connesso con quello della presenza di Gesù nell’Eucaristia, che lo terremmo per definitivo.

CAH: Ma, se guardiamo a Ordinatio Sacerdotalis, che la chiesa ha proclamato insegnamento definitivo, nelle Scritture non c’è niente contro l’ordinazione delle donne.

LUCKER: E’ vero. L’insegnamento sull’ordinazione delle donne è una delle questioni più difficili che ci troviamo ad affrontare. Gli studiosi della Bibbia diranno che nelle Scritture non c’è niente che lo provi in un modo o nell’altro. Allora, su cosa si fonda? Beh, è essenzialmente una questione di pratica: non l’abbiamo mai fatto. Significa che è questa la fonte della dottrina? Bene, il papa ha formulato due nuove ragioni contro l’ordinazione delle donne quando ha proclamato definitiva Ordinatio Sacerdotalis. Per prima cosa ha detto che “non c’erano donne all’Ultima Cena”. Ma lo sappiamo per certo? No, non ne abbiamo alcuna prova. Ha detto, poi, che Gesù ordinò i discepoli all’Ultima Cena, dove non erano presenti donne, e quindi non era intenzione di Gesù ordinare le donne. Ebbene, noi non possiamo provare che Gesù abbia mai ordinato nessuno. Fondamentalmente, l’argomento ecclesiastico contro l’ordinazione delle donne - insegnato per almeno 800 anni - è che le donne sono inferiori. Ma noi non crediamo più che le donne siano inferiori: l’insegnamento è carente di argomentazioni, e l’argomentazione è debole.

CAH: L’insegnamento della chiesa che ritiene inferiori le donne è quello sulla complementarietà?

LUCKER: Sì. E la complementarietà - cioè, l’insegnamento che donne e uomini sono uguali ma hanno ruoli differenti assegnati da Dio - è un insegnamento autorevole. Ed è uno di quelli importanti per Giovanni Paolo II.

CAH: Vedo nella sua lista dei livelli di insegnamento che la credenza che il sessismo sia un male è un insegnamento definitivo. Come può la chiesa insegnare che il sessismo è un male e allo stesso tempo insegnare la complementarietà? Non si crede che la complementarietà sia sessista?

LUCKER: Noi tutti affermiamo di credere nell’uguaglianza di uomini e donne - in fin dei conti siamo tutti ugualmente creati da Dio - eppure, al tempo stesso, l’insegnamento dice: MA, nel piano di Dio, uomini e donne si completano a vicenda, quindi ci sono ruoli differenti, e questi ruoli differenti sono definiti dai patriarchi. In pratica, mi sembra che questo significhi disuguaglianza.

CAH: In che punto della discussione si inserisce l’insegnamento sul controllo delle nascite?

LUCKER: Alcuni dicono che quello sul controllo delle nascite sia un insegnamento definitivo, altri che sia un insegnamento autorevole. Ci sono teologi molto conservatori - un intero gruppo là a Roma – che lo proclamano insegnamento definitivo. Alcuni volevano addirittura stabilirlo come infallibile! A dire il vero, il magisterium dottrinale ordinario della chiesa ha insegnato così per secoli. Quasi tutti i teologi, eccetto i più conservatori, direbbero che il controllo delle nascite è un insegnamento autorevole: un insegnamento espresso dai teologi e sostenuto dal magisterium. Oppure, prendiamo il catechismo del Concilio di Trento – che tra l’altro era un libro fondamentalmente ottimo, un compendio davvero ben formulato della dottrina della fede cattolica in forma narrativa - dove si avvertivano le coppie sposate di astenersi dal rapporto sessuale prima di prendere la comunione. Nel catechismo attuale abbiamo finalmente, per la prima volta, l’insegnamento che i rapporti sessuali tra marito e moglie sono un bene. Questo è stato l’insegnamento del Vaticano II. Poi, però, citando Pio XII, vi si afferma che si dovrebbe praticare la dovuta moderazione. E’ un po’ come dire: “Mantenetevi entro i limiti”. Invece di dire semplicemente: “fatelo”, c’è ancora quella negatività e si dice: “va bene, è cosa addirittura buona, ma non godetene troppo”. E questo è un insegnamento ufficiale, per cui, se a quel tempo, diciamo nel XVIII o IXX secolo, aveste detto: “Non sono d’accordo”, avreste passato dei guai.

CAH: Com’è che noi progressisti siamo etichettati dai conservatori “bar dei cattolici”, mentre molti gruppi conservatori non si fanno scrupolo di sfidare gli insegnamenti del Concilio Vaticano Secondo? Ratzinger ed altri, per esempio, non ci pensano due volte a chiedere un ritorno alla Messa Tridentina. Non sono censurati solo perché sono al potere?

LUCKER: Proprio così. Ovviamente diviene una questione di potere, una questione patriarcale e politica. Quando il popolo di Roma chiede una discussione teologica su un particolare argomento, fanno venire teologi da tutto il mondo, ma sono tutti accuratamente selezionati, e dicono tutti le stesse cose. Dicono: “Ci siamo ampiamente consultati su questo problema e questo è stato il responso”, ma in realtà ascoltano solo una parte. Noi diamo grande peso alle posizioni ufficiali, e, come ho descritto sopra, ci arriviamo ascoltando i teologi, discutendo liberamente e apertamente su questi temi e ascoltando la gente. E’ da tutto questo percorso che si giunge ad un insegnamento autorevole. Ma troppo spesso schiacciamo i nostri teologi, e accade che l’intero processo venga accantonato. Così come succede anche il contrario: ci sono un sacco di persone molto conservatrici che sono in profondo dissenso con la Chiesa Cattolica.

CAH: Come LeFebvre?

LUCKER: No, lui è un vero scismatico, un eretico. Parlo di quegli ultra conservatori che esercitano un “controllo poliziesco” sulle rubriche, condannano le persone per le loro posizioni, ecc. Ebbene, il fatto è che la loro posizione – parliamo dello sfruttamento dei lavoratori, o della distruzione della terra in termini di danno ecologico, o del loro atteggiamento molto negativo verso gli immigranti… ora, siccome sono conservatori, e diciamo che seguono la linea repubblicana, qualche volta non si rendono conto di andare contro gli insegnamenti autorevoli proclamati dal papa. E alcuni dei neo-conservatori predicano il valore del capitalismo come se fosse un sistema approvato dal papa per il benessere del mondo. Ebbene, il papa, su molti di questi argomenti, ha fatto affermazioni fortissime, ottime, che i conservatori non accettano. Essi pretendono di essere ortodossi, ma di fatto vanno contro l’insegnamento papale, che sarebbe un insegnamento autorevole su molte di tali questioni.

CAH: E a proposito di Ex Corde Ecclesiae? [a maggio, ogni teologo che voglia insegnare in College o Università cattolici dovrà ottenere un mandatum dal vescovo locale]. Può dirci qualcosa di più sul suo nesso con la dottrina della chiesa?

LUCKER: Padre Bob Nugent, sul numero del 6 gennaio di “The Tablet”, ha pubblicato una lettera che risponde a tutte le discussioni avute su Ex Corde Ecclesiae e sul mandato che i teologi saranno obbligati ad ottenere per insegnare. “I vescovi cattolici degli Stati Uniti - egli afferma - non hanno approntato un vero e proprio “test di fedeltà” per i teologi cattolici. Per contribuire ad implementare la costituzione apostolica papale sull’educazione cattolica, Ex Corde Ecclesiae, hanno semplicemente proposto un modello di lettera per gli insegnanti cattolici, richiedendo un mandato in cui il teologo prometta di insegnare nella “piena comunione della Chiesa Cattolica”.[…] Ma, se un vescovo richiede l’inserimento di questa frase in ogni istanza di mandato, nascono problemi seri. Per esempio, un teologo che abbia difficoltà personali nei confronti dell’insegnamento definitivo di Ad Tuendam Fidem sull’invalidità degli ordini anglicani, sarebbe con ciò stesso considerato un docente non in “piena comunione” con la chiesa? Gli basterebbe la semplice astensione dal dissentire o criticare pubblicamente? Se accusato di ambiguità dottrinale, potrebbe essere costretto da una superiore autorità vaticana a manifestare adesione personale e intima firmando un’individuale professione di fede su questo insegnamento?”. E, naturalmente, Nugent qui ci va giù davvero duro con Ratzinger, perché questo è proprio ciò che il Vaticano ha preteso da Padre Nugent e da Suor Jeannine Gramick. E non era mai successo prima nella chiesa, la cui dottrina ha sempre trattato dell’insegnamento pubblico e mai della coscienza.

CAH: La dottrina della chiesa cambia per accordarsi ai progressi nella conoscenza scientifica e in altri campi?

LUCKER: Le espressioni tendono ad essere umane, e anche condizionate dai tempi e dalle culture. Anche quando si parla di verità divinamente rivelate, possiamo trovare parole migliori pur lasciando inalterato il senso. Per esempio, nel Nuovo Testamento non trovi da nessuna parte il nostro modo di esprimere la dottrina della Santa Trinità: noi diciamo che in Dio ci sono tre persone, ma Gesù non ha mai parlato di persone. La parola “persona”, però, ci aiuta molto, perché esprime il concetto secondo cui ciascun membro della Trinità ha un’identità separata. Così, anche quando si parla di verità divinamente rivelate, si possono trovare modi migliori di esprimere la stessa verità lungo i secoli. Noi diciamo, ad esempio, che Gesù è pienamente umano, ma, avendo una migliore antropologia, siamo molto più in grado di capire cosa realmente significhi essere umani. Possiamo arrivare ad una comprensione più profonda, e questo è il ruolo della teologia: capire i dogmi.

traduzione di Serenella Bischi


Molto links all'interno delle pagine sono in via di traduzione. Possono essere lette nella versione originale in inglese o in francese.

Ch'e molto di piu sul tema dell'ordinazione delle donne.
Torna a Donne Diacono-Veduta d'insieme

‘Home page’ italiano.


John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research

Per favore, accredita questo documento
come pubblicato da www.womenpriests.org!

    Zwyczajne powszechnych magistrat

    Zwyczajne powszechnych magistrat

"I would want to be a priest"

    Zwyczajne powszechnych magistrat

Warunki oddziaływające jego niezawodna nauczania

Drugi Watykanska Rada opisane powszechnej zwykłych magistratem precyzyjniej i wyrażone warunków, w jakich naucza on bowiem nieomylny:

“Mimo że nie posiadają indywidualnych biskupów na prawa poszczególnych i nie omylnych, niemniej jednak obwoływaj Chrystusa doktryny dzięki ilekroć, mimo że rozproszony przez światową, ale nadal utrzymuje obligacji o komunia między sobą oraz z Piotrem następcą, i izba nauczania sprawach wiary i moralności, są one w porozumieniu z jednej pozycji, które mają być ostatecznie przechowywane.
Jest to tym bardziej jednoznacznie sprawdzić kiedy, zebrali w formie patriarcha rady, są one nauczycieli i sędziów wiary dla operatorów świadczących moralności i Kościoła, których definicje musi być przestrzegana wraz z przedłożeniem wiary.”Lumen Gentium § 25d-e.

Od tego tekstu Rady i innymi dokumentami w którym się zależy, pięć warunków mogą wyraźnie uznaje się:

  1. Kolegialny działania..
    Jest oczywiste, że biskupów musi być zaangażowany w sposób kolegialny sprawowania władzy nauczania.
  2. Jak ‘sędziowie’
    Biskupów musi mieć prawo do wyrażania swoich własnych uznane za opinię.
  3. Do eksploatacji wiary całego kościoła.
     Biskupów musi posłuchaj Słowo Boże i ‘sensus fidelium.’
  4. Odnośnie wiary i moralności.
    Nauczanie musi dotyczyć spraw odnoszących się do przedmiotu wiary.
  5. W nauczaniu świadomie nałożone jako ostateczne.
    Biskupów musi chce narzucić doktryny, która odbędzie się definitywnie.

Będziemy teraz badanie każdej z tych warunków szczegółowo.

Warunek 1. Kolegialny działania

Mimo że nie posiadają indywidualnych biskupów na prawa poszczególnych infallibility, mogą one jednak obwoływaj Chrystusa doktryny dzięki. To jest tak, nawet jeśli są rozproszone na całym świecie.’

Ponieważ pierwszy klauzuli zaprzecza, jakoby dla poszczególnych na prawa poszczególnych biskupów nieomylnośc którzy mogą one są oczywiście dzięki mówić biskupów podejmowanych wspólnie: innymi słowy, jest to pod kolegium jako takich, na prawa poszczególnych nieomylnośc cieszy. Teraz jeśli poszczególnych biskupów nie są niezawodna, sam suma nie byłoby im niezawodna albo. W pewnym więc realny sposób, każde niezawodna nauczania przez biskupów musi wiązać się kolegialny korzystanie przez nich nauczania organu. To oczywiście wymaga uczestnictwa przed papieżem do obowiązków szefa kolegium.

Kolegium biskupów że można uczyć dzięki nie tylko wtedy, gdy zostaną zebrane w ramach patriarcha rady, ale również, gdy rozproszone na świecie. Problem jednak to: w jaki sposób zdyspergowana kolegium uczyć w sposób kolegialny? Francis Sullivan omawia niektórych z rozwiązań.

“W uroczystym prezentuje opinię z definicji jest ogromnie niezwykły wykonywania magistrat, w którym pod jej kolegium na i sędziów to kwestia wiary w ściśle kolegialny sposób. Aż do teraz, to było możliwe tylko wtedy, gdy biskupi zostały faktycznie zebrane w patriarcha rad. Tak, historycznie, warunkiem wymagane do kolegium pod które mają być przedmiotem niezawodna prezentuje definicja została iż zostaną połączone w ramach patriarcha rady.”

“Na pytanie może zostać podniesiona czy, w przyszłości, być może będzie możliwe dla pod kolegium do korzystania z takich obrady i wyrok w sposób ściśle kolegialny sposób, nie będąc fizycznie zgromadzone w jednym miejscu. Biorąc pod uwagę najnowsze postępy w zakresie metod globalnej komunikacji, wydaje się nie być wykluczone że takie wspólne obrady wymaganej do uzyskania ściśle kolegialny decyzja może być możliwe bez o rzeczywistym zgromadzenia biskupów w ugodowy aula.”

“Inną kwestią jest pytanie czy grupa biskupów i autoryzowane przez ich wybrani stowarzyszeni biskupów o reprezentowanie całego episkopatu mogłoby, wraz z papieżem, będą przedmiotem najwyższego organu władzy nauczania, zdolne do określenia dogmatu wiary. Z uwagi na fakt, że w ekumenicznego pierwszego tysiąclecia rad całego zachodniego episkopatu była reprezentowana przez tylko dwóch lub trzech biskupów, a biskup legacja do Rzymu, wówczas wcale nie wydaje się niemożliwe dla organu całe kolegium są wykonywane pod przez jednostkę wybranych przez nią reprezentantów. Taki organ musiałyby być upoważnione do podejmowania decyzji wraz z pełnym papieża z wynikiem głos. W związku z tym musiałyby być różne od liczni biskupi z ustalonych przez Papieża Pawła VI w 1965 r., który, w składzie, jest wyłącznie przed papieżem organu doradczego, z jedynie konsultacyjnego głos.”

Od: Francis A. Sullivan, Magisterium. Nauczanie władzy w kościele Katolickim, Gill & własnym, Dublin 1983, pp. 100-101.

 Należy zauważyć że prawdziwe kolegialny działanie wymaga nie tylko omówienie z pojedynczymi papież lub biskupi biskupi konferencje, ale także bezpłatne dyskusji biskupów między sobą.

Oceny: w odniesieniu do ordinaci kobiet nie takie kolegialny zaangażowania światowej episkopatu miała miejsce.

Warunek 2. Biskupów działać jako’ sędziów wiary.

‘Są one nauczycieli i sędziów wiary i moralności powszechnego kościoła. . .’

 Jest ogólne zasady moralne teologia i Kościół ustawy, która ludzkiego działania nie są ważne, chyba że są one wykonane z pełnym ludzi obrady i wolność wyboru.

  • Jeśli wszystkie chrześcijańskie wierny mieć swobodę studium pytania o wierze i szczerze wyrazić swoją opinię o nim (Kanon 212, §3); jeśli teologów cieszyć się właśnie akademickiego wolności(Kanon 218), biskupi zbyt powinna posiadać tej swobody i mieć obowiązek dokonać odpowiedzialne korzystanie z niego.
  • Jeśli biskupi są dla zabezpieczenia ‘ zajęcia wolności w dalszym toku dochodzenia do prawdy o wierze’ (Canon 386 §2), oni sami muszą cieszyć się podobne wolności.
  • Jeśli poinformował wiedzy lub brak moralnego przymus unieważnia czyny ludzkie takich jak oddał głos (Kanon 172 §1), wprowadzając religijnego zgromadzenia (Kanon 643), lub zawarciem małżeństwa (Kanon 1103), każdy nauczania działalność prowadzoną przez biskupów bez odpowiedniej wiedzy lub wykonane na podstawie moralne przymus jest nieważny zbyt.
  • Canon 126 wyraźnie stwierdza: ‘A prawną aktu wprowadzane z powodu niewiedzy lub element, który błąd dotyczący stanowi jego czynną lub które stanowi zgodnie condito sine qua non jest nieważne’. Ponieważ argumenty wysuwane Pismu i tradycji dotyczące ordinacij kobiet należą do istoty jakiekolwiek orzeczenie o tym, czy kobiety mogą być ku, którzy są biskupi ignorancka o tych argumentów, lub posiadają błędne poglądy na nich, nie rozstrzygania ważnego wyroku co do kwestii.

“Pewne jest, że w celu pod kolegium do być przedmiotem prezentuje definicji, biskupów muszą zostać pełniących swoje funkcje jak’ sędziowie wierze ‘(Lumen Gentium § 25) na prawdziwie wynikiem sposób. To koniecznie obejmuje warunku, że biskupów mieć możliwość swobodnego wyrażania swoich własnych wyrok: innymi słowy, to nie będzie pod ciśnieniem takich jak gdyby przymus lub pozbawia ich rzeczywistego przedstawienia swoich poglądów w wolności. Jak wiadomo że krytycy Watykanem i, zarówno w ubiegłym stuleciu a niedawno, posiada opłata że naciski na biskupów przez papieża Piusa IX był taki, że obrady Rady nie były to prawdziwie wolne. O ile mi wiadomo, nie obrońca Watykanem i zakwestionował głównych przesłankę ich argument: a mianowicie że episkopatu musi być wolny od przymusu w celu ich a przedmiotem wynikiem procesu podejmowania decyzji wymaganych dla uzyskania ugadowe wyjaśniac wiary. To samo ma zastosowanie do kolegium pod teraz.

Od: Francis A. Sullivan, Magisterium. Nauczanie władzy w kościele Katolickim, Gill & własnym, Dublin 1983, str. 101.

Oceny: Nie ma uzasadnionych wątpliwości zarówno o odpowiedniej wiedzy posiadanej przez biskupi i ich wolności w bieżącym klimat kościoła.

(1) Ze względu na energicznym tłumienia sprzeczne opinie teologicznej, jest wątpliwe, czy biskupów miały możliwość zapoznania się z odpowiednich informacji na ten temat wystarczająco Pismu i tradycji w sprawie tej sprawy. Oczywiście najbardziej biskupi nie są wystarczająco zdaje sobie sprawę z faktu, że większość teologów nie widzi podstawowych zastrzeżeń do ordinacij kobiet.

(2) Istnieją dowody, że Rzymu, który został wywierają znaczną presję na biskupów do upadku zgodnie ze swoim własnym myślenia. Biskup są obecnie powiedział reporterowi, zarówno w sferze publicznej i za pośrednictwem korespondencji prywatnej, aby rygorystycznie wyrazić sprzeciw wobec tych, którzy obecni argumenty za tym ordinacja kobiet.” Biskup powinien udowodnić swoje możliwości i zarobkowej przywództwa zastrzeżenie przez zdecydowanie odmawiając wsparcie dla tych ludzi – czy osoby lub grupy-którzy bronić priestly ordinacja kobiet, czy robią to z nazwą postępu, praw człowieka, współczucia lub z jakiejkolwiek przyczyny może on być (list do zgromadzenia chrześcijańskiej doktryny, dążenia Romano13 Wrzesnia 1983). Takie działania ze strony Rzymu kwoty do moralnego przymus, mogą również unieważnić zdolności do działania w charakterze wielu biskupów niezależnych ‘sędziów wiary.’

Tym samym stanie oczywiście dotyczy papieża zbyt. “Papieża musi przedstawić swoją decyzję do zdefiniowania przy jednoczesnym z dnia w dobrym stanie umysłu i wolne od przymus. W przeciwnym razie nie może on być uznany za korzystanie z jego najwyższy organ nauczania” (F. Sullivan, Ib.).

Warunek 3. Słuchając wiary całego kościoła.

W odpowiedzi na te artykuły Gallican duchownych w 1682 AD, która przewidywała, że on niezawodna zestawienia papież potrzebuje kolejnych zgody Kościoła, Pierwszy Watykanem Rady uczył że definicje tego samego Rzymskiego papież są poprawy osobiście, a nie od zgody na Kościół’ (Pastor Aeternus, §11). Kolejne zgody jako warunek poprawy byłby rzeczywiście zniweczyć nauczanie moc następujących i biskupów.

Jednakże nie oznacza że albo papieża lub kolegium biskupów może właśnie uzupełnić naukach przez siebie samych. Mogą jedynie obecny jako nauczania tego, co ich znaleźć w depozyt wiary, depozyt, którego został wydany w sprawie wyraźne i ukrytych wiary świadomość na temat całego Kościoła, w tym wiernym. W ten sposób mówi o nim Watykan II.

Lumen Gentium §25(k). “Rzymski Pontyf  papież i biskupów, w związku ze stanowiska oraz wagę sprawy, poprzez zamontowanie oznacza pieczołowicie dążyć do tego celu zbada właściwie objawienie i aby dać apt wypowiedzi na jego zawartość; ale nowej opinii publicznej objawienia nie akceptują jako odnoszące się do boskiej depozyt wiary.”

Uwaga wyposażenie aby się pytała oznacza odpowiednio oczywiście obejmować sposób uczciwy i dokładnego zbadania argumenty wysuwane Pismu i tradycji oraz konsultacji wiarygodnego i niezależnego teologów którzy udowodniły swoją kompetencję w tej sprawie.

Lumen Gentium § 12(a). Lud święty Boże akcji również w Chrystusa prorokiem urzędu; upowszechnia za granicą dzienny świadka do niego, w szczególności poprzez przekazanie jej życia wiary i miłości oraz służąc do Boga na ofiary chwalić, które dają cechą wargi chwalić się jego nazwa. W całym ciele wiernych, ponieważ są one pomazał on Święty przez, nie błądzą w sprawach wiary.”

Lumen Gentium §35(b) Chrystusa wcale to nie tylko poprzez hierarchii którzy uczyli w jego imieniu i z jej upoważnienia, lecz również poprzez którą on laikat dokonał świadków i do którego dał zrozumienia wiary (sensus fidei) oraz ze słowa łaski tak, aby moc Ewangelii może w swoim codziennym wynijdzie butów i życia rodzinnego społecznych.

Uwaga: Papieża i biskupów jest zwracanie uwagi mają do sensus fidei, i.e świadomości wiary filc i doświadczonych przez zwykłe wierny którzy udział w ogólnym prorokiem urzędu kościoła i wy kościele całym.

Dei Verbum § 10 (d). “Ten nauczania urzędu [=magisterium] nie jest wyższa od słowo Boże, ale jest jego pracownikiem. Naucza on bowiem jedynie to, co zostało przekazane do niego. Czytając ją do niej pobożny, upilnowanie ją skrupulatnie i wyjaśnienie jej wiernie w zgodzie z boskich komisji oraz z pomocą Świętego Ducha. Zwraca on od tego pierwszego depozytu wiary prezentuje on wszystko co do podejrzeń co pobożnie ujawniło.”

Uwaga Papieża i biskupów zależeć w ich nauczania urzędu na temat wiary kościoła. Zacytować F. Sullivan: “jest najważniejsze, jednakże, aby zauważają, że choć Watykanem i zgodnie z zasadami w zależności od osoby prawne papieskiego definicji pod zgody, nie, a w rzeczywistości nie może wykluczyć prawdziwy uzależnienie papieskiego definicje na wiary kościoła. Przed papieżem [i biskupów ] można określić jako dogmatu wiary tylko tego co zawarte w złożeniu objawienia. Teraz Dei Verbum podpowiada nam, że sakralnej depozyt słowa Bożego zostało powierzone Kościoła (Dei Verbum 10) i sytuacja jest zborowi, który w jej nauczania, o życiu a kłaniajcie kresu i ręce na depozyt do narodu (Dei Verbum 8). Jeżeli, a następnie, przed którą można określić jako niczego boski ujawniła, że papież musi ‘słuchać słowa Bożego’ (Dei Verbum 10), jeśli to słowo Boże zostało powierzone Kościoła (Dei Verbum 10), i został wydany w dniu jej nauczania, o życiu a kłaniajcie (Dei Verbum 8), wynika, że przed papieżem można zdefiniować dogmatu musi on posłuchaj Kościoła, i że może określić jako dogmatu jedynie to, co stwierdza w wierze kościoła. Przed papieżem nie ma źródło objawienia, które jest niezależne od wiary-życia kościoła. Ja miałem już w Watykanie powiedział, Ducha Świętego jest zobowiązał się do niego nie tak aby za objawienie Ducha urzędnik może ogłosić nowe ale raczej, że doktryny z duchem  pomocy mógłby straży i wyjaśnić objawienie przekazywaną z Apostołów. Z tego wynika, że papież [i biskupów] po prostu nie definiują dogmatu wiary bez konieczności w niektórych realny sposób konsultacji z wiary Kościoła, na które można określić jako dogmatu tylko czegoś, co było i jest ona wręczył w sprawie nauczania, na życie a kłaniajcie kościoła. (Magisterium, Ib. pp. 103-104).

W drugim Watykanem Rady włączone do jej skład na naukę o papieskiego nieomylnych kilku wyjaśnień, w Watykanie i zostały pozostawione do biskup Gasser do wprowadzenia w jego wyjaśnien relatio: (1) Rada wyraźnie odróżnić od roku papież jako operatorów świadczących pastora i jako osoba prywatna; (2) nie wspomniano o potrzebie na papieża na posługiwanie się odpowiednie środki dochodzenia, a co ważniejsze, (3) to twierdził, że w tym prawidłowego wykonywania tego niezwykłego magisterium o zgodę na cały Kościół nie może już nigdy być brakowało środków.” Richard R. Gaillardetz, nauczania z Urzędu, A Teologia of the Magisterium w kościele, Liturgiczne Prasy, Collegeville 1997, str. 219.

Oceny: Nie wydaje się że albo papież lub biskupi mają odpowiednie konsultacje z wiary kościoła.

(1) Sporej części wierny jest głęboko przekonany, że nie będzie żadnego ważnego powodu w naszym chrześcijańskiej tradycji do wykluczenia kobiet z święte zleceń. To przekonanie systematycznie rośnie na przekór Rzymu opozycji, a zwłaszcza tak w krajach, gdzie zwykli wierny mieć dostęp do lepszego teologiccnej edukacji.

(2)Zdecydowana większość niezależnych teologów jest przekonany, że ani studium Pismu i tradycji, ani teologial refleksje może mieć uzasadnione obecnie obowiązujący zakaz kobiet kapłani. To przekonanie jest wyraźnie stwierdziła na przekór Rzymu prób uciszenia sprzeciwu teologów.

Warunek 4. Odnośnie wiary i moralności.

Jest oczywiste, że w ‘zwykłych powszechnych magisterium’ może jedynie dzięki uczyć w sprawach wchodzić w depozyt wiary lub które są zawsze związane z nimi.

Przedmiotem nauczania niezawodna zostało opisane w różnych Rad:

  • “To prawda i dyscypliny są zawarte w piśmie książek i niższy tradycji, które, otrzymane przez Apostołów z ust Chrystusa osobiście albo ze sobą Apostołów, pod wymową Ducha Świętego przez, mają zstąpi ku nam, przekazywanie, które były z rąk do rąk,. . . Wymienieni tradycji oraz tych stacji do wiary, aby moralności, za miejsce dyktowane, albo przez Chrystusa przekaz ustny własnych, ani przez Ducha Świętego, i w celu zachowania w kościele Katolickim poprzez ciągłe spadków; w Trent (AD 1546), Dekret pismo dotyczące i tradycji §3.

  • ‘A doktryny wiary i moralności, musi być prowadzona przez universal Kościoła’; w Watykanie I (1870 AD), Pastor Aeternus §11.
    Biskup Gasser, rzecznik Teologicznej Komisja wyjaśniła, że wtórne obiektem nomylności był prawd które są koniecznie wymagane w celu zapewnienia złożenia objawienie mogą być przechowywane w stanie nienaruszonym; prawdę bez których złożono wiary nie można było chronione i wyjaśnić (Schema de Konkurs Primum Świętego, Canon ix, Mansi 51, 552, patrz: Mansi 52 również, 1226).
  • “I ta nomylności z którym boskich odkupiciel idei jego Kościół jest zasilany przy określaniu doktryny wiary i moralności, jeśli chodzi o rozszerza złożenia objawienie przedłuża, które muszą być religijnie strzeżone i wiernie rzeczy;” w Watykanie II (1964 AD), , Lumen Gentium §25(f).

    Teologiczna Komisji w Watykanie II wyjaśnił tekst w następujący sposób: ‘Clem ustalonym w latach Kościoła i nomylnośc więc wyjaśnione, ma samego rozszerzenia jak wykazało osad; w związku z tym objęła wszystkie te rzeczy, i tylko do tych, które bezpośrednio odnoszą się do depozytu ujawniły się, lub są wymagane w celu umożliwienia tym samym depozyt mogą być chronione i religijnie wiernie rzeczy. . . ’ (Acta Synodalia Concilii Punkt II, III/I, str. 251.)

Oceny: Sprawa może być dokonane dla uznania przez ordinacij lub braku ordinacij kobiet kwestią, która nie będzie wchodzić w uzasadnionym celem niezawodna nauczania władzy.

Jezus Chrystus miał wizję stworzenia na ‘Ziemi Królestwo jego Ojca’. Porozumienia między to ze on teologów nie jest bezpośrednio zamierza znaleźć instytucjonalny Kościół jakim go znamy obecnie. On prawie na pewno nie projektowania struktur instytucjonalnych szczegółowo. Z architektonicznymi Wielki zleceń podjął jej obecnym kształcie w odpowiedzi na presję kulturalnych w czasie ciąży środowiska. Odczytać Kerkelijke Ambt, przez E. Schillebeeckx, Overveen 1980.

Zebraniem na doktryny nie przedstawiła przekonujących argumentów do wykazania, że płeć tych, które mogą lub nie mogą być ku jest częścią ujawniło doktryny, lub koniecznie odnoszący się do niego. Edward Schillebeeckx OP powiedział, że nomylnośc zestawienia na kobiet ordination jest niemożliwe ponieważ dogmatically jest sprawą kościoła porządku, a nie od naszej wiary rdzenia (Krajowa Katolickiego Reporter, 8 grudnia 1995 r.).

Warunek 5. W nauczaniu świadomie nałożone jako ostateczne

Dla biskupów do korzystania z ich niezawodna zwykłych magisterium, to muszą one łączyły ich w jednej propozycji do określonej jako nauczania która ma się odbyć ostatecznie (tamquam ostateczne tenendam) (Lumen Gentium 25d). Wyjaśnienie tego wyrażenia w czasie do Rady był następujący: ” Biskupi uczyć się doktryny, które mają być ostatecznie przechowywane w momencie, z najwyższym stopniem ich upoważnienia, są one zobowiązuje jego wierny do nadania stały się stroną nieodwołalnego zgodę na niej.”

W jego komentarz na temat tego ustępu Lumen Gentium, Karl Rahner podkreśla znaczenie tego warunku:

‘Tekst przewiduje wyraźnie, że nie może być mowy o niezawodna nauczania zwykłych magisterium. . . Tylko kiedy jednomyślne nauczania całego episkopatu proponuje się kwestią wiary i moralności odbędzie się ostatecznie (tamquam ostateczne tenendam). Absolutnie ścisłe i nomylna zgoda musi być wyraźnie wezwała do …. W związku z tym nie każdy doktryny nauczył jednomyślnie przez cały episkopatu jest samo w sobie niezawodna, nawet kiedy zajmuje się on wiary i moralności lub zamierza to uczynić. W projekcie z dnia 10 listopada 1962 r., nr 30, pp. 29-31, nie zawierała klauzulę tamquam ostateczne tenendam, który jest bardzo ważne w orzekaniu o zamiarze z dnia na ostateczny tekst. Dlatego określona tylko jednomyślność jest kryterium, które możemy użyć do nomylnośc  z doktryną proponowane. Tekst nie, co oczywiste podjęcie trudne pytanie, która może o praktyczne konsekwencji na się czasy, w jaki sposób tego specjalnie wykwalifikowanych jednomyślność ma być stwierdzona przez wierny którzy są zobowiązane do przypuszczenia. Karl Rahner, Komentarz na temat dokumentów z Watykanem II, Nowy Jork 1965, pp. 210-211.

Dalsze Rahner sztuki tę kwestię w jego artykułu na’Magisterium ‘w Sacramentum Mundi, gdzie był mówi:

‘W przypadku, gdy dogmatu ma być nauczanych przez zwykłe magisterium z całego episkopatu, bez pojednawczy lub papieskiego definicję, tak jak jest całkiem możliwe nie wystarczy że doktryny się a o moralnych jednomyślności ze strony całej episkopatu. Jest dalej wymaga się, by doktryny jest wyraźnie a’ tamquam ostateczne tenendam ‘(Lumen Gentium 25). W związku z tym sam de facto powszechności Kościoła doktryny związanych z wiary nie jest wystarczające. To było często założyć w przeszłości, z praktyczne znaczenie, że doktryny jest poprawa w kościele jedynie dlatego, że było generalnie nauczył bez wyraźnie zauważalny contradiction przez znaczny okres. Tego samego zdania jest sprzeczna z faktów, ponieważ wiele doktryn które były powszechnie raz posiadanych okazały się być problematyczne lub błędne, i jest zasadniczo wybiórczy. Por. Magisterium, Sacramentum Mundi, Nagroda i Nagroda, Nowy Jork-Dublin, vol. III, str. 356.

Oceny: Na kolegium biskupów nie zaproponowały od zakazu ordination kobiet jako doktryny się ostatecznie przechowywane

Sprzeciw? Może Rzym nie wypowiada się w imieniu wszystkich biskupów? Odpowiedź Nie czyli: nie nastąpi on odbył się naprawdę je w sposób kolegialny, tak iż, oraz wykonują swoje obowiązki kolegialny, z pełnym wiedzy o faktach i bez moralnych przymus, mogą swobodnie sędzia dotyczące sprawy i wyrażania swoich własnych opinii.

Ogólny wniosek

The universal zwykłych magisterium nie podjęła decyzji o z niezawodna nauczania władz, że kobiety powinny być zakazane od wyswięcen kapłanskich, ponieważ żadna z jej podstawowe warunki mają z pewnością zostały spełnione:

  • Biskupów nie działała w sposób kolegialny
  • Biskupów nie mówił, jak sędziowie wiary na swoich własnych prawach;
  • Biskupów nie mają odpowiednio wysłuchali Kościoła;
  • Płeć kandydatów do kapłaństwa jest sprawą kościoła porządku, nie rdzenia naszej wiary;
  • Biskupów nie nakłada na naukę, które mają być ostatecznie przechowywane.

W związku z tym teologia zasada obowiązuje tutaj, że nie rozumie się jako doktryny dzięki zdefiniowane chyba że jest wyraźnie ustalone jako takiej.”

Kanon 749, § 3.

Znajdą Państwo także jak kluczowych teologów na całym świecie byli odrzucić z powodu roszczeń Zgromadzenia dla doktryny.

John Wijngaards


Wijngaards Institute for Catholic Research

The Institute is known for issuing academic reports and statements on relevant issues in the Church. These have included scholars’ declarations on the need of collegiality in the exercise of church authority, on the ethics of using contraceptives in marriage and the urgency of re-instating the sacramental diaconate of women.

Visit also our websites:Women Deacons, The Body is Sacred and Mystery and Beyond.

You are welcome to use our material. However: maintaining this site costs money. We are a Charity and work mainly with volunteers, but we find it difficult to pay our overheads.


Visitors to our website since January 2014.
Pop-up names are online now.

The number is indicative, but incomplete. For full details click on cross icon at bottom right.


Please, support our campaign
for women priests

Join our Women Priests’ Mailing List
for occasional newsletters:

Email:
Name:
Surname:
City:
Country:
 
An email will be immediately sent to you
requesting your confirmation.


 

Cytując ten dokument proszę podać jako źródło www.womenpriests.org!

Il magistero universale ordinario

Lettera di Papa Paolo VI a Donald Coggan, Arcivescovo di Canterbury, il 30 novembre 1975

Arms of John Paul II

3. «Vostra Grazia è evidentemente al corrente della posizione della Chiesa cattolica su questa questione. Essa ritiene che l'ordinazione sacerdotale delle donne non potrebbe essere accettata per delle ragioni fondamentali. Queste ragioni sono precisamente: l'esempio, riportato nella Sacra Scrittura, del Cristo che ha scelto i suoi Apostoli unicamente tra gli uomini; la pratica costante della Chiesa che ha imitato il Cristo nello scegliere solo uomini; e il suo magistero vivente che, in maniera costante, ha sostenuto che l'esclusione delle donne dal sacerdozio è in pieno accordo con il piano di Dio sulla Chiesa

Per il testo completo vedi : “Correspondenza con Canterbury”

Estratto da ORDINATIO SACERDOTALIS (22 maggio 1994) :

Lettera del Papa Giovanni Paolo II

Arms of John Paul II

4. Benchè la dottrina circa l'ordinazione sacerdotale da riservarsi soltanto agli uomini sia conservata dalla costante universale Tradizione della Chiesa e sia insegnata con fermezza dal Magistero nei documenti più recenti, tuttavia nel nostro tempo in diversi luoghi la si ritiene discutibile , o anche si attribuisce alla decisione della Chiesa di non ammettere le donne a tale ordinazione un valore meramente disciplinare. Pertanto, al fine di togliere ogni dubbio su di una questione di grande importanza, che attiene alla stessa divina costituzione della Chiesa, in virtù del mio ministero di confermare i fratelli (cf. Lc 22, 32), dichiaro che la Chiesa non ha in alcun modo la facoltà di conferire alla donne l'ordinazione sacerdotale e che questa sentenza deve essere tenuta in modo definitivo da tutti i fedeli della Chiesa .

vedi Ordinatio Sacerdotalis

La risposta del Cardinale Joseph Ratzinger al “Dubium” del 28 ottobre 1995

Congregation for Doctrine

“Questa dottrina esige un assenso definitivo poichè, fondata nella parola di Dio scritta e costantemente conservata ed applicata nella Tradizione della Chiesa fin dall'inizio, è stata proposta infallibilmente dal magistero ordinario e universale (cf. Const. Lumen Gentium, 25). Pertanto , nelle presenti circostanze, il Sommo Pontefice, nell'esercizio del proprio ministero di confermare i fratelli (cf. Luc 22, 32) ha proposto la medesima dottrina con una dichiarazione formale, affermando esplicitamente ciò che si deve tenere sempre, ovunque e da tutti i fedeli, in quanto appartenente al deposito della fede .

vedi Dubium.

“Si tratta di un pieno assenso definitivo vale a dire , irrevocabile, a una dottrina proposta infallibilmente dalla Chiesa. Infatti, come spiega la Risposta, questo carattere definitivo deriva dalla verità stessa della dottrina perchè, fondata nella Parola di Dio scritta e costantemente tenuta ed applicata nella Tradizione della Chiesa, è stata proposta infallibilmente dal Magistero ordinario universale (cf. Cost. Lumen Gentium, 25). Così,la Risposta precisa che questa dottrina appartiene al deposito della fede della Chiesa.Va quindi sottolineato che il carattere definitivo ed infallibile di questo insegnamento della Chiesa che non è nato dalla Lettera Ordinatio sacerdotalis... In questo caso, un atto del Magistero ordinario pontificio, in se stesso per sè non infallibile, attesta il carattere infallibile dell'insegnamento di una dottrina già in possesso della Chiesa .”

Lettera del Cardinal Ratzinger, 28 Ottobre 1995.

Molto links all'interno delle pagine sono in via di traduzione. Possono essere lette nella versione originale in inglese o in francese.

Ch'e molto di piu sul tema dell'ordinazione delle donne.
Torna a Donne Diacono-Veduta d'insieme

‘Home page’ italiano.
links


John Wijngaards Catholic Research

since 11 Jan 2014 . . .

John Wijngaards Catholic Research

Versione italiana di www.womenpriests.org curata da Francesco Rocca.

Unitevi a noi nella preghiera e nella azione!


Shedding Light on Church Teachings

Shedding Light on Church Teachings

Strząsaniem Światło na Naukach Kościoła

Napisala Catarzyna A. Henningsen [= CAH w tekście]

Amerykańskie Katolickiego, rozmowy z biskup Raymond A. Lucker,
Styczeń/luty 2001 r. wydania

Ostatnie książek, jak Garri Testamentów Papieskiego Grzech mają się o wiele z faktu, że Kościół Katolicki nie zmieni swoje nauki ponieważ obawy dające wrażenie, że poprzedni papież mogły być przez pomyłkę. Takie wydaje się być w przypadku gdy Paweł VI wydały jego urodzenia kontroli encyclical, Humanae Vitae. Może kościoła katolickiego kiedykolwiek odwrócić sobie? W trakcie sprostanie TCRP krajowej konferencji w listopadzie, Biskup Raymond A. Lucker wspomnieć, że miał sporządzane listy co najmniej 65 naukach kościoła, którzy byli raz uczył jako wiarygodne reformable aczkolwiek naukach, ale które mają od tej pory (patrz wykaz poniżej zmienił .)

Biorąc pod uwagę kontrowersje nad różnymi kościół naukach, takich jak urodzenia kontroli i kobiety ordinaci, my zdecydowała się rozmawiać z biskup Lucker o tym, jak w kościele przybędzie na to, co go naucza i o tym, co grane w kościele nauczanie dzisiaj. Się przekazywać nam na dobrej drodze, Biskup Lucker również dało nam zarys czterech poziomów kościoła który przybywa nauczania od zgromadzenia na doktryna Wiary [patrz ramka poniżej].

   

Zmiany w wiarygodne, Norma nauczania

LUCKER: my wszyscy ve dowiedzieli się, że nigdy nie może wnieść do kościoła pomyłek, ponieważ kościół jest Jezusa Chrystusa. Na kłopoty jest, że kiedy re mówienia o kościele, Pan re mówienia o ludzkiej efekty zbyt. Przed papieżem czynił wspaniałe rzeczy zdając sobie sprawę z błędów i grzechów kościoła s przeszłości, ale co on nigdy nie znaczy to, że kościół uczynili tak a tak …. Co mówił były pewne członków kościoła. A ja mówię, grzywny, ale tylko jeśli państwo re łącznie ze swoich przywódców kościoła, łącznie z jego następujących. Proponuję zajrzeć do pierwszego wykazu. [W sprawie prawa] chodzi o wykazie rzeczy, które w nim jednocześnie jako oficjalna głoszonych przez kościół, miarodajnych naukach. Re one rzeczywiście wniesionymi, wiarygodne, Non-irreformable naukach. A co s kolejny sposób do powiedzenia non-irreformable? Reformable. Jednak, jeżeli w jednej chwili mogą państwo d wstał, i rzekł: Teraz czekają na minutę. I don t zgodziła się z tą was d zostały w rzeczywistym kłopotów. Podjęcie, na przykład, teologów które zaczęły pracować z powrotem patriarcha kontakty w latach 1930. POWIEDZIANO, że były one katolików nie mogą uczestniczyć w posiedzeniach patriarcha dlatego, że był zbliżone do indifferentism i że my byłby wówczas mówiąc, że jedna religia była tak wysoki jak innym. Dlatego, jeśli ty d powiedział, że s śmieszne, i m going to go to tych spotkań, państwo d zostały w poważnych kłopotów.

CAH: W jaki sposób a nauczania stają się wiarygodne?

LUCKER: autorytatywny nauczanie jest właściwie theological opinię, która ma poparcie tej dużej liczby osób w kościele. Na przykład, niech s: Izali my mamy powiedzieć o ubogich preferencyjnego opcji. Obecnie, gdy s a bardzo dobrej opinii theological/stanowisko. It s nie divinely ujawniło, ale s bardzo blisko divinely ujawniło powiedzieć, że powinna mieć mamy wybór na preferencyjny ubogim. Teraz, osoby na kościół niech mówią s tych spośród wyzwolenia teologia którzy słuchają dla najbiedniejszych można mówić, to dlaczego nie tyle ubóstwem? Dlaczego nie ma bieżącą wodą?, itp., a oni zwrócić się do nich pytania w świetle Ewangelii a mówią: Nie jest to prawo. Potem do kościoła pozycja lidera łącznie z lokalnymi biskupi, lokalne pasterzy, lokalne kościół przywódców, a także laity powiedzieć, Tak, musimy się zmienić ten.Następnie papieża s i różnych innych przyjdzie pod naukach po tej stronie. Tak potem trzeba autorytatywny nauczania. Teraz, podejmować spojrzenie na poziomach nauczania [patrz: ramka niżej] [biskup Lucker zauważa, że podjęły próby różnych teologów do zatrzymania na różnych poziomach i naukach tam różnicy zdań s o tym, co powinno być na liście. ] Miarodajnych naukach wezwania do religijnych składanie będzie i intelektu, i ludu dał że do tych naukach w niektórych przypadkach na podstawie wielkich cierpień aż w końcu nie byli ludzie którzy mówili, Poczekać na minutę, mamy do przyjrzenia się to jeszcze raz. I wreszcie dostępne były wystarczające masy krytycznej ze strony Pismu uczonych, biskupi, etc., a wówczas papieża, o zmianie nauczania. Jeden z najlepszych przykładów jest Bibilijny krytyki. Kościół raz uczył że państwo nie t znajdą Państwo pismo w świetle jej kontekstu historycznego i kulturowego. Dobrze, że my poniesionej w odniesieniu do co najmniej 75 lat do Piusa XII wydały jego słynne encyclical na studia biblijne i uwolnić cały rzeczy.

 
  1. Wolność akademicka
  2. Zwierzę prawa
  3. Astrologii
  4. Bibilijny Krytyki
  5. Wybór Biskupów
  6. Canonization Świętych
  7. Kapitalistyczny
  8. Kościół i państwo
  9. Kościół jako doskonałe społeczeństwo
  10. Kościół może błądzą
  11. Kolegialności
  12. Komunizmu
  13. Konfesji (sposoby obchody Architektonicznymi z Pokuta)
  14. Utworzenie w 6 dni
  15. Demokracja
  16. Rozwoju doktryny
  17. Różnicy Zdań
  18. Wschodniej było
  19. Ecclesiology
  20. Tej
  21. “Zbudowac duszę w człowieku”
  22. Błąd nie ma prawa
  23. Galileo
  24. Rozpoczętą autorstwo z rozpoczętą
  25. Święty zleceń formy z architektonicznymi
  26. Uczenie wazne kościelne nauki
  27. Nierówność w kościele
  28. Nieomylna encyklika
  29. Żydzi
  30. Wymiar sprawiedliwości w kościele
  31. Dyletancki z kapłanów
  32. Laikat uczestnictwa w kościele
  33. Łacińskiej wykorzystania
  34. Lokalne kościoła
  35. Definicja małżeństwa
  36. Małżeństwo niższe niż celibate życia; życia religijnego superior
  37. Wolność prasy
  38. Członkostwo w kościele
  39. Modernizmu
  40. Monarchii
  41. Mojżesz autora język
  42. Narodowej niezależności
  43. Otwartości na świat
  44. Oryginalne grzechu i Monoganism
  45. Papieskiego Urzędu
  46. Papieskiego Członkowskich
  47. Pluralizmu
  48. Preferencyjne opcji dla ubogich
  49. Wolność religijna
  50. Apokalipsa Świętego Jana
  51. Nie Teologia
  52. Zbawienie poza kościołem
  53. Seksualności
  54. Niewolnictwo
  55. Klasy społeczne
  56. Społecznego nauczania
  57. Samobójstwo
  58. Wsparcie z roku
  59. Nauczanie roli Biskupów
  60. Tortur
  61. Tridentine Missal
  62. Lichwa
  63. Vicar Chrystusa tytuł
  64. Kobiety
  65. Kultu zmiany

Levels of Teaching (by Bishop Raymond Lucker)

Poziom nauczania Wymaga Wbrew Przykłady
1. Boskie ujawnił prawdę
Ostatecznie doktryny nauczał przez kościół jak wykazało
Niezawodna szechiny:
1) Uroczyście zdefiniowane przez papieża przez Radę
2) Nauczył zwykłego i powszechnego magisterium
Wymaga:
Odpowiedzi na wierze
(Boskich wiary)
Zgoda na ujawniła prawdy
Naprzeciwko:
Herezji
Błogosławiony Trójcy
Uosobieniem
Prawdziwa obecność
Zmartwychwstania
Święto Niepokalanego Poczęcia
Zał ożenie (określone przez papieża)
Nieomylna
Wykupu Jezus jest zbawca
Sakrament powołany przez Jezusa
Miłuje Boga – miłowali
Odpuśćcież siebie
2. Ostateczne non-revealed Prawd
Proponowane jako niezawodna
*sprawach wiary i moralności, nawet mimo iż nie ujawnił się, są zobowiązane do zapewnienia ochrony integralności na złożeniu do depozytu wiary, aby wyjasnic to słusznie, oraz do określenia jej skutecznie
*Konieczne i swoistych relacji z prawd wiary
Wymaga:
Przedsiębiorstwo zgoda
Acceptance of teaching as true
Naprzeciwko:
Błąd
Zasady prawa naturalnego
Przyjmowania siedmiu
Potępienia zniszczenia miast i centrów ludności w total war
Wszystkie ustalenia dyskryminacji ze względu na rasę, płeć, socjalnych warunek do potępiła
Godności ludzkiej i równość
Prawa człowieka
Nieśmiertelność ludzkiej osoby
Zycie jest podstawowym dobre, ale nie absolutnej jeden
Działania na rzecz sprawiedliwości jest inauguracyjnego do kościoła
Rasizm, inne są złe
3. Miarodajne ale non-irreformable nauczania
“A doktryny do pomocy do lepszego zrozumienia i podaje objawienie jego treść lub do wyraźnego przypominają jak niektórzy nauczania jest zgodne z prawd wiary”
* Brak ostatecznych nauczania
* Nazywany również autentyczne, ale nie niezawodna nauczania
Wymaga:
Składanie religijnych (względem posłuszeństwa) woli i intelektu Obsequium religiosum religijnie uzasadnione posłuszeństwa
Naprzeciwko:
Różnicy Zdań
Członkostwo w kościele
Bibilijny krytyki
Preferencyjne opcji dla ubogich
Definicja małżeństwa
Wzór do przyjmowania
Wolność religijna
Tej
Autorstwa dla pierwszych pięciu książek Biblii
Unia kościołem i państwem
Ewolucja
Tortur
Dyskryminacji wobec Żydów
Serca Pana Jezusa jako symbol Boga  miłości
Anglican zleceń
Sztuczne urodzenia kontroli
Nie wyswiecanie kobiet
Pojęcie transubstantiation
Niektóre in vitro nawożenia procedur
4. Przepisy dyscyplinarne
* Powszechnego prawa kościoła
* Szczególne ustawodawstwo diecezji
* Liturgiczne norm
* Kościół praktyki
Wymaga:
Posłuszeństwa
Naprzeciwko:
Łamanie
Postu zasady
Biesiady z obowiązku
Celibacy duchownych
Z dyrektyw dotyczących curia życia religijnego
Łacińskiej
Muzyka uroczystości
Organizacje
Sztuka architektury
Pierwsze Komunie konfesji przed
5. Theological opinii
* Wnioski moralnego norm
* Sposób wyrażania naukach
* Formy wyrazu kulturowego naukach
Zachęca:
Umowa
Naprzeciwko:
Różnica zdań
Czasami systemy ostrzegawcze ze względu na niebezpieczne opinii, mogące prowadzić do błędów
Wnioski o zasadach moralnych
Wnioski o ludzkość Jezusa
“Czyszciec”
6. Pobożnych praktyk oraz: Zachęca:
Imitacja,
następować zachęta
Naprzeciwko:
osobistych preferencji
Stwierdzając, że różany
Novenas
Przechodząc do Lourdes
Noszenie medale

CAH: Nie było wielkim kontrowersji nad zajmują fakt, że papież encyclical przeciwko wyswiecen kobiet, Ordinatio Sacerdotalis, został uznany za jako ostatecznego nauczania. Czy można udzielić nam więcej o tym?

LUCKER: Gdy papież głoszonych to nauczaniem z ordinacij kobiet [Ordinatio Sacerdotalis] i powiedział, że podobny był ostateczne nauczania, które oznaczałoby ją umieszczono w II poziomu, który jest, że nauczanie jest tak blisko a ujawniono że musi to być nauczania będących w posiadaniu wszystkich wiernych.

CAH: Jak podał też zdarzyć, że Ordinatio Sacerdotalis został nałożony na ostatecznym wykazie?

LUCKER: że całego wydania. Kiedy Ordinatio Sacerdotalis został opublikowany, podobny dał nam listy rzeczy on uważany za przy ostatecznym kolumny. [W jego między komentarz do zawierania wzoru w bardzo Professio, podobny do zakazu wymienione na ordinacij kobiet, świętych canonizacje, nieważności Anglican zlecenia, a doktryny na eutanazja wśród naukach on uważa się za ostateczne. W tym dokumencie uznał też, że, Każdy, kto zaprzecza, jakoby owych prawd byłoby w pozycji odrzucającej prawdy o katolickiej doktryny i z tego powodu nie leży już w pełni komunia z kościoła katolickiego. ] To, co on  powiedzenie, te rzeczy nie zostały ujawnione, ale one tak blisko do bycia ujawnił i tak połączone z ujawniło nauczania, abyśmy je posiadać do się ostateczne. Niektóre teologów nie kwestionuje tego wykazu. Przykładowo,  zaproponowanie jeden, który mógłby być prawidłowo uważam zwany ostateczne. Jesteśmy przekonani, że jako tego kościoła ujawniło nauczania iż Jezus jest rzeczywiście obecnego w Świętym Eucharist. Przyjmiemy, że pismo od kiedy Jezus mówi, to jest ciało moje i to jest krew moja, itp. w naszej wiary w Jezusa obecność w Eucharist i Pan za to jeden krok dalej i wam powiedzieć, ponieważ Jezus jest obecny w Eucharist zatem my powinna dać pietyzmem i uwielbienia do Jezusa obecność w Eucharist. To byłyby ostateczne nauczania taką, która jest tak ściśle związane z nauczaniem o Jezusie obecność w Eucharist abyśmy odbędzie się jako ostateczne.

CAH: Ale jeśli przyjrzymy Ordinatio Sacerdotalis, którego kościół ma głoszonych jako ostatecznego nauczania, nie ma nic w Pismu przeciwko ordinacij kobiet.

LUCKER: że prawo. Nauczanie na ordinacij kobiet jest jednym z najtrudniejszych problemów, które mamy do czynienia. Bibilijne uczonych będzie mówią, iż nie w tym Pismu okaże on jednym sposób lub inne. Jaka jest Pana okażą się od tego momentu? Dobrze, że zasadniczo kwestią praktyki. Mamy dokonać. Czy to oznacza że do źródła w doktrynie? Otóż papieża przyszedł aż z dwóch powodów przeciwko nowej ordinacij kobiet podczas on głoszonych Ordinatio Sacerdotalis ostateczne. Po pierwsze, jak powiedział, dobrze, nie było żadnych kobiet w czasie ostatniego Kolacja. Ale czy rzeczywiście wiedział, iż? Nie. ma żadnego dowodu na to. Następnie stwierdził, że Jezus ku uczniowie z ostatniego Kolacja i nie ma żadnych kobiet tam, tak nie było Jezus zamiar rozkazał kobiet. Dobrze, możemy t okazać Jezus ku wszystkich. Zasadniczo, kościół argument przeciwko wyswiencen kobiet, który został wykładowcą na co najmniej 800 lat. jest to, że kobiety są gorsze. Ale my nie  wierzyć, że kobiety są niższe niż jakiekolwiek inne. Istnieje brak argumentację dla nauczania. I argumentacja jest słaba.

CAH: kościół nauczania, posiadającą aby kobiety są gorsze jest nauczanie o komplementarności?

LUCKER: Tak. I komplementarności to jest, że nauczanie kobiety i mężczyźni są równe, ale posiadają od Boga stanowi wiarygodną różnych ról nauczania. I jeden, który jest ważne dla Jana Pawła II.

CAH: widzę na twoim wykaz poziomów nauczania że przekonanie, że inne jest złe, jest ostateczne nauczania. W jaki sposób kościół uczył że inne jest zła i uczyć komplementarność w tym samym czasie? Mają one nie wierzą, że komplementarności jest stosowanie?

LUCKER: Będziemy wszyscy mówią, że jesteśmy przekonani, że w równość mężczyzn i kobiet wszakże wszyscy możemy równie stworzony przez Boga, tylko wówczas w tym samym oddechu nauczanie-mówi jednak za pośrednictwem planu Bożego, musimy mężczyzn i kobiet, które uzupełniają się wzajemnie i przez to mają różne role i tych różnych ról są zdefiniowane przez wraz. W praktyce i wierzą, że to oznacza nierówności.

CAH: Gdzie czy nauczanie o urodzenia kontroli wpisują się w tej dyskusji?

LUCKER: Niektórzy twierdzą urodzenia kontroli jest ostateczne nauczania, inne zaś że jest to wiarygodne nauczania. Obecnie mają Państwo jakieś bardzo ostrożny teologów całość grono z nich ponad w Rzymie którzy twierdzą, że nauczanie o urodzenia kontroli jest ostateczna. Niektóre nawet chciał go regulacja aż do niezawodna! Znaczy, powszechnego nauczania magisterium kościoła od wieków ma nauczył go w ten sposób. Niemal każdy teolog z wyjątkiem bardzo ostrożny ones należałoby uznać, że stanowi wiarygodną urodzenia kontroli nauczanie nauczanie która została wyrażona przez teologów i wspierane przez magisterium. Albo niech podjąć ta Rady z dnia Trent. Aby było właściwie niezła książki przy drodze cudownie dobrze-stwierdził streszczenie nauczania katolickiej wiary w formie narracji. Jednak w tym ta nie powiadomiła małżeństw się powstrzymać od seksualne stosunek przed pójściem do komunia. Przy obecnym ta będziemy mieć wreszcie po raz pierwszy do nauczania seksualne stosunków między mężem i są dobre żona. Było to nauczania Watykańskiego II. Potem jednak stwierdza on, cytując Piusa XII, że powinny one należytej umiar. To rodzaj jakby mówiąc: przechowywać je w ciągu granic. Zamiast jedynie mówiąc: Idź do niej, że tam jest ponownie. Oni  mówiąc, że zatwierdzi ona dobre nawet, ale korzystają z niej zbyt wiele. Obecnie, gdy oficjalnego nauczania, więc jeżeli w tym czasie, mówią, że XVIII wieku XIX lub z was wstał i rzekł: Ja nie zgodziła się z tą bo byłby w strachu.

CAH: jak jest to, by nam jako czyli są etykietowane kafeterii przez katolików konserwantów i jeszcze wiele konserwatywnego myślenia grupy nic o działania w naukach drugiego Watykanem Rady? Podobny i inni uważają, że nic, na przykład, z prośbą o powrót do Tridentine Masę. Są one nie tylko dlatego, że będąc a w mocy?

LUCKER: dokładnie. Tak oczywiste staje się ona moc wydania, a patriarchalną wydania i o sprawę polityczną. Kiedy ludzie w Rzymie chcą mieć theological dyskusji na temat danego tematu, będą skupiać na teologów z całego świata, ale oni wszystkie strony-zrywane, tak żeby wszyscy mówią, że same rzeczy. Oni ll powiedzieć, my konsultacji w tej kwestii oraz szeroko to co my słuchać, ale tak naprawdę, to tylko słyszeć jednej stronie pytanie. Udzielamy wielką wagę do oficjalnie posiadanych pozycji i rozdzielić w nich, co opisałem poprzednio, poprzez słuchanie teologów, uwzględniając wolne i otwartej dyskusji z tych problemów oraz wsłuchiwanie się w głos ludu. Ze wszystkich tego że przyjeżdżają Państwo na autorytatywny nauczania. Jednak zbyt często, my ona nasze teologów i to, co dzieje się w całym procesie dostanie efekty-gąsienicowy. I to on działa w drugą stronę zbyt. Jest tu wiele o bardzo zachowawcza ludzi, którzy są naprawdę w różnicy zdań przeciwko Katolickiego nauczania.

CAH: Jak LeFebvre?

LUCKER: Nie, on naprawdę schismatic. A heretic. I mówienia o tych którzy ultra konserwatyści są zawarte w policji i potępiającą ludzi do posiadania swojego stanowiska, itp. Oczywiście, faktem jest, że jego stanowisko niech nam powiedzieć mówienia o wyzysku pracowników lub zniszczenie ekologiczne ziemi pod względem uszkodzenia lub ich bardzo błędnego postawy wobec imigrantów. Teraz, ponieważ mają one  zachowawcze i niech mówią po republikański linii, jakoś  zorientowali że poruszanie się przeciwko wiarygodne, papally głoszonych nauczania. I niektórych z neo-konserwatyści są gospodarstwa wyszło na wartości “tak jakby papally zatwierdzony system opieki nad światem. Dobrze, że papież ma dokonać pewnych bardzo silna, bardzo dobre oświadczenia o wiele z tych zagadnień, które w konserwatyści nie zaakceptować. Będą one utrzymują, że są one ortodoksyjnych i jeszcze idą przeciwko papieskiego nauczania które byłyby wiarygodne nauczania na wiele z tych problemów.

CAH: Co o składzie ex Ecclesiae? [W maju wszelkich teolog dąży do nauczania w Katolicki Uniwersytet Kolegium lub będą zobowiązane do uzyskania od lokalnego mandatum biskup.] daje  nam trochę więcej o tym jak to odnosi się do kościoła nauczania?

LUCKER: Ojciec Bob Nugent miał pismo, w tym 6 stycznia br. wydaniaThe Tablet reagowanie na wszelkie dyskusje  uwzględniając o składzie Ex Corde Ecclesiae i mandatu, teologów będą wymagane do uzyskania uczyć. Twierdzi on, że katolickich biskupów w Stanach Zjednoczonych nie jest właściwie przygotował mają lojalności test na teologów katolickich. W ramach wprowadzania w życie papieża wyniósł konstytucji na Katolickim edukacji, Dawny składzie Ex Corde Ecclesiae, mają one po prostu oferowane wzór listu na Katolickim nauczycieli, żądając mandatu w której teolog obietnic aby uczył w pełni komunia kościoła katolickiego. . . Ale jeśli  biskup zapotrzebowanie na włączenie tych zwrot w każdym wniosku o mandat, poważne problemy będą powstawać. Czy teolog, na przykład, który ma trudności z osobistym ostateczne nauczania Ad Tuendam Fidem o nieważności Anglican zleceń zatem być ocenione jako nie nauczania w pełni komunia z kościoła? By to było wystarczające dla teolog po prostu do rezygnują z żadnego publicznego różnicy zdań lub stawiania pytań? Jeżeli opłata z między niejasności, może on być obiecując przez wyższy urząd do Watykanu manifestu osobiste, wewnętrzne przestrzegania przez podpisanie się indywidualnie następnie zawodu wiary w tej nauczania? Oraz, oczywiście, Nugent jest naprawdę się dzieje w żyły tutaj z podobny, przeto że s dokładnie to, czego Watykanem żądał od Ojca Nugent i siostra Jeannine Gramick. I to nigdy nie stało przed w kościele nigdy. The doktryna kościół ma zawsze przedmiotem publicznych nauczania i nigdy nie sumienie.

CAH: Czy kościół nauczania zmiana mająca na celu dostosowanie postępu naukowego i innych wiedzy?

LUCKER: Wyrażenia bywają człowieka i oni bywają czasu-kondycjonowane lub kulturowo kondycjonowany. Nawet kiedy rozmawiać o divinely ujawniło prawd będziemy mogli znaleźć lepsze słowa pozostawiając w rozumieniu tego samego. Na przykład, nigdzie indziej znajdziesz Nowy Testament w sposób wyraża się Świętej Trójcy doktryny. Mamy powiedzieć, że w Bogu istnieją trzy osoby, ale Jezus nigdy nie mówił o osób. Słowo osoba jest bardzo nam pomaga jednak, ponieważ wyraża pogląd, że każdy członek Trójcy has a separate tożsamości. Tak, nawet jeśli jesteś mówienia o divinely ujawnił prawdę, mogą Państwo znaleźć lepsze sposoby przedstawiania tych samych prawdy down wieków. Mówimy, na przykład, że Jezus jest w pełni człowieka, ale jako my lepiej antropologia, jesteśmy dużo lepiej umiejętność zrozumienia, co jest naprawdę oznacza człowieka. Możemy przyjść do głębszych zrozumienia i że z roli teologia do zrozumienia szechiny.


Wijngaards Institute for Catholic Research

The Institute is known for issuing academic reports and statements on relevant issues in the Church. These have included scholars’ declarations on the need of collegiality in the exercise of church authority, on the ethics of using contraceptives in marriage and the urgency of re-instating the sacramental diaconate of women.

Visit also our websites:Women Deacons, The Body is Sacred and Mystery and Beyond.

You are welcome to use our material. However: maintaining this site costs money. We are a Charity and work mainly with volunteers, but we find it difficult to pay our overheads.


Visitors to our website since January 2014.
Pop-up names are online now.

The number is indicative, but incomplete. For full details click on cross icon at bottom right.


Please, support our campaign
for women priests

Join our Women Priests’ Mailing List
for occasional newsletters:

Email:
Name:
Surname:
City:
Country:
 
An email will be immediately sent to you
requesting your confirmation.


 

Cytując ten dokument proszę podać jako źródło www.womenpriests.org!